Collegium Salmanticense - Theologiae Moralis - 1728






Specjalistka od starych książek, skupiona na sporach teologicznych od 1999 roku.
€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145028
Doskonała ocena na Trustpilot.
Łacińskie dzieło *Theologiae Moralis* Collegium Salmanticense, wydane w Wenecji przez Nicolauma Pezzanę w 1728 roku, obejmuje cztery z sześciu tomów edycji oprawione w dwa woluminy w pergaminie.
Opis od sprzedawcy
SECRETY CHRYSTUSOWSKIEJ MORALNOŚCI: CZTERY MONUMENTALNE TOMY OGROMNEJ SZKOŁY TEOLOGICZNEJ W SALAMANCE, 1728
Niesamowicie bogaty zbiór wydany w Venezii w 1728 roku, wyraz słynnej karmelitańskiej szkoły w Salamance, jednego z najważniejszych centrów myśli katolickiej w Europie. Cztery tomy oprawione w dwa imponujące volumy, poświęcone małżeństwu, sprawiedliwości, prawu, umowom i wielkim kwestiom sumienia chrześcijańskiego. Dzieło, które analizuje problemy prawne i ekonomiczne współczesnego społeczeństwa poprzez rygor scholastycznej filozofii. Eleganckie oprawy w pełnej pergamacie z tytułami w złocie, cztery nagłówki tytułowe i wyrafinowana typograficzna kompozycja w dwóch kolumnach.
ABSTRAKT
• Ważna edycja wenecka z 1728 roku Cursus Theologiae Moralis Collegii Carmelitów Scalzi w Salamance, wydana u Nicolò Pezzana. Dzieło stanowi jeden z wielkich monumentów teologii moralnej katolickiej rozwijanej w środowisku uniwersyteckim Hiszpanii między XVII a XVIII wiekiem. Cztery tomy, oprawione w dwa volumy, zawierają złożony system rozważań dotyczących sakramentów, dyscypliny kościelnej, prawa kanonicznego, sprawiedliwości, kontraktów i moralnych obowiązków jednostki. Pierwszy tom, przypisywanyFranciszkowi z Jezusa Maryi, obejmuje siedem traktatów poświęconych sakramentom ogólnie, chrzestowi, bierzmowaniu, Eucharystii, ofierze Mszy, penitentii i namaszczeniu chorych. Drugi tom, autorstwa Andrzeja Matce Bożej, bada sakrament święceń, małżeństwo i kary kościelne. Trzeci traktuje prawa, sprawiedliwość, prawo, zwrot i kontrakty, podczas gdy czwarty analizuje stan duchowny, godziny kanoniczne, śluby, przyrzeczenia, przywileje i simonię. Ta edycja poprawiona i powiększona zawiera również odniesienia do propozycji doktrynalnych potępionych przez papieży Aleksandra VII, Innocenty XI i Aleksander VIII, stanowiąc cenną świadectwo kształtowania doktryny moralnej katolickiej w epoce nowożytnej.
Dlaczego kupić
Dzieło szczególnie interesujące dla kolekcjonerów teologii starożytnej, scholastycznej filozofii, prawa kanonicznego oraz historii myśli ekonomicznej i prawnej Europy. Cursus Theologiae Moralis Salmanticenses reprezentuje jedną z najbardziej autorytnych syntez tradycji karmelitańskiej teologii, opracowaną metodą rygorystycznej scholastyki. Traktaty o sprawiedliwości, zwrocie i kontraktach dostarczają ważnych świadectw debaty moralnej dotyczącej własności, wymian handlowych, zobowiązań i odpowiedzialności ekonomicznej, tematów interesujących także historię prawa i gospodarki. Wenecka edycja z 1728 r. wyróżnia się dużym formatem, staranną kompozycją łacińską w dwóch kolumnach, czterema tytułowymi stronami z znakami drukarskimi i eleganckim aparatem ozdobnym. Solidne oprawy z pełnej pergaminy z wstawkami i tytułami złoconymi nadają całości wyraziste walory dekoracyjne i bibliologiczne. Obecność czterech tomów kolejnych umożliwia śledzenie szerokiej części systemu teologiczno-moralnego dzieła. Egzemplarz jest jednak niekompletny w stosunku do całości edycji, składającej się z sześciu tomów. To zbiór szczególnie uroczy dla historycznych bibliotek, instytucji kościelnych i kolekcjonerów wielkich dzieł doktrynalnych wieku XVIII.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Cursus Theologiae Moralis Carmelitów Salamancyjski należy do tradycji wielkich europejskich repertuarów teologicznych, o rynku głównie specjalistycznym. Pełne zbiory z XVIII wieku mogą uzyskać wyższe wyceny niż zestawy pojedynczych tomów, podczas gdy brak części dzieła znacznie obniża wartość handlową. Dla czterech tomów z 1728 r. oprawionych w dwa volumy, orientacyjna granica ceny detalicznej może wynosić od 800 do 1 500 euro, biorąc pod uwagę dobrą konserwację i eleganckie oprawy pergaminowe.
OPIS FIZYCZNY I STAN
Cztery tomy oprawione w dwa volumy. Oprawy z pełnej pergaminy sztywnej z sześcioma żebrami na grzbietach i tytułami wyrytymi złotem na wstawionych kartach. Tekst łaciński w dwóch kolumnach, z glosami edytorskimi i marginalnymi odnośnikami. Cztery odrębne strony tytułowe, każda z wyrytym znakiem drukarskim, pierwsza drukowana na czerwono i czarnem. Wstawki dekoracyjne, inicjały i drobne inicjały. Lekko zużyte oprawy, rzadkie, niewielkie ślady obecności larw. Obecne tomy I–IV edycji, składającej się łącznie z sześciu tomów; tomy V i VI są brakujące. W starodrukach, z długą historią, mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze odnotowywane w opisie. Ta aukcja zawiera wizualizacje AI. Skonsultuj oryginalne fotografie, aby zweryfikować rzeczywisty stan przedmiotu. Obrazy stanowią integralną część opisu. Kolekcja: Tom I: (16); 220; (23); Tom II: (8); 307; (21); Tom III: (8); 320; (15); Tom IV: (8); 383; (25).
PEŁNY TYTUAŁ I AUTOR
Collegium Salmanticense.
Cursus Theologiae Moralis.
Venetiis, apud Nicolaum Pezzana, 1728.
KONTEKST I ZNACZENIE
Cursus Theologiae Moralis powstał w środowisku intelektualnym Collegi Carmelitano Scalzi w Salamance, ośrodka studiów teologicznych związanych z wielką hiszpańską tradycją uniwersytecką. Między XVI a XVII wiekiem Salamanka była jednym z głównych miejsc kształtowania scholastycznej myśli europejskiej, z ważnymi rozwojami w filozofii moralnej, prawie naturalnym, teorii sprawiedliwości i refleksji ekonomicznej. Carmelitani kontynuowali tę tradycję, rozwijając system doktrynalny oparty na interpretacji św. Tomasza z Akwinu, konfrontacji z wielkimi autorami scholastycznymi oraz badaniu problemów konkretnych życia chrześcijańskiego. Cursus stanowi syntezę tej metodologii, zorganizowaną w traktaty systematyczne przeznaczone do formacji teologów, spowiedników i duchowieństwa. Szczególnie ważny jest trzeci tom, poświęcony prawu, sprawiedliwości, zwrotowi i kontraktom. Tematy te odzwierciedlają próbę teologii moralnej zajęcia się kwestiami takimi jak uczciwa cena, obowiązek naprawy, własność, transakcje gospodarcze i wzajemne obowiązki w relacjach społecznych. Drugi tom zajmuje się natomiast dyscypliną małżeńską i władzami kościelnymi, podczas gdy czwarty zagłębia życie religijne i obowiązki wynikające z ślubów. Wprowadzenie propozycji potępionych przez papieży Aleksandra VII, Innocentego XI i Aleksandra VIII świadczy o uwadze wydawnictwa teologicznego XVIII wieku wobec problemu sporów moralnych i wyznaczenia granic nauczania katolickiego. Dzieło stanowi zatem cenny dokument zrozumienia związku między doktryną religijną, porządkiem prawnym a organizacją społeczeństwa europejskiego przed oświeceniem.
KRÓTKA BIOGRAFIA AUTORA
Cursus Theologiae Moralis nie jest dziełem jednego autora, lecz wynikiem zbiorowej działalności teologów Collegi Carmelitani Scalzi w Salamance, znanych w tradycji bibliograficznej jako Salmanticenses. Nazwa pochodzi od hiszpańskiego miasta Salamanki, siedziby jednej z najważniejszych europejskich uniwersytetów i ośrodka istotnej szkoły filozofii i scholastycznej teologii. Wśród głównych autorów znajdują się Francesco di Gesù Maria, po łacinie Franciscus a Jesu Maria, oraz Andrea della Madre di Dio, po łacinie Andreas a Matre Dei. Obaj należeli do Zakonu Carmelitów Scalzi i przyczynili się do systematyzowania doktryny moralnej poprzez metodę opartą na analizie kwestii, przedstawianiu odrębnych opini teologicznych i formułowaniu uzasadnionych rozwiązań. Andrea della Madre di Dio był ponadto lektorem teologii i definitor generale Zakonu. Praca Salmanticenses wpisuje się w tradycję intelektualną reformowanego Carmelu, łączącego mistykę kontemplacyjną z rygorystycznym kształceniem teologicznym. Ich dzieła zyskały szczególną wartość w seminariach i środowiskach kościelnych katolickich, stając się punktami odniesienia do studiów nad moralnością, sakramentami i prawem kanonicznym.
HISTORIA WYDRUKU I OBIEG
Cursus Theologiae Moralis Salmanticenses rozwinął się w XVII wieku jako wielki projekt zbiorowy mający na celu ujęcie w system nauczania moralnego szkoły karmelitańskiej. Poszczególne traktaty były publikowane stopniowo i następnie łączone w obszerne zbiory edytorskie, co miało znaczący rozgłos w kościelnych kręgach europejskich. Wenecka edycja z 1728 roku, wydana u Nicolò Pezzana, należy do tej tradycji reprintów i rewizji i nie stanowi pierwszej publikacji dzieła. Okładka tytułowa ukazuje ją bowiem jako Editio caeteris correctior, podkreślając pracę korekty względem wcześniejszych druków. Istotną cechą jest włączenie propozycji doktrynalnych potępionych przez Aleksandra VII, Innocenzo XI i Aleksandra VIII, z wskazówkami umożliwiającymi czytelnikom identyfikację fragmentów objętych decyzjami papieskimi. Produkcja wenecka potwierdza rolę Republiki Wenecji jako jednego z głównych europejskich ośrodków wydawniczych literatury religijnej, prawnej i naukowej. Drukarnia Pezzana była szczególnie aktywna w drukowaniu dzieł przeznaczonych dla instytucji kościelnych i szkolnictwa wyższego. Pełna edycja z 1728 roku zawiera sześć tomów, każdy z własnym frontispice i autonomiczną numeracją stron. Pierwsze cztery, zachowane w proponowanym egzemplarzu, tworzą spójny zestaw traktatów dotyczących sakramentów, dyscypliny kościelnej i moralności społecznej. Nie ustalono liczby egzemplarzy oryginalnie wydrukowanych. Monumentalność dzieła i jego charakter specjalistyczny świadczą o produkcji skierowanej głównie do bibliotek klasztornych, kolegiów duchownych i uczonych teologów.
BIBLIOGRAFIA I ODWOŁANIA
Wenecka edycja z 1728 roku Cursus Theologiae Moralis stanowi ważne świadectwo tradycji scholastycznej Carmelitów Scalzi w Salamance. Dzieło jest udokumentowane w międzynarodowych katalogach bibliograficznych jako sześciotomowe wydanie, drukowane przez Nicolò Pezzana i charakteryzujące się rewizją tekstu i dodaniem propozycji potępionych przez papieży XVII wieku. Szczególne znaczenie ma dla historii teologii moralnej katolickiej, formowania kościelnego, prawa kanonicznego i scholastycznych refleksji nad kontraktami i sprawiedliwością. Kolektywna atribucja Salmanticenses odzwierciedla charakter instytucjonalny produkcji, podczas gdy imiona Francesco di Gesù Maria i Andrea della Madre di Dio identyfikują dwóch z głównych autorów traktatów. Cztery tomy obecne dokumentują istotną część dzieła i zachowują typowe materiały materialne dużych repertuarów teologicznych wieku XVIII, z tekstem w dwóch kolumnach, autonomicznymi frontispicami i grawerowanym aparatem ozdobnym."
Historie sprzedawców
SECRETY CHRYSTUSOWSKIEJ MORALNOŚCI: CZTERY MONUMENTALNE TOMY OGROMNEJ SZKOŁY TEOLOGICZNEJ W SALAMANCE, 1728
Niesamowicie bogaty zbiór wydany w Venezii w 1728 roku, wyraz słynnej karmelitańskiej szkoły w Salamance, jednego z najważniejszych centrów myśli katolickiej w Europie. Cztery tomy oprawione w dwa imponujące volumy, poświęcone małżeństwu, sprawiedliwości, prawu, umowom i wielkim kwestiom sumienia chrześcijańskiego. Dzieło, które analizuje problemy prawne i ekonomiczne współczesnego społeczeństwa poprzez rygor scholastycznej filozofii. Eleganckie oprawy w pełnej pergamacie z tytułami w złocie, cztery nagłówki tytułowe i wyrafinowana typograficzna kompozycja w dwóch kolumnach.
ABSTRAKT
• Ważna edycja wenecka z 1728 roku Cursus Theologiae Moralis Collegii Carmelitów Scalzi w Salamance, wydana u Nicolò Pezzana. Dzieło stanowi jeden z wielkich monumentów teologii moralnej katolickiej rozwijanej w środowisku uniwersyteckim Hiszpanii między XVII a XVIII wiekiem. Cztery tomy, oprawione w dwa volumy, zawierają złożony system rozważań dotyczących sakramentów, dyscypliny kościelnej, prawa kanonicznego, sprawiedliwości, kontraktów i moralnych obowiązków jednostki. Pierwszy tom, przypisywanyFranciszkowi z Jezusa Maryi, obejmuje siedem traktatów poświęconych sakramentom ogólnie, chrzestowi, bierzmowaniu, Eucharystii, ofierze Mszy, penitentii i namaszczeniu chorych. Drugi tom, autorstwa Andrzeja Matce Bożej, bada sakrament święceń, małżeństwo i kary kościelne. Trzeci traktuje prawa, sprawiedliwość, prawo, zwrot i kontrakty, podczas gdy czwarty analizuje stan duchowny, godziny kanoniczne, śluby, przyrzeczenia, przywileje i simonię. Ta edycja poprawiona i powiększona zawiera również odniesienia do propozycji doktrynalnych potępionych przez papieży Aleksandra VII, Innocenty XI i Aleksander VIII, stanowiąc cenną świadectwo kształtowania doktryny moralnej katolickiej w epoce nowożytnej.
Dlaczego kupić
Dzieło szczególnie interesujące dla kolekcjonerów teologii starożytnej, scholastycznej filozofii, prawa kanonicznego oraz historii myśli ekonomicznej i prawnej Europy. Cursus Theologiae Moralis Salmanticenses reprezentuje jedną z najbardziej autorytnych syntez tradycji karmelitańskiej teologii, opracowaną metodą rygorystycznej scholastyki. Traktaty o sprawiedliwości, zwrocie i kontraktach dostarczają ważnych świadectw debaty moralnej dotyczącej własności, wymian handlowych, zobowiązań i odpowiedzialności ekonomicznej, tematów interesujących także historię prawa i gospodarki. Wenecka edycja z 1728 r. wyróżnia się dużym formatem, staranną kompozycją łacińską w dwóch kolumnach, czterema tytułowymi stronami z znakami drukarskimi i eleganckim aparatem ozdobnym. Solidne oprawy z pełnej pergaminy z wstawkami i tytułami złoconymi nadają całości wyraziste walory dekoracyjne i bibliologiczne. Obecność czterech tomów kolejnych umożliwia śledzenie szerokiej części systemu teologiczno-moralnego dzieła. Egzemplarz jest jednak niekompletny w stosunku do całości edycji, składającej się z sześciu tomów. To zbiór szczególnie uroczy dla historycznych bibliotek, instytucji kościelnych i kolekcjonerów wielkich dzieł doktrynalnych wieku XVIII.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Cursus Theologiae Moralis Carmelitów Salamancyjski należy do tradycji wielkich europejskich repertuarów teologicznych, o rynku głównie specjalistycznym. Pełne zbiory z XVIII wieku mogą uzyskać wyższe wyceny niż zestawy pojedynczych tomów, podczas gdy brak części dzieła znacznie obniża wartość handlową. Dla czterech tomów z 1728 r. oprawionych w dwa volumy, orientacyjna granica ceny detalicznej może wynosić od 800 do 1 500 euro, biorąc pod uwagę dobrą konserwację i eleganckie oprawy pergaminowe.
OPIS FIZYCZNY I STAN
Cztery tomy oprawione w dwa volumy. Oprawy z pełnej pergaminy sztywnej z sześcioma żebrami na grzbietach i tytułami wyrytymi złotem na wstawionych kartach. Tekst łaciński w dwóch kolumnach, z glosami edytorskimi i marginalnymi odnośnikami. Cztery odrębne strony tytułowe, każda z wyrytym znakiem drukarskim, pierwsza drukowana na czerwono i czarnem. Wstawki dekoracyjne, inicjały i drobne inicjały. Lekko zużyte oprawy, rzadkie, niewielkie ślady obecności larw. Obecne tomy I–IV edycji, składającej się łącznie z sześciu tomów; tomy V i VI są brakujące. W starodrukach, z długą historią, mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze odnotowywane w opisie. Ta aukcja zawiera wizualizacje AI. Skonsultuj oryginalne fotografie, aby zweryfikować rzeczywisty stan przedmiotu. Obrazy stanowią integralną część opisu. Kolekcja: Tom I: (16); 220; (23); Tom II: (8); 307; (21); Tom III: (8); 320; (15); Tom IV: (8); 383; (25).
PEŁNY TYTUAŁ I AUTOR
Collegium Salmanticense.
Cursus Theologiae Moralis.
Venetiis, apud Nicolaum Pezzana, 1728.
KONTEKST I ZNACZENIE
Cursus Theologiae Moralis powstał w środowisku intelektualnym Collegi Carmelitano Scalzi w Salamance, ośrodka studiów teologicznych związanych z wielką hiszpańską tradycją uniwersytecką. Między XVI a XVII wiekiem Salamanka była jednym z głównych miejsc kształtowania scholastycznej myśli europejskiej, z ważnymi rozwojami w filozofii moralnej, prawie naturalnym, teorii sprawiedliwości i refleksji ekonomicznej. Carmelitani kontynuowali tę tradycję, rozwijając system doktrynalny oparty na interpretacji św. Tomasza z Akwinu, konfrontacji z wielkimi autorami scholastycznymi oraz badaniu problemów konkretnych życia chrześcijańskiego. Cursus stanowi syntezę tej metodologii, zorganizowaną w traktaty systematyczne przeznaczone do formacji teologów, spowiedników i duchowieństwa. Szczególnie ważny jest trzeci tom, poświęcony prawu, sprawiedliwości, zwrotowi i kontraktom. Tematy te odzwierciedlają próbę teologii moralnej zajęcia się kwestiami takimi jak uczciwa cena, obowiązek naprawy, własność, transakcje gospodarcze i wzajemne obowiązki w relacjach społecznych. Drugi tom zajmuje się natomiast dyscypliną małżeńską i władzami kościelnymi, podczas gdy czwarty zagłębia życie religijne i obowiązki wynikające z ślubów. Wprowadzenie propozycji potępionych przez papieży Aleksandra VII, Innocentego XI i Aleksandra VIII świadczy o uwadze wydawnictwa teologicznego XVIII wieku wobec problemu sporów moralnych i wyznaczenia granic nauczania katolickiego. Dzieło stanowi zatem cenny dokument zrozumienia związku między doktryną religijną, porządkiem prawnym a organizacją społeczeństwa europejskiego przed oświeceniem.
KRÓTKA BIOGRAFIA AUTORA
Cursus Theologiae Moralis nie jest dziełem jednego autora, lecz wynikiem zbiorowej działalności teologów Collegi Carmelitani Scalzi w Salamance, znanych w tradycji bibliograficznej jako Salmanticenses. Nazwa pochodzi od hiszpańskiego miasta Salamanki, siedziby jednej z najważniejszych europejskich uniwersytetów i ośrodka istotnej szkoły filozofii i scholastycznej teologii. Wśród głównych autorów znajdują się Francesco di Gesù Maria, po łacinie Franciscus a Jesu Maria, oraz Andrea della Madre di Dio, po łacinie Andreas a Matre Dei. Obaj należeli do Zakonu Carmelitów Scalzi i przyczynili się do systematyzowania doktryny moralnej poprzez metodę opartą na analizie kwestii, przedstawianiu odrębnych opini teologicznych i formułowaniu uzasadnionych rozwiązań. Andrea della Madre di Dio był ponadto lektorem teologii i definitor generale Zakonu. Praca Salmanticenses wpisuje się w tradycję intelektualną reformowanego Carmelu, łączącego mistykę kontemplacyjną z rygorystycznym kształceniem teologicznym. Ich dzieła zyskały szczególną wartość w seminariach i środowiskach kościelnych katolickich, stając się punktami odniesienia do studiów nad moralnością, sakramentami i prawem kanonicznym.
HISTORIA WYDRUKU I OBIEG
Cursus Theologiae Moralis Salmanticenses rozwinął się w XVII wieku jako wielki projekt zbiorowy mający na celu ujęcie w system nauczania moralnego szkoły karmelitańskiej. Poszczególne traktaty były publikowane stopniowo i następnie łączone w obszerne zbiory edytorskie, co miało znaczący rozgłos w kościelnych kręgach europejskich. Wenecka edycja z 1728 roku, wydana u Nicolò Pezzana, należy do tej tradycji reprintów i rewizji i nie stanowi pierwszej publikacji dzieła. Okładka tytułowa ukazuje ją bowiem jako Editio caeteris correctior, podkreślając pracę korekty względem wcześniejszych druków. Istotną cechą jest włączenie propozycji doktrynalnych potępionych przez Aleksandra VII, Innocenzo XI i Aleksandra VIII, z wskazówkami umożliwiającymi czytelnikom identyfikację fragmentów objętych decyzjami papieskimi. Produkcja wenecka potwierdza rolę Republiki Wenecji jako jednego z głównych europejskich ośrodków wydawniczych literatury religijnej, prawnej i naukowej. Drukarnia Pezzana była szczególnie aktywna w drukowaniu dzieł przeznaczonych dla instytucji kościelnych i szkolnictwa wyższego. Pełna edycja z 1728 roku zawiera sześć tomów, każdy z własnym frontispice i autonomiczną numeracją stron. Pierwsze cztery, zachowane w proponowanym egzemplarzu, tworzą spójny zestaw traktatów dotyczących sakramentów, dyscypliny kościelnej i moralności społecznej. Nie ustalono liczby egzemplarzy oryginalnie wydrukowanych. Monumentalność dzieła i jego charakter specjalistyczny świadczą o produkcji skierowanej głównie do bibliotek klasztornych, kolegiów duchownych i uczonych teologów.
BIBLIOGRAFIA I ODWOŁANIA
Wenecka edycja z 1728 roku Cursus Theologiae Moralis stanowi ważne świadectwo tradycji scholastycznej Carmelitów Scalzi w Salamance. Dzieło jest udokumentowane w międzynarodowych katalogach bibliograficznych jako sześciotomowe wydanie, drukowane przez Nicolò Pezzana i charakteryzujące się rewizją tekstu i dodaniem propozycji potępionych przez papieży XVII wieku. Szczególne znaczenie ma dla historii teologii moralnej katolickiej, formowania kościelnego, prawa kanonicznego i scholastycznych refleksji nad kontraktami i sprawiedliwością. Kolektywna atribucja Salmanticenses odzwierciedla charakter instytucjonalny produkcji, podczas gdy imiona Francesco di Gesù Maria i Andrea della Madre di Dio identyfikują dwóch z głównych autorów traktatów. Cztery tomy obecne dokumentują istotną część dzieła i zachowują typowe materiały materialne dużych repertuarów teologicznych wieku XVIII, z tekstem w dwóch kolumnach, autonomicznymi frontispicami i grawerowanym aparatem ozdobnym."
