Taryn Simon - A living man declared dead and other chapters - 2011





€ 80 | ||
|---|---|---|
€ 25 | ||
€ 20 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144916
Doskonała ocena na Trustpilot.
Anglojęzyczna książka fotograficzna Taryn Simon *A Living Man Declared Dead and Other Chapters* to pierwsze wydanie opublikowane przez Steidl / Mack w 2011 roku, w twardej oprawie, liczące 864 strony.
Opis od sprzedawcy
Taryn Simon - Człowiek żywy ogłoszony martwym i inne rozdziały
Steidl / Mack, 2011.
A Living Man Declared Dead and Other Chapters I – XVIII powstał w ciągu czteroletniego okresu (2008–2011), podczas którego Simon podróżowała po całym świecie, badając i zapisując linie krwi oraz związane z nimi historie. W każdym z osiemnastu ‚rozdziałów’, które tworzą to dzieło, zewnętrzne siły terytorium, władzy, okoliczności lub religii zderzają się z wewnętrznymi siłami dziedzictwa psychicznego i fizycznego. Osoby dokumentowane przez Simon obejmują zwaśnione rodziny w Brazylii, ofiary ludobójstwa w Bośni, sobowtora syna Saddama Husajna, Udaj, oraz „żywych trupów” w Indiach. Jej zbiór jest jednocześnie spójny i przypadkowy, mapuje relacje między przypadkiem, krwią a innymi składnikami przeznaczenia. Każde dzieło z A Living Man Declared Dead and Other Chapters składa się z trzech segmentów. Po lewej stronie każdego rozdziału znajdują się jeden lub więcej dużych paneli portretowych, systematycznie porządkujących liczbę osób bezpośrednio powiązanych krwią. Kolejność portretów jest zbudowana tak, aby obejmować żyjących przodków i potomków jednej osoby. Portrety są poprzedzone centralnym panelem tekstowym, w którym artystka konstruuje narracje i gromadzi szczegóły. Po prawej stronie znajdują się „zdjęcia przypisowe” S imon, reprezentujące fragmentaryczne elementy ustalonych narracji i dostarczające fotograficznych dowodów. Puste portrety reprezentują żyjących członków rodu krwi, których nie dało się sfotografować. Przyczyny tych nieobecności są uwzględnione w panelach tekstowych i obejmują uwięzienie, służbę wojskową, gorączkę dengi oraz kobiety, którym nie udzielono zgody na fotografowanie ze względów religijnych i społecznych. Prezentacja Simon bada zmagania z określeniem kodów i wzorów ukształtowanych w narracjach, które dokumentuje, czyniąc je rozpoznawalnymi jako wariacje (wersje, rendery, adaptacje) archetypicznych epizodów z teraźniejszości, przeszłości i przyszłości. W przeciwieństwie do metodycznego porządkowania rodu, centralne elementy opowieści – przemoc, wytrwałość, korupcja i przetrwanie – dezorientują ściśle zaplanowany wygląd dzieła. A Living Man Declared Dead and Other Chapters I – XVIII ukazuje przestrzeń między tekstem a obrazem, nieobecnością a obecnością oraz porządkiem a chaosem.
Taryn Simon - Człowiek żywy ogłoszony martwym i inne rozdziały
Steidl / Mack, 2011.
A Living Man Declared Dead and Other Chapters I – XVIII powstał w ciągu czteroletniego okresu (2008–2011), podczas którego Simon podróżowała po całym świecie, badając i zapisując linie krwi oraz związane z nimi historie. W każdym z osiemnastu ‚rozdziałów’, które tworzą to dzieło, zewnętrzne siły terytorium, władzy, okoliczności lub religii zderzają się z wewnętrznymi siłami dziedzictwa psychicznego i fizycznego. Osoby dokumentowane przez Simon obejmują zwaśnione rodziny w Brazylii, ofiary ludobójstwa w Bośni, sobowtora syna Saddama Husajna, Udaj, oraz „żywych trupów” w Indiach. Jej zbiór jest jednocześnie spójny i przypadkowy, mapuje relacje między przypadkiem, krwią a innymi składnikami przeznaczenia. Każde dzieło z A Living Man Declared Dead and Other Chapters składa się z trzech segmentów. Po lewej stronie każdego rozdziału znajdują się jeden lub więcej dużych paneli portretowych, systematycznie porządkujących liczbę osób bezpośrednio powiązanych krwią. Kolejność portretów jest zbudowana tak, aby obejmować żyjących przodków i potomków jednej osoby. Portrety są poprzedzone centralnym panelem tekstowym, w którym artystka konstruuje narracje i gromadzi szczegóły. Po prawej stronie znajdują się „zdjęcia przypisowe” S imon, reprezentujące fragmentaryczne elementy ustalonych narracji i dostarczające fotograficznych dowodów. Puste portrety reprezentują żyjących członków rodu krwi, których nie dało się sfotografować. Przyczyny tych nieobecności są uwzględnione w panelach tekstowych i obejmują uwięzienie, służbę wojskową, gorączkę dengi oraz kobiety, którym nie udzielono zgody na fotografowanie ze względów religijnych i społecznych. Prezentacja Simon bada zmagania z określeniem kodów i wzorów ukształtowanych w narracjach, które dokumentuje, czyniąc je rozpoznawalnymi jako wariacje (wersje, rendery, adaptacje) archetypicznych epizodów z teraźniejszości, przeszłości i przyszłości. W przeciwieństwie do metodycznego porządkowania rodu, centralne elementy opowieści – przemoc, wytrwałość, korupcja i przetrwanie – dezorientują ściśle zaplanowany wygląd dzieła. A Living Man Declared Dead and Other Chapters I – XVIII ukazuje przestrzeń między tekstem a obrazem, nieobecnością a obecnością oraz porządkiem a chaosem.

