Lucía Lauren - XL - Espíritu indómito





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145028
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalny, ręcznie podpisany obraz akrylowy na płótnie Espíritu indómito autorstwa Lucíi Lauren - XL ma wymiary 90 × 120 cm i pochodzi z okresu po 2020 roku.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, zasadniczo samouczka, absolwentka Wydziału Komunikacji Społecznej Uniwersytetu w Hawanie.
Jej relacja z obrazem zaczęła się jeszcze zanim zaczęła profesjonalnie malować. Fotografia stanowiła jej pierwszy obszar twórczy: dzięki niej rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap kluczowy dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, upraszczania form i jasności graficznej, które obecnie odgrywają istotną rolę w jej malarstwie.
W końcu znalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej zebrać te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie techniką akrylu na płótnie.
Dzieło Lucii Lauren obraca się przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. To sceny, które rzadko starają się opisywać nadzwyczajne wydarzenia. Przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą, która trzyma kota; sylwetką otoczoną kwiatami; kieliszkiem wina; wyimaginowanym ogrodem; albo po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo opiera się na wyraźnej syntezie wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, pozostawiając jedynie to, co uważa za istotne. Pogodne twarze, duże obszary koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz przepełnione wrażliwością.
W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, razem z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane z własną wrażliwością, cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe różowe, terakotowe, ochry, musztardy i kremowe odcienie współistnieją z głębokimi czarnymi, niebiesko-zielonymi, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi białymi. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny nabiera wyraźnego, graficznego wyrazu.
Kobieta zajmuje centralne miejsce prawie w całym jej uniwersum malarskim. Nie pojawia się przedstawiona jako bohaterka lub daleka postać, lecz z spokojną, elegancką i introspektywną kobiecością. To postacie o łagodnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż zwykłe elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczucia.
Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohatierki, pojawiają się na ich sukniach lub włączają się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. Dzięki temu kobieta, natura i świat zwierząt kończą tworzyć jedną wrażliwość.
W dziełach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz poprzez kontrast czarnego, białego i czerwonego. Paski sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę w geście uścisku. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych pracach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą projektowaniu współczesnemu. Terakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżami i zielonkawo-niebieskawymi tonami, tworząc wyrafinowany obraz bez chłodu. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Lucía Lauren rozwija w ten sposób malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej technicznej wirtuozy, lecz od zdolności do ograniczenia sceny, aż do znalezienia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afekcyjny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej obrazy mają szczególnie atrakcyjną cechę: mogą wyglądać na dekoracyjne na pierwszy rzut oka, lecz za tą urodą kryje się ciągłe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów ma na celu zwrócenie uwagi poprzez nadmiar, Lucía Lauren wybrała przeciwną drogę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie tkwi znaczna część charakteru jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Lauren wykonane techniką akryl na płótnie profesjonalnym wysokiej jakości.
Wymiary 90 x 120 cm malarstwa.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka zostanie zrealizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) dla Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem firmy FedEx dla reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową oraz umieszczone w wytrzymałej rurze.
Po zapłacie za dzieło potrzebne są trzy dni na proces pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Przedmiot dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, zależnie od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane przez IA. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
Ta wybitna praca stworzona w technice akrylu na płótnie oczarowuje swoją żywą ekspresją i odważną dynamiką kolorystyczną inspirowaną neofiguratywną. Kompozycja splata elegancką spokojną kobiecą postać o blond włosach i karminowym kapeluszu z imponującą obecnością konia o odcieniach błękitnych i złocistej grzywie, tworząc jedyną atmosferę współuczestnictwa i szlachetności. Ubiór postaci wyróżnia się bogatym kwiatowym wzorem w odcieniach żółtych, czerwonych i intensywnych niebieskich, których bloki nasyconych kolorów kontrastują żywo z tłem geometrycznym i płaskim. Precyzja kresków, bogactwo form i energia palety ukazują nienaganną technikę w posługiwaniu się akrylami, co czyni to dzieło magnesem uwagi i wysoką wartością dekoracyjną, odpowiednią dla wybrednych kolekcjonerów poszukujących współczesnego dzieła o dużym charakterze, wyrafinowaniu i osobowości.
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, zasadniczo samouczka, absolwentka Wydziału Komunikacji Społecznej Uniwersytetu w Hawanie.
Jej relacja z obrazem zaczęła się jeszcze zanim zaczęła profesjonalnie malować. Fotografia stanowiła jej pierwszy obszar twórczy: dzięki niej rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap kluczowy dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, upraszczania form i jasności graficznej, które obecnie odgrywają istotną rolę w jej malarstwie.
W końcu znalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej zebrać te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie techniką akrylu na płótnie.
Dzieło Lucii Lauren obraca się przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. To sceny, które rzadko starają się opisywać nadzwyczajne wydarzenia. Przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą, która trzyma kota; sylwetką otoczoną kwiatami; kieliszkiem wina; wyimaginowanym ogrodem; albo po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo opiera się na wyraźnej syntezie wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, pozostawiając jedynie to, co uważa za istotne. Pogodne twarze, duże obszary koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz przepełnione wrażliwością.
W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, razem z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane z własną wrażliwością, cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe różowe, terakotowe, ochry, musztardy i kremowe odcienie współistnieją z głębokimi czarnymi, niebiesko-zielonymi, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi białymi. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny nabiera wyraźnego, graficznego wyrazu.
Kobieta zajmuje centralne miejsce prawie w całym jej uniwersum malarskim. Nie pojawia się przedstawiona jako bohaterka lub daleka postać, lecz z spokojną, elegancką i introspektywną kobiecością. To postacie o łagodnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż zwykłe elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczucia.
Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohatierki, pojawiają się na ich sukniach lub włączają się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. Dzięki temu kobieta, natura i świat zwierząt kończą tworzyć jedną wrażliwość.
W dziełach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz poprzez kontrast czarnego, białego i czerwonego. Paski sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę w geście uścisku. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych pracach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą projektowaniu współczesnemu. Terakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżami i zielonkawo-niebieskawymi tonami, tworząc wyrafinowany obraz bez chłodu. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Lucía Lauren rozwija w ten sposób malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej technicznej wirtuozy, lecz od zdolności do ograniczenia sceny, aż do znalezienia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afekcyjny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej obrazy mają szczególnie atrakcyjną cechę: mogą wyglądać na dekoracyjne na pierwszy rzut oka, lecz za tą urodą kryje się ciągłe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów ma na celu zwrócenie uwagi poprzez nadmiar, Lucía Lauren wybrała przeciwną drogę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie tkwi znaczna część charakteru jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Lauren wykonane techniką akryl na płótnie profesjonalnym wysokiej jakości.
Wymiary 90 x 120 cm malarstwa.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka zostanie zrealizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) dla Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem firmy FedEx dla reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową oraz umieszczone w wytrzymałej rurze.
Po zapłacie za dzieło potrzebne są trzy dni na proces pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Przedmiot dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, zależnie od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane przez IA. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
Ta wybitna praca stworzona w technice akrylu na płótnie oczarowuje swoją żywą ekspresją i odważną dynamiką kolorystyczną inspirowaną neofiguratywną. Kompozycja splata elegancką spokojną kobiecą postać o blond włosach i karminowym kapeluszu z imponującą obecnością konia o odcieniach błękitnych i złocistej grzywie, tworząc jedyną atmosferę współuczestnictwa i szlachetności. Ubiór postaci wyróżnia się bogatym kwiatowym wzorem w odcieniach żółtych, czerwonych i intensywnych niebieskich, których bloki nasyconych kolorów kontrastują żywo z tłem geometrycznym i płaskim. Precyzja kresków, bogactwo form i energia palety ukazują nienaganną technikę w posługiwaniu się akrylami, co czyni to dzieło magnesem uwagi i wysoką wartością dekoracyjną, odpowiednią dla wybrednych kolekcjonerów poszukujących współczesnego dzieła o dużym charakterze, wyrafinowaniu i osobowości.

