Tijs Dragtsma (1992) - A Call Waiting in Red

W głęboko czerwonym kolorystycznie zwierciadle migowym stoi kształt, który każdy wzrok rozpoznaje jeszcze zanim całkowicie nadejdzie — londyński budzik telefoniczny, jego korona wysoko na dachu, wąskie, rządowo ustawione szyby, drzwi stojące lekko otwarte. Ktoś właśnie wyszedł na zewnątrz lub wkrótce wejdzie. Budka w sobie mieści to zatrzymanie, moment przed połączeniem.

Bez farby, bez druku, bez atramentu. Obraz nie jest nałożony na powierzchnię; jest utworzony przez to, co zostało usunięte, pole indywidualnych znaków ukształtowanych w samym czerwonym zwierciadle, aż budka, jej korona, szyby i czekające drzwi wyłaniają się z usunięcia. Po oświetlonej stronie coarse marks chwytają i trzymają światło, podczas gdy reszta formy pozostaje ciemna, nieoświetlona, złożona z powrotem w szkle.

Czerwień jest jedynym kolorem, jaki ten box zawsze nosił, kolor pilności, dzwonu, który ma znaczenie do zrobienia, ciepła składowanego w zimnym żelaznym ramieniu. Tu ta sama czerwień niesie na powierzchni samą powierzchnię, więc budka telefoniczna nie jest tylko narysowana na czerwono, lecz wyrasta z czerwieni, jakby kolor stanowił materiał, z którego była zawsze zbudowana.

Z drugiej strony sali budka odczytuje się jako jedna stała, monumentalna sylweta. Zbliż się, a rozpuszcza się w pole delikatnych zarysowań, każde z nich celowo umieszczone, żadne z nich nie zapowiada samego siebie, obraz utrzymuje się dopiero z pewnej odległości, tak jak pamięć utrzymuje się, dopóki nie spojrzysz zbyt dokładnie.

Lustro jest częścią dzieła. Wokół i pomiędzy znakami, pokój i osoba stojąca przed nim odbijają się ponownie w czerwieni, więc widz zostaje wciągnięty w tę samą przestrzeń co budka, stojąc dokładnie tam, gdzie następną rozmowę można by odebrać. Światło nie tworzy tego obrazu, on zawsze tam jest, obecny na powierzchni niezależnie od tego, czy w kierunku na niego skierowana jest lampa. To, co robi światło, to wyostrzenie go, pogłębienie kontrastu, pozwolenie zadrapaniom zyskać i utrzymać nieco więcej połysku. Refleksja wokół dzieła zmienia się wraz z pokój. Sam obraz pozostaje w stanie.

A Call Waiting in Red kontynuuje serię Art on Mirror, w której zarysowane obrazy osadzane są w kolorowym zwierciadle i widz staje się częścią dzieła. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą, a lustro zamienia patrzenie w uczestnictwo. To dzieło jest wyjątkowe.

"Niektóre rozmowy nigdy nie kończą się. Drzwi pozostają otwarte, a czerwień pamięta."

O Art on Mirror – Red

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest zarysowywany w kolorowym zwierciadle, a świat przed dziełem staje się jego częścią. Każda linia jest wycięta w ciemnoczerwoną lśniącą powierzchnię z plexi. Zarysowania są zawsze obecne, jaskrawe na tle koloru, podczas gdy otaczająca powierzchnia odbija pokój, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z dystansu obraz czytelny i kompletny, blada postać zawieszona w polu czerwieni. Zbliż się, a praca otwiera się w delikatną sieć pojedynczych znaków, cienkich i celowych, z których każdy jest niezbędny dla całości. Za nimi i między nimi lustro robi to, co lustro robi. Przenosi pokój i widza do kompozycji, więc otoczenie w dziele zmienia się z miejscem, w którym wisi, podczas gdy sam obraz pozostaje mocno na swoim miejscu.

Światło nie tworzy obrazu. Wyostrza go. Czerwona podstawa pochłania i odbija, zarysowania chwytają i utrzymują, a pod skupionym reflektorem kontrast pogłębia się, aż postać przybiera rzeźbiarski, niemal świetlisty charakter. W łagodniejszym świetle kolor wysuwa się na pierwszy plan, a dzieło przybiera spokojniejszy rejestr, nie tracąc jednak swego tematu.

Czerwień to kolor krwi, ognia i wszystkiego, czego nie możemy zachować spokoju. To emocjonalne tło, na którym osadzone są wszystkie prace z tej serii, a tematy wybrane są tak, by do niego należeć.

Art on Mirror kontynuuje zarysowaną reprezentację obrazów z Art with Scratch autorstwa Tijsa Dragtsmy na nowym gruncie. Gdy czarne prace czerpią moc z braku, te czerpią ją z refleksji. Widz nie patrzy już tylko na dzieło. Widz jest w nim.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruje mnie nieustająca chęć poszukiwania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materiał, struktura, światło i emocja łączą się.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja tworzy emocję. To poszukiwanie leży u serca wszystkiego, co tworzę.

W ramach TD Fine Art Studio każda seria prac traktowana jest jak własny świat, z własną logiką, atmosferą i tożsamością wizualną. Niektóre prace powstają dzięki rytmowi, powtórzeniom i strukturze. Inne wyłaniają się poprzez brak, cień, refleksję lub napięcie. To, co je łączy, to wspólne zaangażowanie w oryginalność, jasność i emocjonalną obecność.

Jestem zafascynowany kontrastem. Pomiędzy siłą a kruchością. Pomiędzy kontrolą a uczuciem. Pomiędzy tym, co widzialne, a tym, co pozostawione otwarte na interpretację. Moją celem nie jest jedynie stworzenie obrazu, lecz stworzenie dzieła, które utrzymuje uwagę, zaprasza do refleksji i nadal się ujawnia z upływem czasu.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania łączą się. To nie tylko studio, lecz ewoluujący wszechświat artystyczny kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które brzmią wyjątkowo, celowo i żywo.

Ta oferta zawiera wizualizacje wygenerowane przez AI. Proszę odnieść się do oryginalnych fotografii, aby ocenić rzeczywisty stan obiektu.