Pietro Longhi (1701 - 1785) - La Confessione

Pietro Longhi (Wenecja, 1701 - 1785)
Wyznanie
Olej na płótnie, cm 54,5 x 44,5
Z ramą cm 67 x 59

Płótno będące przedmiotem analizy przedstawia temat „Wyznanie”, odtwarzany w wielu wariantach przez Pietro Longhi. Ten konkretny model odnosi się do dzieła Longhiego przechowywanego w Galleria Querini Stampalia w Wenecji, od którego Marco Alvise przerobił na rycinę, przechowywaną w muzeum Luigi Bailo w Treviso, autorstwa Marco Alvise. Po uważnym obserwowaniu można jednak zauważyć, że rycina wykazuje drobne różnice w stosunku do dzieła w Stampalia; różnice, które stają się analogiami, jeśli porównać je z dziełem analizowanym tutaj. Zwracają uwagę, oprócz obecności psa, zamknięte oczy kobiety w centrum i symbol w prawym górnym rogu, zamiast zegara. Jeśli chodzi o analizowane płótno, Longhi wielokrotnie zajmował się tematem Sakramentów i samego Wyznania. Innym analogicznym dziełem wystawionym jest w Uffizi we Florencji.
Wenecki malarz Pietro Longhi, właściwie Pietro Antonio Falca, urodził się w Wenecji w 1701 roku. Jego pierwsze wykształcenie odbyło się w pracowni ojca, złotnika. Już od młodości, Pietro wykazywał wielkie uzdolnienia artystyczne, a to właśnie ojciec go zachęcał do techniki rysunku. Poznał słynnego malarza Antoniego Balestrę, z którym pracował, ucząc się sztuki malarskiej. Około 1734 roku jego działalność porzuca malarstwo o tematyce religijnej na rzecz scen rodzajowych. Longhi wyjechał także do Bolonii, gdzie poznał malarstwo Gambariniego, wyrafinowanego malarza scen rodzajowych. Po powrocie do Wenecji poświęcił się malarstwu scen życia codziennego arystokracji weneckiej, nawiązując styl do Nicholasa Lancreta, chociaż w sposób bardziej ironiczny. Jego obrazy mogą stanowić szczegółową dokumentację życia weneckiego, ukazując zainteresowanie artysty życiem społecznym epoki. W pierwszej połowie lat pięćdziesiątych poświęcił się przedstawianiu karier, czyli scen rzeczywistych i powszechnych zajęć ludowych i burżuazyjnych. Około lat sześćdziesiątych jego tonalność staje się brunatna, z niezbyt dopracowanymi liniami perspektywicznymi, bardzo zbliżonymi do stylu Rembrandta. W 1763 roku Pietro Longhi obejmuje kierownictwo Akademii Pisani Del Disegno i Intaglio i poświęca się portretom, wspomagany również przez syna Alessandro. Wielki wenecki dramaturg Carlo Goldoni (1707-1793) wychwala poświęcenie Longhiego w reprezentowaniu maniery społecznych współczesności. Faktycznie, praca Longhiego, pełna humoru i ironii, jest trochę jak sztuki Goldoni. Artysta jest także cytowany w utworach „Le commedie” Carlo Goldoni. Ich działalność porusza się równolegle po dwóch różnych frontach artystycznych: teatru i sztuki.

Rama została dołączona w formie gratisu, w związku z tym nie może być powodem zwrotu ani reklamacji.

W przypadku obrazów zakupionych za granicą: po dokonaniu płatności rozpocznie się procedura uzyskania licencji eksportowej (ALC). Wszystkie zabytkowe sztuki wysyłane za granicę z Włoch potrzebują tego dokumentu, wydanego przez Ministerstwo Dobytków Kultury. Procedura może potrwać od 3 do 5 tygodni od złożenia wniosku, więc jak tylko będziemy mieli dokument, obraz zostanie wysłany.