Włochy - Dokument - 2 documenti AQ Veneziano - 1723





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145217
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Republika Wenecka.
2 dokumenty AQ z lwem skrzydłym nr. 9269 i 9992, datowane 1723.
Krótkie notatki rękopisowe na odwrocie.
Wymiary cm 29,5 x 20,5
Dobre stany, jak na zdjęciu.
Dwa wieki przed reformą pocztową Rowlanda Hilla, Najjaśniejsza Republika Wenecka już pobierała opłaty za nadawanie korespondencji, tę z jej urzędów publicznych
AQ można uznać za protoplastę znaczka pocztowego i całej poczty, 230 lat przed Penny Black i Mulready.
Wyprzedzała rewolucyjną ideę: opłatę należną ponosił nadawca.
Nazwa pochodzi od wskazania AQe, skrót od łacińskiego aquae; dokument był wydawany na wniosek Savi Esecutori alle Acque.
Chodziło o „list” opodatkowany, a właściwie pretassato: „dacio delli soldi 4 per lettera”, na którym -lub wewnątrz którego- należało umieścić przekaz do przekazania.
Było w wyposażeniu wszystkich kancelarii magistratur państwa, które, z wyjątkiem kilku wyjątków, były zobowiązane z niego korzystać dla własnej korespondencji pocztowej, po uprzednim uiszczeniu czterech soldi, oprócz portu i cła.
To, co może wydawać się anomalią – państwo, które pobiera opłaty od siebie – w rzeczywistości wynikało z faktu, że administracja publiczna w Wenecji była zarządzana przez prywatnych, którzy obejmowali stanowiska – najczęściej jako poborcy podatków – po przetargu, w którym brali udział, płacąc z własnej kieszeni. Następnie mogli zwracać koszty, inkasując również cła wygrane w przetargu.
AQ były więc nadpodatkiem uzupełniającym w stosunku do portu i cła, których ściąganiem zajmował się dacier, daziario.
Kwota czterech soldi za każdy list służyła finansowaniu prac przy obniżaniu i oczyszczaniu koryt rzek Brenta, Muson i Bottenigo.
AQ były więc dziurawione na środku, w miejscu przecięcia spinnela, na którym były przeciągane i układane w stos, praktyka dość rozpowszechniona w Wenecji.
Wysyłka kurierem śledzonym i ubezpieczonym.
Republika Wenecka.
2 dokumenty AQ z lwem skrzydłym nr. 9269 i 9992, datowane 1723.
Krótkie notatki rękopisowe na odwrocie.
Wymiary cm 29,5 x 20,5
Dobre stany, jak na zdjęciu.
Dwa wieki przed reformą pocztową Rowlanda Hilla, Najjaśniejsza Republika Wenecka już pobierała opłaty za nadawanie korespondencji, tę z jej urzędów publicznych
AQ można uznać za protoplastę znaczka pocztowego i całej poczty, 230 lat przed Penny Black i Mulready.
Wyprzedzała rewolucyjną ideę: opłatę należną ponosił nadawca.
Nazwa pochodzi od wskazania AQe, skrót od łacińskiego aquae; dokument był wydawany na wniosek Savi Esecutori alle Acque.
Chodziło o „list” opodatkowany, a właściwie pretassato: „dacio delli soldi 4 per lettera”, na którym -lub wewnątrz którego- należało umieścić przekaz do przekazania.
Było w wyposażeniu wszystkich kancelarii magistratur państwa, które, z wyjątkiem kilku wyjątków, były zobowiązane z niego korzystać dla własnej korespondencji pocztowej, po uprzednim uiszczeniu czterech soldi, oprócz portu i cła.
To, co może wydawać się anomalią – państwo, które pobiera opłaty od siebie – w rzeczywistości wynikało z faktu, że administracja publiczna w Wenecji była zarządzana przez prywatnych, którzy obejmowali stanowiska – najczęściej jako poborcy podatków – po przetargu, w którym brali udział, płacąc z własnej kieszeni. Następnie mogli zwracać koszty, inkasując również cła wygrane w przetargu.
AQ były więc nadpodatkiem uzupełniającym w stosunku do portu i cła, których ściąganiem zajmował się dacier, daziario.
Kwota czterech soldi za każdy list służyła finansowaniu prac przy obniżaniu i oczyszczaniu koryt rzek Brenta, Muson i Bottenigo.
AQ były więc dziurawione na środku, w miejscu przecięcia spinnela, na którym były przeciągane i układane w stos, praktyka dość rozpowszechniona w Wenecji.
Wysyłka kurierem śledzonym i ubezpieczonym.

