Pietro Fight - "La distanza minima"

Artysta: Pietro Fight
Tytuł: "La distanza minima"
Rok: 2026
Rozmiary: W -> 97 cm / H -> 97 cm (+ 4,5 cm marginesu po każdej stronie do montażu na płótnie)
Technika: rysunek i malarstwo wykonane odręcznie
Materiały i podłoże: farba winylowa na płótnie mieszanym z bawełną (nie naciągane)
Pochodzenie: bezpośrednio ze studia artysty -> Milano
Dokumentacja: Certyfikat Autentyczności podpisany przez artystę z personalizowaną pieczęcią
Wysyłka: dzieło zostanie wysłane zwinięte w sztywny tubus, z dokładnym opakowaniem i śledzeniem przesyłki
N.B. -> Niniejszy ogłoszenie zawiera scenografie wygenerowane przez sztuczną inteligencję
Dane kontaktowe: pietrofight.art@gmail.com

DZIEŁO:

“La distanza minima” narodziło się z idei dwóch kształtów zbliżających się do siebie aż prawie dotykających: jedna większa, prawie ochronna, i druga mniejsza. Mogą przypominać dwa terytoria oddzielone od siebie rzeką, ale także relację rodzinną, tę między rodzicem a dzieckiem, dwie obecności bliskie, lecz odrębne.
Między nimi płynie żółć, która staje się sercem dzieła: światło, energia i ruch. Dzieli dwie formy, a jednocześnie je jednoczy, jak prąd przecinający dwa ledwie ze sobą stykające się lądy.
Ta żółć przywołuje także Huang He, Żółtą Rzekę chińską, bogatą w ziemię i osady. To nie czysta woda, lecz gęsty i żywy prąd, który pociąga materiał i tworzy więź między dwoma światami.
“La distanza minima” opowiada właśnie o tym: dwa byty, które się nie dotykają, a szukają siebie. To w tej cienkiej przestrzeni, między rozdzieleniem a bliskością, rodzi się więź.

BIO:

"Mnie artystyczna droga nie zaczęła się w pracowni, lecz za kontuarem baru".
Nazywam się Pietro Fight i w 2019 roku, w najspokojniejszych chwilach pracy barmana, zacząłem rysować na małych bloczkach zamówień. Te spontaniczne znaki, narodziwszy się bez precyzyjnego planu, z biegiem czasu przekształciły się w osobisty język, rozwijany także podczas pobytu w Barcelonie i później przeniesiony na coraz większe powierzchnie, aż na płótno.
Moje poszukiwania rodzą się z relacji między kontrolą a nieprzewidywalnością, pełnią a pustką, tożsamością a autonomią. Ustalam strukturę początkową, ale pozwalam, by znak rósł poprzez powtórzenia, nakładki i zmienność rytmu.
Głównie pracuję na płótnie, używając tuszu chińskiego, markerów z tuszem na bazie alkoholu, akrylu, tempery i farby winylowej.
Dziś mieszkam i pracuję w Mediolanie, kontynuując rozwijanie języka, który narodził się prawie przypadkowo na małym bloczku z zamówieniami.