Dit is een klassieke Italiaanse Murano scavo-voetvaas, waarschijnlijk jaren 1970-1990. De hoge kelkvorm met de kobaltblauwe voet en rand, en dat matte, krijtachtige witte lichaam, is leerboek vetro scavo (letterlijk "opgegraven glas"). Waarom het er zo uitziet • Techniek: Scavo / corroso werd in de jaren 1950-60 op Murano ontwikkeld om oud Romeins glas na te bootsen dat uit de grond is gegraven. Ambachtelijke middelen rollen heet glas in minerale poeders en zuren, waardoor die ruwe, matte, archeologische huid ontstaat terwijl de binnenkant glad blijft. Het werd beroemd gemaakt door huizen als Seguso Vetri d'Arte, Cenedese en Alfredo Barbini. • Vorm: Yours is de "coppa" of voetstuktrompet - heel gebruikelijk voor export in de jaren 1980. 1stDibs beschrijft identieke stukken als "de Italiaanse Murano Scavo glazen pedestaltrompettas uit de jaren 1980... met een matte, uitgegraven textuur". Kleur: De vervaging van wit tot kobalt is een standaard Murano-palet. Een zeer nauwe verwijzing wordt vermeld als een "circa 1980s Vecchia blauwe scavo-stijl Murano-glasvaas met een uitlopende lip". _ Het merkteken op de bodem Dat driehoekige pontillitteken met het kleverige residu is precies wat je verwacht van de handgeblazen Murano. Murano-stukken "bevatten een pontilteken, een handtekening gemaakt door ambachtslieden die een staaf gebruiken tijdens het vormgeven". _ De vorm van het residu komt overeen met de oude Vetro Artistico Murano-consortiumsticker (een driehoek) en veel workshops uit het toeristische tijdperk zoals Vecchia Murano (VM srl) gebruikten op die plek een klein driehoekig papieren label. Het is geen handtekening, dus we kunnen het niet vastmaken aan een enkele meester - de meeste hiervan waren werkplaatsstukken, geen door kunstenaars ondertekende Cenedese of Seguso.