Prachtige Franse porseleinen kop en schotel uit de periode 1785-1800. De set is vervaardigd in Parijs in de Lodewijk de XVI stijl en gedecoreerd met een motief van guirlandes en boeketten Kop van porselein met een cilindrische wand en aan de onderzijde naar binnen gebogen oor, beschilderd op het glazuur in blauw, rood, groen, geel, paars, zwart en goud. Op de buitenwand een gouden medaillon met daarin in grisaille een geknielde heer in een landschap. Hij heeft zojuist een vogel vrijgelaten uit een openstaand kooitje. Om het medaillon decoratieve banden met guirlandes, blad- en bloemranken. Gouden oor. Het schoteltje is gedecoreerd in een bijpassend decor. De fabrikant van dit vroeg 19e-eeuwse porselein is helaas niet bekend. de set is ongemerkt. Een pendant kopje uit deze of een vergelijkbare set is aanwezig in het Rijksmuseum te Amsterdam onder inventarisnummer: BK-NM-14017-A. Dat kopje draagt een decor van een dame met een vogel in de hand, een verwijzing naar het hof maken en verleidingskunsten. Afmetingen: - kopje: 6,5 x 6,5 x 8,7 cm - schotel: 13 x 3,1 cm Conditie: Kopje heeft een chip en een haarlijn. Schoteltje is gelijmd en heeft een chipje. (zie foto's) Datering: late 18e eeuw, circa 1785-1800 De gobelet litron (litronbeker) was de meest voorkomende vorm van theekop die in de fabriek van Sèvres werd geproduceerd. Hij werd voor het eerst vermeld in de fabrieksinventarissen in 1752 en wordt nog steeds geproduceerd. De gobelet litron werd gekenmerkt door een opvallende, rechte, cilindrische vorm en had een grote verscheidenheid aan handvatten. De naam is afgeleid van de ‘litron’, een traditionele houten maatbeker die werd gebruikt om zout, graan, meel en erwten af te meten. In 1670 was een litron doorgaans 9,4 cm hoog en had hij een diameter van 10,3 cm. De gobelet litron had zowel een praktisch als een decoratief doel. Deze bekers behoorden tot de vroegste ‘bruikbare voorwerpen’ die in de fabriek werden geproduceerd, maar waren ook “bedoeld als opvallende snuisterijen om tentoon te stellen”. De gobelet litron wordt vaak vergezeld door een diepe, steile schotel. Er wordt gesuggereerd dat een van de redenen voor de diepte en grote omvang van deze schotels was dat mensen vaak thee uit het kopje in de schotel goten om deze af te koelen: “Ik goot het beetje bij beetje uit het kopje in de schotel... zoals iedereen” (Comme tout le monde: ... je le versai par petites parties de ma tasse dans ma soucoupe; Abbé Cosson).