Mayan Terracotta Kom. ca. 450 - 650 n.Chr. 11,7 cm hoog. Spaanse importlicentie.

Kom.

Maya, ca. 450 - 650 n.Chr.

Terracotta.

11,7 cm hoogte en 17,5 cm lengte.

Goede staat.

Provenance: privécollectie, Frankrijk. Verkregen vóór de jaren 70.



De Maya-beschaving strekte zich uit over een groot gebied, van het huidige zuid-centraal Mexico tot Guatemala en Honduras. Het gebied kent drie verschillende geografische regio's — de bergen en hooglanden, de tropische junglelaaglanden en de laaglanden van de Golf van Mexico en het schiereiland Yucatán — elk met zijn eigen landschap en natuurlijke hulpbronnen. Tijdens de klassieke periode woonden de Maya's in de hooglanden en laaglanden, waarbij Tikal en Kaminaljuyú respectievelijk hun belangrijkste bevolkingscentra waren.

De Mayacultuur ontwikkelde zich uit eerdere groepen van dorpbewoners en boeren die in het gebied woonden en deelnamen aan het handelsnetwerk. Ze werden ook beïnvloed door groepen die in wat nu centraal Mexico is, leefden, vooral de Olmecs. Rond de 10e eeuw na Christus leidde gebrek aan regen, ecologische achteruitgang en sociale onrust tot het verlaten van de grote stedelijke centra van de Mayas. Later vestigden groepen van Mayaanse afkomst zich op het schiereiland Yucatán, waar ze zich aansloten bij andere groepen uit centraal Mexico, vooral de Tolteken, om nieuwe burgerlijke en ceremoniële centra te bouwen zoals Chichén Itzá en Mayapán, die actief bleven tot de komst van de Spanjaarden in 1525. Tegenwoordig leven de afstammelingen van deze oude Mayas nog steeds in het gebied dat zich uitstrekt van het schiereiland Yucatán tot Honduras, waar ze hun levenswijze voortzetten, traditionele kleding dragen en de taal spreken die door deze oude Amerikaanse cultuur aan hen is doorgegeven.

De Mayaanse economie was gebaseerd op brand- en woeste landbouw. Ze verbouwden hun gewassen op velden die 'milpas' werden genoemd, waarbij ze puntige stokken gebruikten om maïs, pompoen, chilipepers, bonen en andere gewassen te zaaien. Ze werkten het land vier maanden per jaar en roteerden hun gewassen om erosie te voorkomen. Ze verzamelden ook een breed scala aan wilde vruchten en groenten, jaagden op wilde dieren, haalden honing uit bijenhotels en viste in rivieren, meren en de zee. Aangezien elke regio haar eigen natuurlijke hulpbronnen had, speelde uitwisseling een centrale rol in de Mayaanse economieën. De Mayanen maten de tijd en de beweging van de aarde en de hemel met behulp van een getalsysteem op basis van 20. Ze produceerden twee kalenders. Eén was de zonnekalender of haab, die 365 dagen had, verdeeld in 18 maanden van 20 dagen elk, plus nog vijf extra dagen. Deze kalender werd gebruikt om niet-religieuze activiteiten te regelen. De maankalender, tzolkin genoemd, had 260 dagen en werd voor religieuze doeleinden gebruikt. De twee kalenders werden gelijktijdig gebruikt en samen weergegeven op een wiel. Het wiel zelf had een cyclus van 52 jaar, waarna verwacht werd dat gebeurtenissen zich zouden herhalen. De erfenis van de Olmecs stelde de Mayanen in staat een schrijfsysteem te ontwikkelen op basis van tekens of glyphs, geschreven in twee kolommen en gelezen van links naar rechts en van boven naar beneden. Dit schrijfsysteem is te vinden op de muren en trappen van belangrijke Mayaanse gebouwen, op hun keramiek en in codices gemaakt van hertenhuid of amate-barkpapier.

De Maya’s ontwikkelden een unieke artistieke stijl met een mate van complexiteit die die van het Europese barokke kunst evenaart. Hun uiterst levensechte, anatomisch verhoudingsgetrouwe menselijke beelden worden gevonden in natuurlijke houdingen die beweging benadrukken. Hun kunst vertegenwoordigde heilige, rituele en hiërarchische thema’s, hoewel ze ook scènes uit het dagelijks leven en beelden van lokale fauna zoals apen, tapirs, jaguars, vleermuizen, quetzalvogels, vissen en schildpadden reproduceerden. Steen was een van hun favoriete media, en ze gebruikten het voor hun gebouwen, stèles en de laag- en hoog-reliëfsculpturen die hun gebouwen sierden. De architectonische bijdragen van de Maya’s omvatten de stela-altaar, de boog en het valse gewelf. Naast monumentale kunst hadden ze ook een zeer ontwikkelde persoonlijke esthetiek, waarbij ze oorbellen, hangers, kettingen, maskers en andere versieringen van jade maakten. Ze vervormden hun schedels en neuzen en hingen ornamenten aan hun voorhoofden om ze scheel te laten kijken.

Ze versierden hun aardewerk met geschilderde en gegraveerde afbeeldingen, waardoor enkele van de fijnste werken van de precolumbiaanse kunst ontstonden. Populaire Mayaanse keramische stukken waren onder andere serveerschalen, pijpen en vazen, waarvan de laatste vaak versierd waren met Mayaanse glyphs.

Religie was een centraal aspect van de Mayacultuur. Ze geloofden in een aardse wereld en een bovennatuurlijke wereld, een onderwereld en een bovenwereld, die ze zagen als één geheel waarin mensen, goden, planten en dieren door het lot verbonden waren. In het naleven van deze overtuigingen maakten ze pelgrimstochten naar de grote Mayaanse burger- en religieuze centra om horoscopen te verkrijgen en offers van bloed van hun vingertoppen, oorlellen en tongen te brengen op altaren die voor de uitgehouwen stèles waren opgericht. De Maya's hadden een uitgebreid pantheon van goden, waarvan de bekendste de schepper Hunab–Ku en Ah Puc, de God van de Nacht, die de onderwereld bewoonde, waren. Ze aanbaden ook de zon en de maan, Venus en andere hemellichamen, evenals natuurlijke verschijnselen zoals regen, die incarnatie was van de god Chaac. Andere Mayaanse goden waren beschermgoden van specifieke sociale klassen en beroepen. Dit zijn onder andere Kukulcán, de gevederde slang, die werd geassocieerd met de heersende klasse, en Ek Chua, de beschermgod van handelaren en cacaoproducenten. De Maya's geloofden dat ze bij de dood, afhankelijk van hun verdiensten, zouden gaan naar de eeuwige rust in een van de hemelen onder de bladerige schaduw van de ceiba-boom, of eeuwig gekweld zouden worden door honger en kou in de donkere onderwereld. Boeren werden dicht bij de hut waarin ze waren gestorven begraven, terwijl edelen werden gecremeerd en hun as in urnen in ondergrondse grafkamers werd bewaard. Maya-heersers werden in tempels begraven die speciaal waren gebouwd om hun graven te huisvesten.







Notities:

Het stuk bevat een authenticiteitscertificaat.
- Het stuk bevat de Spaanse exportvergunning (paspoort voor de Europese Unie). Als het stuk bestemd is voor buiten de Europese Unie, moet een vervangende exportvergunning worden aangevraagd, wat maximaal 1-2 weken kan duren.
De verkoper garandeert dat hij dit stuk heeft verkregen in overeenstemming met alle nationale en internationale wetgevingen met betrekking tot het eigendom van cultureel erfgoed. Provenantverklaring gezien door Catawiki.