Oud-Grieks, Attica Aardewerk Bell Krater met krijgers. MEESTERWERK van de Persephone-schilder. Ca. 450 v.Chr. 36 cm H. TL-test.

Krater met krijgers

Cultuur: Griekse, Attica

Periode: ca. 450 v.Chr.

AUTEUR: Toegeschreven aan de Persephone Painter door een vooraanstaande expert en geleerde op het gebied van Attische beschilderde vazen en museumcurator. (Details zullen aan de koper worden verstrekt).

Aardewerk

AFMETINGEN: Hoogte 36 cm.

PROVENANCE: privécollectie, België, jaren zeventig.

Publicaties
- Imagenes Praeteriti. J. Bagot Archeologie. Barcelona. 2016. Fig 20.
- Poort der Goden. J. Bagot Archeologie. Barcelona. 2016. Fig. 30.
- Lord of Truth. J. Bagot Arqueología. Barcelona. 2017. Figuur 31.

Tentoonstellingen

- TEFAF, Maastricht 2012 met een prijs van 280.000 € (meer informatie zal aan de koper worden verstrekt).
- BRAFA, Brussel, 2016.

GELIJKWAARDIGHEID: Hersteld uit originele fragmenten, zonder ontbrekende fragmenten en zonder opnieuw te schilderen.

Documenten:

Met thermoluminescentie-test,
Met een exportvergunning afgegeven door het Ministerie van Cultuur.
Met Art Loss Register-certificaat.



Bell krater met een scène ingesloten onderaan op het lichaam van de vaas door een band van meander en erboven door een lauwerkrans rondom de buitenrand van de klok.

De voorzijde, zijde A, is versierd met drie krijgers. De middelste is naakt, draagt een helm en draagt een speer en schild. De krijger rechts draagt een helm en een borstplaat, en draagt een speer. De linker draagt een chlamys, sandalen en een hoed, en draagt een dubbele speer.

Aan de keerzijde, zijde B, zijn drie atleten gekleed in himatia te zien in gesprek. De middelste houdt een scepter vast en heeft een baard (mogelijk de trainer uit de palaistra). De persoon links draagt een strigil.

De kwaliteit van de schildering is het resultaat van een meester-schilder, met enkele details zoals de binnenkant van het schild van de centrale figuur op zijde A van de vaas, waardoor deze krater een meesterwerk wordt dat vergeleken kan worden met de bekendste werken van de Persephone Painter en de Attische vaasschilderkunst uit zijn periode, Athene 450 v.Chr., midden in de periode van de Persephone Painter toen hij zijn meest verfijnde werken produceerde.

De Persephone-schilder, die werkte van ongeveer 475 tot 425 v.Chr., is het pseudoniem van een oude Attische Griekse vaasschilder, deze naam gegeven door John Beazley na zijn onderzoek naar rode-figurentechnieken op kraters om verschillende kunstenaars te kunnen identificeren. Zoals bij andere gevallen, komt de naam van een specifieke krater die hem hielp deze kunstenaar te identificeren; een krater waarop de mythologische scène van de terugkeer van Persephone uit de Hades is afgebeeld. Dit stuk is te zien in het Metropolitan Museum of Art in New York. Deze schilder staat bekend om zijn nauwe relatie met de Achilles-schilder, via wiens werkplaats de Persephone-schilder is doorgegaan.

Er worden slechts 26 werken toegeschreven aan de Persephone-schilder. Onder hen bevinden zich zowel grote als kleine vazen. Dit wijst niet alleen op het belang van dit stuk als object, maar ook op de zeldzaamheid ervan, aangezien er nog maar heel weinig andere werken van deze meester in omloop zijn. Voor geleerden zijn slechts drie andere belkraters bekend die door deze kunstenaar zijn gemaakt, allemaal in openbare collecties. De ene in New York (NY), Metropolitan Museum, met inventarisnummer 1928.57.23, is de vaas die de naam aan deze kunstenaar geeft en de meest beroemde vaas van zijn hand, één in München, Antikensammlungen, met inventarisnummer 8955, en één in Toledo (Ohio), Museum, met inventarisnummer 1967.154. Onze krater is net zo verfijnd als de bekendste voorbeelden, die van het MET en die in Toledo. Daarnaast is het de enige bekende belkrater van de Persephone-schilder die nog in privébezit is en de eerste die in de markt verschijnt in de afgelopen 60 jaar, sinds het Metropolitan Museum zijn exemplaar heeft gekocht.

We weten ook dat deze kunstenaar enkele calyx kraters en andere grote vazen heeft gemaakt, maar de meeste zijn niet zo verfijnd als de bekende belkraters. De vorm van de belkrater, met grote, relatief vlakke oppervlakken, biedt een meester-schilder de mogelijkheid om grote en gedetailleerde figuren te produceren, meer dan bij elke andere vorm van Griekse vazen.

De krater is een soort Grieks aardewerk dat werd gebruikt om water en wijn te mengen, en waaruit bekers werden gevuld. Het werd verplaatst naar de plek waar een maaltijd werd genuttigd en werd ofwel op de grond of op een voetstuk geplaatst. De beheerder die verantwoordelijk was voor het schenken van de wijn, gebruikte een lepel om deze in de bekers van de gasten te gieten. Kraters waren vooral van keramiek, maar sommige werden gemaakt van kostbare metalen, en ze werden vervaardigd in verschillende vormen afhankelijk van de smaak van de kunstenaar, hoewel ze altijd een brede mond hadden. De meest voorkomende types zijn kolomkraters, calyxkraters, klokkraters en voluutkraters.

Rood-figuratief aardewerk was een van de belangrijkste figuratieve stijlen van de Griekse productie. Het ontwikkelde zich in Griekenland rond het jaar 530 v.Chr. en werd gebruikt tot de 3e eeuw v.Chr. Het nam binnen enkele decennia de plaats in van de eerder dominante stijl van zwart-figuratief aardewerk. De technische basis was in beide gevallen hetzelfde, maar bij de rood-figuratieve stukken was de kleur omgekeerd, zodat de figuren oplichtten tegen een donkere achtergrond alsof ze verlicht werden door theaterverlichting, volgens een meer natuurlijke schematiek. De schilders die met zwart-figuratief werkten, waren gedwongen motieven duidelijk van elkaar te scheiden en de complexiteit van de illustratie te beperken. Daarentegen bood de rood-figuratieve techniek meer vrijheid. Elke figuur werd silhouet tegen een donkere achtergrond, waardoor de schilders anatomische details met grotere nauwkeurigheid en variatie konden weergeven.

De techniek bestond uit het schilderen van motieven op een nog vochtige stuk, met behulp van een transparante glanzende slip die, bij het bakken, een intense zwarte kleur kreeg. De motieven waren daarom onzichtbaar vóór het bakken, waardoor schilders volledig op geheugen moesten werken zonder het resultaat van tevoren te zien. Nadat het stuk was gebakken, behielden de zones die niet bedekt waren door de slip de roodgele tint van de klei, terwijl diegene die met de slip waren 'geschilderd' een dichte, schitterende zwarte kleur kregen.



PARALLELS

Werken van de Persephone Painter

- Bell-krater met Helen en Menelaüs tijdens de plundering van Troje (440 - 430 v.Chr.). Toledo Museum of Art Toledo, Ohio, VS.
- Calyx-krater met Odysseus die Cyrene achtervolgt. Inventarisnummer: 41.83. Metropolitan Museum of Art, New York, VS.
- Bell-krater met de terugkeer van Persephone uit Hades. Inventarisnummer: 28.57.23. Metropolitan Museum of Art, New York, USA.


BIBLIOGRAFIE

- BOARDMAN, J. Athenische rode figuur vazen. Thames and Hudson World of Art. 2003.


Notities:
De verkoper garandeert dat hij dit stuk heeft verworven volgens alle nationale en internationale wetten met betrekking tot het eigendom van cultureel erfgoed. Provenanceverklaring gezien door Catawiki.
Het stuk bevat een certificaat van echtheid.
De passage bevat de Spaanse exportvergunning (paspoort voor de Europese Unie) - Als het stuk bestemd is voor buiten de Europese Unie, moet een vervanging van de exportvergunning worden aangevraagd. Dit proces kan tussen 1 en 2 maanden duren.


#oudeolympischeSpelen