Umberto Moggioli (1886-1919) - Nell'orto

Umberto Moggioli (Trente, 1886 – Rome, 26 januari 1919) In de tuin formaat met lijst cm 79x67
privécollectie
certificaat van de staat van conservering en de periode (bijgevoegd)
garantiebewijs bij de foto (inclusief)
Mogelijkheid van betaalde archivering op afspraak. P.S. de wachttijden zijn lang
....................................................................................................
De zichtbare lijst op de foto is inbegrepen als gebaar van vriendelijkheid en vormt geen integraal onderdeel van het werk. Eventuele schade aan de lijst geeft geen recht op klachten of annulering van de bestelling. Het werk zal zorgvuldig en veilig worden verpakt. De verzending gebeurt via DHL; voor verzendingen buiten de Europese gemeenschap variëren de levertijden van 15 tot 20 werkdagen vanwege de exportdocumentatie. Eventuele belastingen en invoerrechten zijn voor rekening van de koper.
.................................................................................................
Biografie
Nato a Trento nel 1886, da Costante, panettiere di professione, e Elena Marchi[1]. In 1904 schrijft hij zich in bij de Academie voor Beeldende Kunsten van Venetië dankzij de donatie van de mecenas Antonio Tambosi. Eugenio Prati en Bartolomeo Bezzi hadden een klein en plein air landschapje van Moggioli, zestien jaar oud, bij de barones Giulia Turco Lazzari thuis bewonderd en hadden Tambosi voorgesteld om diens studies te financieren. Tijdens de studies in Venetië zijn de sterke architectonische, schilderachtige en landschapssuggesties verenigd met de studie van oude schilders zoals Tiziano, Tintoretto en Tiepolo. Gediplomeerd in 1907, vertrekt hij in 1908 naar Rome voor zijn eerste verblijf om de Franse avondschool voor naaktschilderkunst bij te wonen. Desondanks zal deze periode Moggioli voornamelijk wijden aan landschapsschilderkunst, dicht bij zijn verlangen naar eenzaamheid en meditatie. In 1909 exposeert hij op de Biënnale van Venetië en op Burano werkt hij samen met Pieretto Bianco aan de decoratie van veertien panelen in het Centrale Paviljoen van de Tuinen van Castello (1909-1910). Samen met zijn vrouw verhuist hij in 1911 naar een huis op Burano, waar hij de criticus Barbantini, directeur van Ca' Pesaro, ontmoet, en de schilders Gino Rossi, Tullio Garbari, Luigi Scopinich, Pio Semeghini en Felice Casorati.


Umberto Moggioli, Il ponte verde, 1910, Mart, Trento
Onder deze omstandigheden produceert Moggioli enkele van zijn meesterwerken, zoals Il ponte verde (1910), Cipresso Gemello (1912) en Primavera a Mazzorbo (1913), die eenzame en stille plaatsen afbeelden, dicht bij zijn contemplatieve houding. Na de eerste solotentoonstelling in Ca' Pesaro (1912) exposeert hij ook in de hoofdstad samen met Vettore Zanetti-Zilla bij de Prima Secessione Romana (1913 en 1914). De Venezia-periode eindigt in 1915 wanneer Moggioli, door broederlijke vriendschap verbonden aan Cesare Battisti, zich als vrijwilliger inschrijft bij de Legione Trentina in Verona. Als cartograaf wordt hij naar het Tridentijn-front in Vallagarina gestuurd, waar hij zich bezighoudt met metingen, kaarten en maquettes tot 1916, het jaar waarin hij wegens een ernstige ziekte uit dienst wordt ontslagen.

De heuvels van Garda en Cavaion Veronese worden door Moggioli geschilderd terwijl hij herstellend is en weer gaat schilderen, beïnvloed door het primititivisme van Tullio Garbari en door de lijnen en kleuren van Gino Rossi. Aan het eind van 1916 verhuist hij met zijn vrouw Anna naar Rome, waar hij zich vestigt in een van de ateliers van Villa Strohl-Fern en Renato Brozzi en de musicus Bruno Barilli ontmoet. In deze periode werkt Moggioli samen met Antonio Rizzi aan de cartoni voor de mozaïeken van de lunetten van het monument voor Vittorio Emanuele II (1916-1917).

In contact met de Romeinse omgeving wordt zijn artistieke activiteit intenser: de gebruikte kleuren neigen naar opheldering en worden lichter en helderder, en de favoriete onderwerpen zijn figuren die met een stevige volumetrie zijn weergegeven, interieurscènes en landschappen met beperkte horizonnen. Moggioli sterft op tweeendertigjarige leeftijd door de Spaanse griep op 26 januari 1919 in Rome. In mei-juni van hetzelfde jaar wordt hij herdacht met vier werken op de Esposizione Cispadana di Belle Arti in Venetië en bij Ca' Pesaro met een tentoonstelling van twaalf werken. Een ruime retrospectieve wordt aan hem gewijd op de Venetië-Biennale van 1920.