Tom Wood - Bus Odyssey (MINT CONDITION, SHRINK-WRAPPED) - 2001

Dit is de eerste beste fotoalbumveiling door 5Uhr30.com, die in 2026 van start gaat.
Met meer dan 100 geweldige kavels uit mijn persoonlijke collectie en recente aankopen.

Zeldzame kans om dit briljante, steeds gewilder wordende fotoboek van Tom Wood te kopen - in gloednieuwe staat.

Tom Wood is bekend om 'Looking for Love' en 'All zones off peak' (Martin Parr, The Photobook, vol 1, pagina 308).

Nieuw, mint, ongebruikt; nog steeds oorspronkelijk verpakt in de plastic folie van de uitgever.
Verzamelaarstoestand

Dit is veel door 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).
Wij garanderen gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% transportbescherming, 100% transportverzekering en natuurlijk gecombineerde verzending - wereldwijd.

'Thomas Wood, geboren in 1951, is een Ierse straatfotograaf, portretfotograaf en landschapsfotograaf, gevestigd in Groot-Brittannië. Wood is vooral bekend om zijn foto's in Liverpool en Merseyside van 1978 tot 2001, 'op straat, in pubs en clubs, markten, werkplaatsen, parken en voetbalvelden' van 'vreemden, gemengd met buren, familie en vrienden.' Zijn werk is verschenen in verschillende boeken, werd veelvuldig tentoongesteld in solotentoonstellingen en heeft prijzen gewonnen. Hij heeft tot 7 januari 2024 een retrospectieve tentoonstelling in de Walker Art Gallery in Liverpool.
(Wikipedia)

Hatje Cantz, Ostfildern-Ruit. 2001. Eerste editie, eerste druk.

Hardcover (zoals uitgegeven). 235 x 235 mm. 119 pagina's. Foto's: Tom Wood. Bewerkt door Sylvia Böhmer. Tekst in het Engels.

Geweldig fotoboek - in perfecte staat.
Gepubliceerd ter gelegenheid van de tentoonstelling in het Suermondt-Ludwig Museum, Aken, in 2001.

Wood werd geboren en groeide op in County Mayo in het westen van Ierland. Zijn familie vertrok naar Engeland tijdens zijn adolescentie, toen zijn moeder, een katholiek, werd weggeroepen na haar huwelijk met zijn vader, een protestant. Hij studeerde van 1973 tot 1976 als conceptueel schilder aan Leicester Polytechnic. Zijn uitgebreide kijk op experimentele films leidde hem naar fotografie, waarin hij autodidact is. Hij verkende een veelheid aan formeel uiteenlopende thema's en citaten met een aanpak die veel vloeiender is dan de huidige conventies van post-conceptuele fotografie of photojournalistiek voorschrijven. In 1978 verhuisde Wood naar Merseyside, en in 2003 naar Noord-Wales, waar hij als deeltijd docent fotografie werkt aan Coleg Llandrillo Cymru.
Foto's van Wood, voornamelijk gemaakt in Liverpool en Merseyside van 1978 tot 2001, vooral straatfotografie 'op straat, in pubs en clubs, markten, werkplekken, parken en voetbalvelden' van 'vreemden, gemengd met buren, familie en vrienden'. Tegelijkertijd werkte hij ook aan een langlopende studie van het landschap in het westen van Ierland, Noord-Wales en Merseyside. Sinds zijn familie vertrok, keert hij elk jaar terug naar het westen van Ierland. Sinds 1988 werkt hij ook dagelijks met video, waarin hij familieleven filmt.
De foto's in Wood's eerste boek en meest beroemde serie, Looking For Love (1989), tonen mensen dicht op de huid in de Chelsea Reach-disco pub in New Brighton, Merseyside, waar hij regelmatig fotografeerde tussen 1982 en 1985. Hierop volgde All Zones Off Peak (1998), dat wordt beschreven in The Photobook: A History vol. 2. All Zones Off Peak bevat foto's van 18 jaar reizen met de bussen van Liverpool tijdens zijn 'bus odyssey' van 1978 tot 1996 — de beelden geselecteerd uit ongeveer 100.000 negatieven. People (1999), en het retrospectieve boek Photie Man (2005), dat in samenwerking met de Ierse kunstenaar Padraig Timoney is gemaakt, volgden. Zijn werk is opgenomen in de herziene editie van Bystander: A History of Street Photography (2001).
Wood's eerste grote Britse tentoonstelling, Men and Women, was in The Photographers' Gallery in Londen in 2012. Zijn eerste volledige Britse retrospectief was in 2013 in het National Media Museum in Bradford. Zijn landschapsfoto's werden voor het eerst geëxposeerd in 2014.
De criticus Sean O'Hagan heeft Wood beschreven als 'een baanbrekende kleurist', 'een fotograaf voor wie er geen regels zijn', met een 'instinctieve benadering van het fotograferen van mensen van dichtbij en persoonlijk' en citeert fotograaf Simon Roberts die zegt dat Wood's foto's 'op de een of andere manier rauwheid en intimiteit combineren op een manier die de beschuldigingen van voyeurisme en indringing vermijdt die vaak gepaard gaan met dit soort werk.' Phill Coomes van BBC News schreef dat 'waar ze ook genomen of gemaakt zijn, zijn foto's altijd een spoor van menselijke aanwezigheid lijken te bevatten, en ze gaan in hun kern over de levens die door de afgebeelde ruimtes passeren.' De fotografiekriticus van The New Yorker, Vince Aletti, beschreef Wood's stijl als 'los, instinctief en treffend', en voegde toe: 'hij doet Martin Parr eruitzien als een formalist'.
(Wikipedia)