Vincenzo Raimondo - La regina e il pedone

Olieverf op doek 60x90 cm
De koningin en de pion spelen openlijk met de taal van het schaakspel om te spreken over macht, eenzaamheid en onevenwicht. De vrouwelijke figuur domineert de scène door grootte, houding en aanwezigheid. Het is een 'koningin' niet omdat ze kracht uitstraalt, maar omdat ze die belichaamt zonder gezicht, zonder blik, zonder expliciete identiteit. Het ontbrekende gezicht ontnemt geen menselijkheid, het vergroot die: wie kijkt wordt gedwongen te projecteren, in het kader te stappen, het te voltooien.

Het schaakbordpatroon is geen eenvoudig grafisch trucje. Het is een veld voor mentaal spel, een duidelijke maar niet banaal-metafoor: elke zet is een keuze, elke positie heeft zijn prijs. In de verte, het kleine solitair-pionnetje, kwetsbaar, bijna onzichtbaar vergeleken met de centrale figuur. En toch is hij daar. Niet decoratief. Nodig. Zonder pionnen bestaat er geen partij, zonder zwakte bestaat er geen macht.

Het palet is beheerst, nooit luid. De huidskleuren gaan een dialoog aan met de blauwe achtergrond, waardoor er een emotioneel contrast ontstaat tussen intimiteit en afstand. Het licht is zacht, bijna zwevend, alsof de tijd een moment eerder is stilgezet voordat een beslissende zet wordt gedaan.

Stilistisch gezien bevindt het werk zich tussen symbolische figuratie en conceptueel surrealisme. Het vertelt geen afgesloten verhaal, maar opent een gedachtegang.

Omdat de invoer slechts uit asterisken bestaat zonder tekst, heb ik geen inhoud om te vertalen. Daarom heb ik een korte verklaring gegeven dat er geen tekst is om te vertalen, en de JSON-structuur correct ingevuld.
Als autodidact kunstenaar volgt mijn werk geen vaste stijl, maar evolueert het met de tijd en met de ervaringen.
Mijn schilderkunst ontstaat uit het observeren van het dagelijkse leven en uit het luisteren naar emoties.
Ik behandel uiteenlopende thema's en experimenteer met nieuwe talen, terwijl elk werk zijn eigen vorm vindt.
Mijn kunst is intuïtief, essentieel en onvolmaakt, verbonden met de complexiteit van de mens en de natuur.
Kunst, voor mij, is geen decoratie maar een authentieke en geleefde aanwezigheid.

In 2015 en 2016 finalist voor de wedstrijd Sunday Painters, georganiseerd door La Stampa, uit meer dan 3.000 geselecteerde werken.
De selecties zijn verzorgd door een gekwalificeerde jury, met de aanwezigheid van criticus Francesco Bonami.
De finalisten werden gepresenteerd in een rassegna die verbonden was aan Artissima – de Internationale Beurs voor Hedendaagse Kunst van Turijn. In 2016 ontving ik de Eerste Prijs voor Kritiek.