Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Litografie van Joan Miró
Dit werk reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt om het dichtbundel 'Praten Alleen' te illustreren, geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Gepubliceerd door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op hoogwaardig katoenen vellumpapier.
Gepubliceerd op de bakplaat.
Stempel van de uitgever en van de Sucesión Miró op de achterzijde van de pagina.
Inclusief Certificaat van Echtheid (COA).

Specificaties

- Afmetingen ondersteuning: 60 x 45 cm
- Afmetingen afbeelding: 42 x 33 cm
- 2004
Editie: 1000ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, en is altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het kunstwerk wordt zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt in een plat, versterkt kartonnen pakket. De verzending wordt gecertificeerd en voorzien van een trackingnummer.

De verzending wordt bovendien verzekerd tegen volledige waarde van het werk, met volledige terugbetaling in geval van verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en begon met zijn artistieke studies. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier zou werken. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte hij kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als persoon en kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een klein dorp in de gemeente Baix Camp, vormt het tegenwicht tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde, samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van die tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst op verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van het abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, verliet Joan Miró zijn ballingschap in Frankrijk en vestigde hij zich in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkplek, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de werkplaats ontwierp die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werken met beeldhouwwerken en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De verbondenheid met het landschap van Mont-roig en later met dat van Mallorca zou bepalend zijn voor zijn werk. De band met de aarde en de interesse in alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró wijkt af van het academicisme, op zoek naar een constante zoektocht naar een universeel en puur werk, dat niet aan een bepaalde stroming is verbonden. Gevestigd in vormen en openbare manifestaties, toont Joan Miró zijn rebellie en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen die hem omringen via het plastische feit. Dit contrast van krachten zal hem ertoe brengen een unieke en zeer persoonlijke taal te creëren die hem positioneert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

('') 'Parler Seul' vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De helder spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, bezitten de inventieve levendigheid van de willekeurige verzen van Tzara.
De originele uitgave was in handen van Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho's van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier zou werken. Later studeerde hij aan de Escola d'Art van Francesc Galí en maakte hij kennis met de Fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als persoon en kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een klein dorp in de gemeente Baix Camp, vormt het tegenwicht tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde, samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van die tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst op verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van het abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, verliet Joan Miró zijn ballingschap in Frankrijk en vestigde hij zich in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkplek, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de werkplaats ontwierp die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werken met beeldhouwwerken en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De verbondenheid met het landschap van Mont-roig en later met dat van Mallorca zou bepalend zijn voor zijn werk. De band met de aarde en de interesse in alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró wijkt af van het academicisme, op zoek naar een constante zoektocht naar een universeel en puur werk, dat niet aan een bepaalde stroming is verbonden. Gevestigd in vormen en openbare manifestaties, toont Joan Miró zijn rebellie en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen die hem omringen via het plastische feit. Dit contrast van krachten zal hem ertoe brengen een unieke en zeer persoonlijke taal te creëren die hem positioneert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

('') 'Parler Seul' vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De helder spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, bezitten de inventieve levendigheid van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke editie was in handen van Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele lithografieën van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn.