Bachibouzouk (1977) - Invader vs Banksy

Prachtig werk van de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk.

Oranje/Groene Versie 1/20

In deze serie speelt de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk haasje-over met de geschiedenis van de kunst, als een te nieuwsgierig kind dat een museum en een verfbom te pakken heeft. Door deze « Tomato Soup Can » orkestreert hij een vrolijk onwaarschijnlijke botsing tussen drie gigantische figuren uit de hedendaagse kunst: Warhol, Banksy en Invader. Een tricentrisme dat pop, stedelijk en klinisch is, door een aerosol-molen geperst, zoals alleen Bachibouzouk dat kan.

Het uitgangspunt is uiteraard het Banksy-poster, zelf al een knipoog (of een knipoog van een knipoog) naar Warhols iconische Campbell’s Soup. Bachibouzouk glijdt er als de vierde musketier tussen, maar gewapend niet met een zwaard, maar met Invader. Het resultaat: een dialoog tussen drie esthetieken waarvan geen van hen een gesprekspartner nodig had… en toch, samen, beginnen ze te praten, luid, en zelfs te lachen.

De aerosolen, zorgvuldig gekozen uit een levendig palet, treden in tegen de te wijze erfenis van de ateliers. Elke kleur lijkt te proclameren: « En als de hedendaagse kunst even drie minuten zou stoppen met zichzelf serieus te nemen? »
Maar achter de humor schuilt een echte gedachte: Bachibouzouk onderzoekt de industriële herhaling van artistieke iconen. Wat wordt er van een symbool wanneer je het kopieert, en vervolgens de kopie, en daarna over de referenties zelf heen schildert? Misschien iets eerlijkers: een werk dat erkent dat het niet in zijn eentje is ontstaan, maar in een cultureel rumoer, een carnaval van beelden en omkeringen.

En door deze lagen van referenties te overlappen, transformeert de kunstenaar het blikje — een alledaags voorwerp, symbool van consumptie, popfetișisme — in een metafoor voor onze verzadigde tijd: alles is al gezien, geremixt, afgeleid... en toch, dankzij een unieke handeling (en een paar goede sprays), ontstaat er iets nieuws. Een beetje alsof je, door in een spiegelmuseum rond te draaien, uiteindelijk je eigen reflectie begint te zien.

Met veel geest, een vleugje irreverentie en een vreugdevolle helderheid herinnert Bachibouzouk ons eraan dat kunst misschien vooral een spel is: een serieus spel, ja, maar toch een spel. En in dat spel zijn zijn Tomato Soup Can de stukken die alle sloten doen springen.