École hollandaise (XX) - Paysage urbain d’hiver

Olieverfschilderij uit de Nederlandse school, gesigneerd en gedateerd in 1970, dat een winterse stedelijke scène met traditionele Noord-Europese architectuur voorstelt. De compositie draait om een imposante bakstenen kerktoren, geflankeerd door kleinere gebouwen en een aangrenzende kerk, alles geïntegreerd in een met sneeuw bedekt landschap dat de atmosferische sfeer van de scène versterkt.

De kunstenaar laat een opmerkelijke beheersing van perspectief en architectonische constructie zien, waarbij hij volumina en open ruimtes in evenwicht brengt. Het kleurenpalet is gebaseerd op koude tonen — wit, blauw en grijs —, contrasterend met de warme oker- en roesttinten van baksteen, waardoor een harmonieus spel ontstaat tussen licht en materie. De penseelstreek is ingetogen en precies, vooral in de definitie van de gebouwen, terwijl de lucht en de besneeuwde oppervlakken met meer zachtheid worden uitgewerkt, wat diepte en sereniteit aan het geheel toevoegt.

De kleine menselijke figuren en de stedelijke details brengen schaal en leven in de scène, zonder dat het landschap zijn protagoniteit verliest, en roepen een rustige en stille sfeer op die typerend is voor de Nederlandse winter. Het werk valt binnen de Nederlandse landschapskunsttraditie van de twintigste eeuw, erfgenaam van de schilderkunst van stadsgezichten en seizoensscènes, geïnterpreteerd met een hedendaagse gevoeligheid.

Het kader verkeert in een slechte staat van conservering en maakt geen deel uit van het lot. Bij het einde van de veiling kan de koper aangeven of hij het werk met het huidige kader wil ontvangen of zonder het kader, zonder dat dit invloed heeft op de toewijzingsprijs.

Ondertekend en gedateerd in 1970 betreft het een representatief werk van de continuïteit en actualiteit van de landschapskunst binnen de Nederlandse school van de tweede helft van de twintigste eeuw, vooral gewaardeerd om zijn compositie-evenwicht en zijn zorgvuldige lichtsfeer.