Vincenzo Raimondo - Donna

Acrylverfschilderij op doek 42x82 cm

Dit schilderij speelt vaker met afwezigheid dan met aanwezigheid. De vrouwelijke figuur toont haar gezicht niet, en daarom weigert ze de gemakkelijke identiteit, die uit een catalogus of uit een indringende blik voortkomt. Ze is geen vrouw 'om naar te kijken', ze is een vrouw die vertrekt. En ze vertrekt terwijl ze alles meeneemt.

Het lichaam is verdeeld in duidelijke kleurvlakken, bijna emotioneel eerder dan anatomisch. Rood, blauw, OKER, wit: ze beschrijven de huid niet, ze beschrijven gemoedstoestanden. Het is alsof de figuur een emotionele kaart in beweging is, een precair evenwicht tussen energie, kwetsbaarheid en kracht. Het centrale zwarte, essentieel en beslist, functioneert als structuur, als draagbalk: zonder dat zou de rest slechts ruis zijn.

De achtergrond is opzettelijk onscherp, vervaagt bijna tot verdwijnen. Er is geen specifieke plek, omdat die niet nodig is. De vrouw behoort niet tot een ruimte, maar tot een overgang. Ze gaat ergens doorheen, en dat doet ze met natuurlijke vanzelfsprekendheid, zonder uitleg en zonder toestemming te vragen. Een houding die, eerlijk gezegd, aan veel mensen zou moeten worden aangeleerd.

Over het geheel genomen communiceert het schilderij vrijheid, een fluïde identiteit en zelfbeschikking. Het is sensueel zonder provocerend te zijn, sterk zonder rigide te zijn, poëtisch zonder klef te worden. Een figuur die zich niet omdraait en die daardoor juist blijft hangen.

*****
Als autodidact kunstenaar volgt mijn werk geen vaste stijl, maar evolueert het met de tijd en met de ervaringen.
Mijn schilderkunst ontstaat uit het observeren van het dagelijkse leven en uit het luisteren naar emoties.
Ik behandel uiteenlopende thema's en experimenteer met nieuwe talen, terwijl elk werk zijn eigen vorm vindt.
Mijn kunst is intuïtief, essentieel en onvolmaakt, verbonden met de complexiteit van de mens en de natuur.
Kunst, voor mij, is geen decoratie maar een authentieke en geleefde aanwezigheid.

In 2015 en 2016 finalist voor de wedstrijd Sunday Painters, georganiseerd door La Stampa, uit meer dan 3.000 geselecteerde werken.
De selecties zijn verzorgd door een gekwalificeerde jury, met de aanwezigheid van criticus Francesco Bonami.
De finalisten werden gepresenteerd in een rassegna die verbonden was aan Artissima – de Internationale Beurs voor Hedendaagse Kunst van Turijn. In 2016 ontving ik de Eerste Prijs voor Kritiek.