Montiel (1985) - "INMERSION"

Het werk 'Inmersión' van 73x100 cm stelt een fysieke en symbolische afdaling naar het onzichtbare voor. De schroef en het lichaam van de onderzeeër, die in een vis zijn geplaatst, worden niet gepresenteerd als eenvoudige mechanische elementen, maar als extensies van de menselijke drang om grenzen te doorbreken: die van het water, die van kennis en die van het bewustzijn. Tussen het oppervlak en de diepte zweeft de onderzeeër en wordt hij een drempel, een lichaam dat een ruimte binnendringt waar het licht zich oplost en de vormen veranderen.

De schroef, in latent gespannen toestand, suggereert een ingetogen beweging, een stille vooruitgang die niet doorbreekt maar zich aanpast. Zijn rotatie activeert tijd en verwachting, terwijl het lichaam van de onderzeeër, gesloten en hermetisch, verwijst naar de kwetsbaarheid van de vis tegenover een uitgestrekt en onbekend milieu.

De onderdompeling hier is niet alleen een technische handeling, maar een innerlijke ervaring: dalen is ook jezelf isoleren, luisteren naar het diepe, de druk en de duisternis accepteren als noodzakelijke voorwaarden voor het vinden. De schilderkunst nodigt de kijker uit om die reis te vergezellen, de pauze en het stilzwijgen te bewonen, en de dualiteit tussen beheersing en kwetsbaarheid die elke verkenning kenmerkt onder ogen te zien.