Анна Каренина - DANCING UNDER THE STARS -XXL

Verzending en handling: om maximale bescherming te garanderen wordt het kunstwerk opgerold verzonden in een stevige kartonnen buis; daarom is het VERKOCHT ZONDER FRAME EN ZONDER STRETCHER BAR. Op verzoek kan de koper regelen dat het doek wordt gespannen: in dit geval zijn de kosten voor de dienst en de aangepaste verzendkosten voor rekening van de koper. Het schilderij meet ongeveer 140 x 140 cm om te kunnen worden ingelijst.
Het certificaat van echtheid wordt ook meegeleverd bij het werk.
Het kunstwerk is gemaakt op een jutte doek, voorbereid met konijnenhuidlijm en Gesso di Bologna.

TITEL: Dansen onder de sterren

Dancing Under the Stars presenteert zichzelf als een ritueel beeld, opgehangen tussen archaisme en spel, bewust puttend uit de taal van oude tapijten en oer-symbolische vertellingen. De compositie is omgeven door een duidelijke rand, die doet denken aan de afbakenende functie van het tapijt: niet louter decoratie, maar een andere ruimte — een heilige grond waarin handeling symbolische waarde krijgt.
De twee gevlekte figuren, antropomorfe dieren, worden vastgelegd in een gebaar dat tegelijk dans en confrontatie is. Hun lichamen keren zich naar elkaar toe zonder elkaar aan te raken; de opgetilde armen creëren een ritmische spanning die zich over het hele oppervlak uitstrekt. Er is geen echte agressie, maar eerder een beheerst energie, bijna choreografisch, die potentieel conflict omzet in gedeelde beweging. De herhaling van tekens—de zwarte vlekken, de gele sterren, de golvende lijn hieronder—opbouwt een cyclische visuele tijd, kenmerkend voor archaïsche beeldtaal.
De rode achtergrond domineert de scène met oerachtige kracht: het is de kleur van leven, bloed en hitte, maar ook van de mythische ruimte waarin oorsprongsverhalen ontvouwen. De sterren, gestileerd en regelmatig, verlichten niet van bovenaf maar nemen deel aan de dans, en worden ritmische elementen in plaats van astronomische. De groene golvende lijn onderaan suggereert aarde, water, of vitale energie die de beweging in stand houdt—een vloeibare grens tussen stabiliteit en transformatie.
De verwijzing naar archaïsche tapijten is niet alleen formeel maar ook conceptueel: zoals bij hen ontvouwt het verhaal zich niet lineair maar via symbolen, herhalingen en tegenstellingen. Dansen onder de Sterren roept een oorspronkelijk tijdperk op waarin mens en dier, gebaar en ritueel, decoratie en betekenis nog niet gescheiden waren. Het werk schenkt de hedendaagse blik een primitieve en universele dimensie, en herinnert ons eraan dat dans—voordat het een esthetische uiting is—een handeling van relatie, evenwicht en verbondenheid met het universum is.

Anna Karenina

Achter het pseudoniem Анна Каренина schuilt een artistieke figuur met een diepe introspectieve gevoeligheid, iemand die er bewust voor heeft gekozen schaduw als ruimte voor creatieve vrijheid. Haar ware identiteit blijft verborgen, beschermd door een sluier van privacy die de volledige aandacht van de kijker wegtrekt van het gezicht van de kunstenaar en naar de inhoud van haar werk verplaatst. Deze afstand tot het traditionele kunstcircuit wordt onderstreept door een specifieke operationele keus: de kunstenaar onderhoudt geen directe banden met galeries of musea, en kiest ervoor om de kunstwereld te navigeren via tussenpersonen en proxy’s die als hoeders van haar privacy en boodschappers van haar esthetiek fungeren.
Haar visuele taal beweegt zich langs een delicate richel die gestileerde figuration scheidt van pure abstractie, en leunt sterk op de lessen van het Europese modernisme—met een bijzondere affiniteit voor de ritmische strengheid van Paul Klee en de chromatische verkenningen van de historische avant-garde. Анна Каренина's creatieve pad wordt gekenmerkt door een constante zoektocht naar structuur: de zichtbare wereld wordt teruggebracht tot oertekens, waar dunne, elegante lijnen afwisselen met solide geometrische vlakken. Voor haar zijn het vierkant en het rechthoek geen formele kooien maar eenheden van emotionele meting; haar raster lijkt nooit rigide, maar juist pulserend en bijna organisch, dankzij een kleurtoepassing die een tastbare warmte en menselijke trilling behoudt.
In haar meer abstracte composities onderzoekt de schilder het begrip visueel ritme. Door chromatische tegels die tegen vaak neutrale of rauwe achtergronden zweven naast elkaar te plaatsen, creëert de kunstenaar visuele partituren waarin kleur—soms fel en primair, soms gedempt en aards—het tempo van het verhaal dicteert. Zelfs bij het behandelen van alledaagse onderwerpen voert zij een proces van extreme synthese uit: vormen worden ontdaan van het overbodige om de essentie van het object te onthullen, waardoor gewone elementen veranderen in iconen van een poëtiek van fragiliteit.
Stilte en afwezigheid zijn fundamentele onderdelen van haar esthetiek. Haar doeken bieden een ruimte voor meditatie, een plek waar het evenwicht tussen visuele zwaartepunten uitnodigt tot een langzame en eenzame lezing, die haar eigen manier van bestaan binnen de kunstwereld weerspiegelt. Анна Каренина zoekt niet naar het lawaai van publiek succes, maar eerder naar diepe resonantie; haar kunst is een stille dialoog tussen de orde van het denken en de onvoorspelbaarheid van het voelen, bemiddeld door een onzichtbaarheid die van elk van haar chromatische verschijningen des te kostbaarder en begeerlijk maakt.