Анна Каренина - REMEMBER YOU

Verzending en verwerking: Om maximale bescherming te garanderen, wordt het kunstwerk gerold verzonden in een stevige kartonnen buis; daarom is het VERKOCHT ZONDER INLIJST EN ZONDER EEN STRETCHER-BALK. Op verzoek kan de verzamelaar regelen dat het doek gespannen wordt: in dat geval komen de kosten voor de service en de aangepaste verzendkosten voor rekening van de koper. Het schilderij meet ongeveer 60 x 53 cm om ruimte te bieden voor het inlijsten.
Het certificaat van echtheid wordt ook meegeleverd bij het werk.
Het kunstwerk is gemaakt op een jutte doek, voorbereid met konijnenhuidlijm en Gesso di Bologna.

TITEL: HERINNER JEZELF
Het werk getiteld "Remember You" biedt zichzelf aan de kijker als een visuele meditatie over de volharding en fragiliteit van het bestaan, waarbij de kunstenaar via een figuurlijke taal die tot het essentiële is teruggebracht, het thema van herinnering onderzoekt niet als een statisch archief, maar als een levend organisme dat, hoewel door de tijd getekend, met waardigheid blijft bestaan. Het centrale element van de potplant wordt ontdaan van elk decoratief doel en verandert in een puur grafisch teken waarin de stelen, die dun en bijna trillerig ogen, een gespannen verticaliteit opwekken die lijkt het diagram van een herinnering te traceren die moeite heeft om helder te blijven, terwijl de takken die scherp uitbuigen een spanning richting elders of de natuurlijke verval van het organische suggereren. De gebruikte techniek speelt een fundamentele rol bij het overbrengen van deze boodschap, aangezien de kleur zó licht wordt aangebracht dat de textuur van het doek een integraal onderdeel van het beeld wordt, waardoor het schilderij de aura krijgt van een oud artefact dat lijkt te vervagen of te verrijzen uit een ver verleden. Het cromatische contrast tussen de vaas, weergegeven in warme aardetinten die als visueel anker dienen, en de bijna spookachtige vergaanheid van de bladeren, transformeert het alledaagse object in een krachtige relationele metafoor waar de omringende neutrale ruimte de stilte representeert die nodig is voor de herinnering om zich te manifesteren. In deze esthetiek van subtractie elimineert de kunstenaar elk overbodig detail om de toeschouwer te dwingen de essentie van vorm en gevoel onder ogen te zien, en viert zo het vermogen van het fragiele om rechtop te blijven staan, beschut in de geest of in het hart alsof het in een beschermend vat is geplaatst.

Anna Karenina

Achter het pseudoniem Анна Каренина schuilt een artistieke figuur met een diepe introspectieve gevoeligheid, iemand die er bewust voor heeft gekozen schaduw als ruimte voor creatieve vrijheid. Haar ware identiteit blijft verborgen, beschermd door een sluier van privacy die de volledige aandacht van de kijker wegtrekt van het gezicht van de kunstenaar en naar de inhoud van haar werk verplaatst. Deze afstand tot het traditionele kunstcircuit wordt onderstreept door een specifieke operationele keus: de kunstenaar onderhoudt geen directe banden met galeries of musea, en kiest ervoor om de kunstwereld te navigeren via tussenpersonen en proxy’s die als hoeders van haar privacy en boodschappers van haar esthetiek fungeren.
Haar visuele taal beweegt zich langs een delicate richel die gestileerde figuration scheidt van pure abstractie, en leunt sterk op de lessen van het Europese modernisme—met een bijzondere affiniteit voor de ritmische strengheid van Paul Klee en de chromatische verkenningen van de historische avant-garde. Анна Каренина's creatieve pad wordt gekenmerkt door een constante zoektocht naar structuur: de zichtbare wereld wordt teruggebracht tot oertekens, waar dunne, elegante lijnen afwisselen met solide geometrische vlakken. Voor haar zijn het vierkant en het rechthoek geen formele kooien maar eenheden van emotionele meting; haar raster lijkt nooit rigide, maar juist pulserend en bijna organisch, dankzij een kleurtoepassing die een tastbare warmte en menselijke trilling behoudt.
In haar meer abstracte composities onderzoekt de schilder het begrip visueel ritme. Door chromatische tegels die tegen vaak neutrale of rauwe achtergronden zweven naast elkaar te plaatsen, creëert de kunstenaar visuele partituren waarin kleur—soms fel en primair, soms gedempt en aards—het tempo van het verhaal dicteert. Zelfs bij het behandelen van alledaagse onderwerpen voert zij een proces van extreme synthese uit: vormen worden ontdaan van het overbodige om de essentie van het object te onthullen, waardoor gewone elementen veranderen in iconen van een poëtiek van fragiliteit.
Stilte en afwezigheid zijn fundamentele onderdelen van haar esthetiek. Haar doeken bieden een ruimte voor meditatie, een plek waar het evenwicht tussen visuele zwaartepunten uitnodigt tot een langzame en eenzame lezing, die haar eigen manier van bestaan binnen de kunstwereld weerspiegelt. Анна Каренина zoekt niet naar het lawaai van publiek succes, maar eerder naar diepe resonantie; haar kunst is een stille dialoog tussen de orde van het denken en de onvoorspelbaarheid van het voelen, bemiddeld door een onzichtbaarheid die van elk van haar chromatische verschijningen des te kostbaarder en begeerlijk maakt.