Marcus Tullius Cicero - M. Tullii Ciceronis Opera - 1768

Editie parisienne herzien door de filoloog Jean-Nicolas Lallemand (1715-1793) in 14 banden in-8°, voorafgegaan door het eerste band met een graveren frontispice, die aan de liefhebbers een bijna volledige corpus biedt: politieke toespraken (Catilinaires, Verrines, Philippiques), filosofische traktaten (De Officiis, Tusculanes, De Finibus, De Natura Deorum), politieke en retorische dialogen (De Re Publica, De Legibus, De Oratore, Brutus, Orator), dit alles niet te vergeten de correspondentie, met name de Brieven aan Atticus en aan zijn broer Quintus. Lallemand, volgens de traditie van de zogenaamde « elzeviraanse » edities, levert een zorgvuldige recensie, met verdeling in banden per genre, varianten aantekeningen en apparatus dat het gebruik in school- of wetenschappelijke kringen vergemakkelijkt, waardoor deze serie een geliefd werkinstrument is in de jezuïetencolleges en de bibliotheken van humanisten.

14 delen in-8vo, xvi, 552 p.; 504 p.; 522 p., [1] f. ; 568 p., 526 p., 537 p.; 516 p.; 482 p.; 557 p., [3] p.; 599 p.; 559 p.; 585 p.; 576 p.; 532 p., kalfsleder fauve gemarmerd, rug glad versierd, omslagen met drievoudig gouden lijntje rond de platen, goudbeslagen randen en gemarmerde bladzijdes in blauw (oude band uit die tijd).

Het geheel verkeert in een middelmatige staat: het grootste gebrek is het uitgedroogde leer dat schilfert, de rug is oppervlakkig gescheurd, delen van de titel- of tomaanwijzingen ontbreken, hoeken, coiffes en coupe-tekens zijn afgesleten, kleine stukken leer ontbreken hier en daar, de tekst is op enkele pagina’s van drie banden onderstreept, overige kleinere gebreken. Het betreft een werkexemplaar dat niet geschikt is voor een veeleisende boekenliefhebber.

¶ Marcus Tullius Cicero (Marcus Tullius Cicero, 106‑43 v.Chr.) is de grote figuur van de welsprekendheid en van het politieke gedachtegoed aan het einde van de Romeinse Republiek, ooggetuige directe van de ontwrichting die leidt van Sulla naar Caesar, en vervolgens naar het tweede triumviraat. Advocaat, consul in 63, theoreticus van de res publica, belichaamt hij voor de humanisten en daarna voor de hele achttiende eeuw het model van de redenaar, de moralist en de geleerde, zozeer dat de volledige editie van zijn werken een pijler blijft van de bibliotheken van geleerden, van collegia en van juristen.