Ootokoi / Robert Ekkel - Blue Town






Studeerde Kunstgeschiedenis aan Ecole du Louvre en specialiseert zich al meer dan 25 jaar in hedendaagse kunst.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 125857 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Ootokoi / Robert Ekkel, Blue Town, gesigneerde gouache- en acrylverf schilderij, originele editie, 2025.
Beschrijving van de verkoper
In zijn werk van 2025 presenteert de kunstenaar Ootokoi (Robert Ekkel) een fascinerende symbiose van akribische precisie en speelse vertelling, die zich ontvouwt in een uitbreidend universum. Het grootformaatwerk laat een uitgestrekte, isometrische landschap zien, waarin architectuur, flora en menselijke miniaturen zijn gerangschikt in een schijnbaar grenzeloze, helder blauwe ruimte.
Bijzonder te benadrukken is de ambachtelijke herkomst van de kunstenaar: Ekkels’ opleiding tot decoratietechnicus in een porseleinmanufaktuur is in elke penseelstreek voelbaar. De voor de porseleinverfing kenmerkende discipline – het beheersen van de fijne lijn en de gecontroleerde kleuring – wordt hier op het doek overgebracht. De huizen met hun opvallende rode en blauwe daken en de kleinschalige figuren bezitten een grafische scherpte die doet denken aan de perfectie van handgemaakte decors. Maar in tegenstelling tot het vroegere werk, dat rustte op een aardse achtergrond, geeft de felblauwe achtergrond van deze compositie een nieuwe, zwevende kwaliteit. De statische inrichting maakt plaats voor een gevoel van oneindigheid en een subtiel vloeien.
Ondanks de overvloed aan details lijkt het beeld niet overbelast. Ootokoi gebruikt de heldere, levendige blauwe achtergrond van het doek als ‘negatieve ruimte’, die elk element lucht geeft om adem te halen en tegelijkertijd als verbindend medium dient. Dit schept een bijna meditatieve orde, die echter wordt verrijkt door een rijke variëteit aan micro-narratieven. Het isometrische perspectief ontzegt een centraal brandpunt en dwingt de kijker in plaats daarvan tot een exploratieve rol – het oog dwaalt zoals bij een drukke zoekplaat van scène naar scène, ontdekt de dynamiek van een pretpark, de bedrijvigheid van een bouwplaats en de uitgestrektheid van een luchthaven, ingebed in een landschap van huizen en gestileerde bomen.
Het werk weerspiegelt het moderne samenleven niet alleen in zijn stedelijke structuren, maar breidt het uit met de dimensies van arbeid, vrije tijd en mobiliteit. Het abstraheert de complexiteit van een nederzetting en haar veelzijdige functies in een geordend, bijna ikonografisch systeem. Het is een eerbetoon aan orde te midden van chaos en laat de wereld zien als een fragiel, maar harmonieus geheel dat zich voortdurend uitbreidt en in zijn Details ontelbare verhalen bevat.
In zijn werk van 2025 presenteert de kunstenaar Ootokoi (Robert Ekkel) een fascinerende symbiose van akribische precisie en speelse vertelling, die zich ontvouwt in een uitbreidend universum. Het grootformaatwerk laat een uitgestrekte, isometrische landschap zien, waarin architectuur, flora en menselijke miniaturen zijn gerangschikt in een schijnbaar grenzeloze, helder blauwe ruimte.
Bijzonder te benadrukken is de ambachtelijke herkomst van de kunstenaar: Ekkels’ opleiding tot decoratietechnicus in een porseleinmanufaktuur is in elke penseelstreek voelbaar. De voor de porseleinverfing kenmerkende discipline – het beheersen van de fijne lijn en de gecontroleerde kleuring – wordt hier op het doek overgebracht. De huizen met hun opvallende rode en blauwe daken en de kleinschalige figuren bezitten een grafische scherpte die doet denken aan de perfectie van handgemaakte decors. Maar in tegenstelling tot het vroegere werk, dat rustte op een aardse achtergrond, geeft de felblauwe achtergrond van deze compositie een nieuwe, zwevende kwaliteit. De statische inrichting maakt plaats voor een gevoel van oneindigheid en een subtiel vloeien.
Ondanks de overvloed aan details lijkt het beeld niet overbelast. Ootokoi gebruikt de heldere, levendige blauwe achtergrond van het doek als ‘negatieve ruimte’, die elk element lucht geeft om adem te halen en tegelijkertijd als verbindend medium dient. Dit schept een bijna meditatieve orde, die echter wordt verrijkt door een rijke variëteit aan micro-narratieven. Het isometrische perspectief ontzegt een centraal brandpunt en dwingt de kijker in plaats daarvan tot een exploratieve rol – het oog dwaalt zoals bij een drukke zoekplaat van scène naar scène, ontdekt de dynamiek van een pretpark, de bedrijvigheid van een bouwplaats en de uitgestrektheid van een luchthaven, ingebed in een landschap van huizen en gestileerde bomen.
Het werk weerspiegelt het moderne samenleven niet alleen in zijn stedelijke structuren, maar breidt het uit met de dimensies van arbeid, vrije tijd en mobiliteit. Het abstraheert de complexiteit van een nederzetting en haar veelzijdige functies in een geordend, bijna ikonografisch systeem. Het is een eerbetoon aan orde te midden van chaos en laat de wereld zien als een fragiel, maar harmonieus geheel dat zich voortdurend uitbreidt en in zijn Details ontelbare verhalen bevat.
