Pasquale Battista (1959) - Il mito sospeso

De olieverf op masoniet past volledig in het schilderkunstige onderzoek van Pasquale Battista (Grumo Nevano, Napels, 1959), gekenmerkt door een voortdurend dialoog tussen klassieke architectuur, menselijke figuur en symbolisch landschap. De compositie ontwikkelt zich volgens een horizontale opzet, strikt onderverdeeld door architectonische elementen die een oude tempel oproepen of een monumentale structuur die zijn oorspronkelijke functie inmiddels verloren heeft.

Centraal op het podium verschijnt een vrouwelijke figuur met een sterke allegorische waarde, getroffen in een zwevende en onnatuurlijke beweging, bijna wankelend op een Ionische kapiteel. Het lichaam, omhuld door een rozegekleurde plooing van klare renaissancistische afkomst, buigt achterover in een gebaar dat tegelijk dynamiek en ontlading suggereert, terwijl een andere figuur, gedeeltelijk verhuld, haar lijkt te ondersteunen in een verhouding van afhankelijkheid en bescherming. Het gebaar van de gestrekte arm en de blik die naar buiten gericht is, versterken het gevoel van afwachting en vraag, alsof de figuur geroepen is een richting aan te geven die inmiddels onzeker is.

De achtergrond opent zich op een nachtelijk marien landschap, gedomineerd door koude blauwtinten en paarse accenten, onderbroken door ruïnes en vervallen architectuur. Deze elementen versterken het gevoel van temporele afstand en decadentie, waardoor de natuurlijke ruimte transformeert in een mentale plek, beladen met geheugen en stilte. De ruïnes, geïsoleerd en monumentaal, nemen de rol aan van stille getuigen van een voorbijgaande beschaving, terwijl de stilstaande zee een metafoor wordt voor eeuwigheid en de onderbreking van de tijd.

De schilderkunst, glad en beheerst, onthult een solide beheersing van het tekenen en een bewuste naleving van de klassieke figuratieve traditie, maar geïnterpreteerd in een eigentijdse en conceptuele zin. In dit werk bouwt de Battista aan een beeld met een sterk formeel evenwicht, dat zich vertaalt in een reflectie op de kwetsbaarheid van de mens, op het gewicht van de historische herinnering en op het voortbestaan van de mythe in een heden zonder zekerheden.

Stempel aan de achterzijde Studio d’Arte Metopa – Pasquale Battista