Philippe de Commynes - Les mémoires de Felipe de Comines - 1713

Philippe de Commynes - De memoires van Felipe de Comines

Antwerpen
Henrico en Cornelio Verdussen
1713-14

2 delen folio, [20], 429, [23]; [12], 476, [28] pp., zeer fijne gegraveerde titelpagina, wapenschilden en emblematische figuren. Houtsnede-drukmerk op de tweede titelpagina. Versierd met 23 gegraveerde portretten buiten de tekst, geplaatst in grote barokke lijsten. Tegelijkertijd vervaardigde, volledig kalfsleren bindingen, blindgestempelde decoratie op de kaften, gouden fleurons op de ruggen. Een goed exemplaar.

Spaanse versie door Juan Vitrian. Ref. Brunet II, 192; Peeters-Fontainas 267; Palau 58239; Bibl. Belg. C 216: 'Vertaling gemaakt, voor het eerste deel, van de oorspronkelijke tekst van Jean de Selve, en voor het tweede deel, van die van de eerste Franse editie. Ze wordt hoog aangeschreven vanwege de talrijke aantekeningen die door de vertaler zijn toegevoegd.'

Volgen en traceren.
Professionele verpakking.
Verzekerde verzending
Omdat de ingevoerde tekst slechts uit streepjes bestaat, is er geen inhoud om te vertalen.


2 delen folio, [20], 429, [23]; [12], 476, [28] p., titelpagina gegraveerd, zeer fijn, wapenschilden en emblematische figuren. Xilografisch drukmerk op de tweede titelpagina. Decoratie met 23 gegraveerde portretten buiten de tekst, ingekaderd in grote barokke lijsten. Hedendaagse band in volledig kalfsleer, decoratie blind geperst op de kaften, gouden bloemmotieven op de ruggen. Een goed exemplaar.

Spaanse versie van Juan Vitrian. Ref. Brunet II, 192; Peeters-Fontainas 267; Palau 58239; Bibl. Belg. C 216: «Vertaling uitgevoerd, in het eerste deel, gebaseerd op de oorspronkelijke tekst van Jean de Selve, en in het tweede deel op die van de eerste Franse editie. Geniet grote prestige vanwege de talrijke aantekeningen die door de vertaler zijn toegevoegd».

Tracking en lokalisatie.
Professionele verpakking van boeken.
Verzekerde verzending.

-----------------------------------------
Philippe de Commines (of Commynes of "Philippe de Comines", in het Latijn: Philippus Cominaeus; geboren 1447 - circa 1511) was een Franse schrijver van Vlaamse afkomst en diplomaat aan het hof van Bourgondië en Frankrijk. Hij is wel aangeduid als "de eerste schrijver die werkelijk modern is" (volgens Charles Augustin Sainte-Beuve) en "de eerste criticus en filosofisch historicus sinds de klassieke tijden". Hoewel hij geen chroniqueur of historicus was in de hedendaagse zin van het woord, waren zijn analyses van het politieke toneel van zijn tijd wat hem uniek maakten in zijn eigen tijd.


Vroege jaren
Commines werd geboren in Renescure (toenmalig het graafschap Vlaanderen) binnen een rijke familie. Zijn ouders waren Colard van den Clyte (of de La Clyte) en Marguerite d'Armuyden. Zijn vaderskant familie kwam oorspronkelijk uit Ieper. Naast heer van Renescure, Watten en Saint-Venant, werd Clyte in 1436 door de hertog van Bourgondië baljuw van Vlaanderen, en werd hij gevangen genomen tijdens de Slag bij Azincourt. Philippe nam zijn achternaam van een heerlijkheid aan de Lys die toebehoorde aan de familie van zijn vaders moeder, Jeanne de Waziers. Zijn grootvader van vaderskant, ook genaamd Colard van den Clyte (overleden 1404), was gouverneur van Cassel en vervolgens van Lille. Desalniettemin liet de dood van Commines' vader in 1453 hem eigenaar achter van een erfenis met enorme schulden. In zijn jeugd werd hij onder de hoede geplaatst van Filips de Goede (1419-1467), hertog van Bourgondië, die zijn peetvader was. Hij vocht in de Slag bij Montlhéry in 1465 en in de Slag bij Brustem in 1467, maar leek over het algemeen een bescheiden rol te hebben gespeeld.

In 1468 werd hij ridder in het huis van de hertog van Bourgondië Karel de Stoute, die in 1467 zijn vader Filips de Goede was opgevolgd. Commines was kamerheer, vertrouweling en diplomaat van Karel de Stoute en verkeerde met hem in de hoogste kringen, nam deel aan vele belangrijke beslissingen en was aanwezig bij gebeurtenissen die de geschiedenis hebben geschreven. Een sleutelmoment in Commines' leven leek de ontmoeting tussen Karel en koning Lodewijk XI van Frankrijk te zijn in Péronne (oktober 1468). Hoewel diens eigen verslag van Commines de details buiten beschouwing laat, is uit andere hedendaagse bronnen duidelijk dat Lodewijk geloofde dat Commines zijn leven had gered. Dit zou het latere enthousiasme van de koning om zijn steun te zoeken verklaren, waardoor hij hem van Bourgondië scheidde, wat in 1472 gebeurde, toen hij Carlos' vertrouwen verried en overging naar dienst van Lodewijk XI, die hem met eer en geld omringde en hem belastte met de leiding over de buitenlandse diplomatie van Frankrijk. Na de dood van Lodewijk en buiten beschouwing gelaten door zijn opvolgers, behalve tijdens de Italiaanse Oorlog, voerde hij talrijke juridische geschillen die hij verloor. Hij troostte zichzelf met deze tegenslagen door zijn Memoires (Mémoires) te schrijven. Hij stierf in 1511.

De Memoires van Felipe de Comines, heer van Argenton, Antwerpen: Henrico en Cornelio Verdussen, 1713
De Memoires van Commines bestaan uit twee heel verschillende delen. De zes eerste boeken vertellen het verhaal van 1466 tot 1483 en, in het bijzonder, de rivaliteit tussen Lodewijk XI en Karel de Stoute. De twee laatste boeken, geschreven door Commines aan het eind van zijn leven, vertellen de Italiaans Oorlog (1494-1495).

Commines is een ware historicus, gezegend met de scherpe intelligentie van een wereldman; hij ziet helder in de zielen van de personages van zijn geschiedenis en ontrafelt met meesterschap de meest ingewikkelde kwesties. Hij neemt de moeite zich uitgebreid en nauwkeurig te informeren, en citeert altijd zijn bronnen. Het is een temperament in evenwicht, zelfs koel, onvatbaar voor door passie ontstane opwinding, waardoor zijn geschiedenis over het algemeen nauwkeurig is binnen wat hij zegt, omdat hij niet alles vertelt: hij verzwijgt wat betreft zijn persoonlijke rol in de feiten; diplomaat van beroep, is hij ook diplomatiek tegenover de lezer en verzwijgt wat hem mogelijk tegen de haren in zou kunnen strijken.

Beschouw de geschiedenis als een morele voorstelling: hij wil uit de narratie van de feiten lessen halen voor prinsen en staatshoofden. Hij raadt hen aan zichzelf, hun vrienden, hun naasten en Fortuna te wantrouwen, de sluwheid is de betere methode dan geweld om met meer zekerheid de voorgenomen doelen te bereiken en het gebruik van geld om harten te winnen. Zijn politieke moraal lijkt sterk op die van Machiavelli, met iets meer gematigd en voorzicht. Toch is hij zeer oprecht christelijk en wil hij in alle aangelegenheden van de wereld de hand van de Providentie tonen en zijn geloof dwingt hem deze te aanvaarden en te rechtvaardigen. (vgl. Wikipedia)