Francesco Polazzi (XX) - Il sè e l’ego






Master in Innovatie en Organisatie van Cultuur en Kunst, tien jaar ervaring met Italiaanse kunst.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 125991 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Francesco Polazzi, Italiaanse hedendaagse kunstenaar, presenteert het originele acrylschilderij Il sè e l’ego (2025), 80 × 120 cm, met dieren en fauna als thema, handondertekend, in uitstekende staat en verkocht door eigenaar of handelaar.
Beschrijving van de verkoper
Francesco Polazzi – die zowel filosofie in Bologna als beeldende kunst in Birmingham heeft bestudeerd, en pop, straatkunst en postmoderne abstractie heeft laten samensmelten in een unieke beeldtaal – zou waarschijnlijk een afbeelding zoals deze hebben ontworpen als een krachtige metafoor voor de innerlijke reis.
In deze olieverf op doek trekt de uil, die boven een opgerolde slang hangt, onze blik aan. De slang, voorgesteld als de eeuwige slang van cyclische transformatie en het ritme van het leven, kronkelt zich onder de uil in een spiraal die evolutie, de dans van schaduw en de wedergeboorte suggereert. De uil zelf belichaamt wijsheid, een fijne tedere aanvoerder en tegelijk soeverein van het verloop van het leven.
Een energieke toets geeft beweging aan de rust: felrode en diepe groentinten kronkelen en verstrengelen als een levende energie, terwijl pasteltinten in olieverf een levendige helderheid schenken — een teken dat beweging zelfs in de stilte aanwezig is. Soms lossen de vormen bijna op in abstractie; de lijnen worden veren, schubben, patronen, ritme. Een dynamisch ballet van schilderkunst en symbolen.
Filosofisch gezien wordt het doek een dialoog voorgesteld: de uil respecteert de slang — net zoals het Zelf de oerwil van het ego moet erkennen — maar hij is nu bereid om met wijsheid te leiden. Het is een visuele allegorie: de wijsheid kadert de transformatie in, zonder haar echter te verstikken. De uil is vrij om te reizen naar de schaduwrijke uithoeken, niet om ze te domineren, maar om ze te verlichten.
Visueel pulseert de compositie tussen symbolische kalmte en een dynamisch ritme — de lus van de slang leidt nog altijd de blik, terwijl die van de uil deze omhoog tilt naar een helderheid die gesuggereerd wordt door fijne gouden aureolen. Er is een intuïtieve balans: terughouding en vrijheid, zwaarte en verheffing, ego en Zelf.
Kortom is het een schilderij waarop wijsheid en liefde, lichtheid en begrip samenkomen. De uil — kalme commandant — overstijgt het oog van de toeschouwer, en nodigt ons uit in een transformerend verhaal: om wijzer, liefdevoller en stralend te worden, terwijl we bewust met onze schaduwen dansen.
Francesco Polazzi – die zowel filosofie in Bologna als beeldende kunst in Birmingham heeft bestudeerd, en pop, straatkunst en postmoderne abstractie heeft laten samensmelten in een unieke beeldtaal – zou waarschijnlijk een afbeelding zoals deze hebben ontworpen als een krachtige metafoor voor de innerlijke reis.
In deze olieverf op doek trekt de uil, die boven een opgerolde slang hangt, onze blik aan. De slang, voorgesteld als de eeuwige slang van cyclische transformatie en het ritme van het leven, kronkelt zich onder de uil in een spiraal die evolutie, de dans van schaduw en de wedergeboorte suggereert. De uil zelf belichaamt wijsheid, een fijne tedere aanvoerder en tegelijk soeverein van het verloop van het leven.
Een energieke toets geeft beweging aan de rust: felrode en diepe groentinten kronkelen en verstrengelen als een levende energie, terwijl pasteltinten in olieverf een levendige helderheid schenken — een teken dat beweging zelfs in de stilte aanwezig is. Soms lossen de vormen bijna op in abstractie; de lijnen worden veren, schubben, patronen, ritme. Een dynamisch ballet van schilderkunst en symbolen.
Filosofisch gezien wordt het doek een dialoog voorgesteld: de uil respecteert de slang — net zoals het Zelf de oerwil van het ego moet erkennen — maar hij is nu bereid om met wijsheid te leiden. Het is een visuele allegorie: de wijsheid kadert de transformatie in, zonder haar echter te verstikken. De uil is vrij om te reizen naar de schaduwrijke uithoeken, niet om ze te domineren, maar om ze te verlichten.
Visueel pulseert de compositie tussen symbolische kalmte en een dynamisch ritme — de lus van de slang leidt nog altijd de blik, terwijl die van de uil deze omhoog tilt naar een helderheid die gesuggereerd wordt door fijne gouden aureolen. Er is een intuïtieve balans: terughouding en vrijheid, zwaarte en verheffing, ego en Zelf.
Kortom is het een schilderij waarop wijsheid en liefde, lichtheid en begrip samenkomen. De uil — kalme commandant — overstijgt het oog van de toeschouwer, en nodigt ons uit in een transformerend verhaal: om wijzer, liefdevoller en stralend te worden, terwijl we bewust met onze schaduwen dansen.
