Masini Daniele - notturno

De vloeiende en organische vormen van “Notturno” imitieren de natuur niet: ze herontwerpen de natuur. Machines vormen figuren die lijken te verrijzen uit oude dromen, uit herinneringen aan cellen, uit een pre-verbale tijd. Het lichaam wordt landschap, het landschap wordt lichaam
"Notturno" is niet duisternis, maar ontwikkelingsfase. Het is het moment waarop het licht zich terugtrekt en ruimte maakt voor intuïtie, het ritueel, de metamorfose. Diepe tinten en gelaagde texturen roepen een stilte op vol aanwezigheid, een visueel altaar waar het zichtbare en het onzichtbare elkaar ontmoeten.
Afwijzing van improvisatie, spanning van het gebaar
Masini laat zich niet aan het toeval over. Elke bocht, elke cromatische plooi is het resultaat van een kritische reflectie, van een innerlijke spanning die zich vertaalt in een schilderachtig gebaar. Zijn poëtiek is vrijwillig, agonistisch, alsof elk werk een duel tussen orde en chaos is.
Symboliek en besmet mediterrane herinnering
Het werk bevindt zich op een lijn die het Europese symbolisme doorkruist, maar het besmet dit met de rationaliteit van het Middellandse Zeegebied.
Het resultaat is een schilderij dat niet beschrijft, maar oproept.
Het vertelt geen verhaal, maar ondervraagt.
Symbolen zijn geen sleutels, maar drempels.