Marco Pasqual - Mrs. Charles Eames _ The shadow does not bend

Titel:
Mevrouw Charles Eames_ De schaduw buigt niet
1944 - Toen het MoMA niet erg modern was.
2024 - Eerbetoon aan Bernice Alexandra (Ray) Kaiser.

Kenmerken
Houtfineerhoutsculptuur van walnoothout, bestaande uit twee losse elementen, afmetingen: 26x22x11,5 cm / 28,5x28,5x0,5 cm.
Origineel en uniek beeldhouwwerk, genummerd en ondertekend, compleet met certificaat CoA van een kunstgalerij.
Exclusief exemplaar compleet met de originele houten doos, voorzien van het bijbehorende genummerde merk.

Numeratie
Eerbetoonbeeld aan Ray Eames: walnoothout multiplex versie.
Test n. T 20 (IN 44.1155 'Proef + Schaduw') -
Met de hand gemaakte test, elk werk is anders vanwege de toepassing van verschillende technieken en procedures die worden toegepast op het buigen van multiplex. Deze genummerde test T20 heeft een hogere kwaliteit bereikt, niveau AA.

Artiest
Marco Pasqual - Venice Italy _ https://www.marcopasqual.it/the-shadow-does-not-bend

Concept:
Deze afgeleide kunstwerk, een unieke genummerde sculptuur T-20 volledig met de hand gemaakt door de Venetiaanse kunstenaar Pasqual, beeldt op originele wijze het duistering en de genderdiscriminatie van vrouwen in de Verenigde Staten van de jaren 40 uit.

Eerste denkbeeldige tests uitgevoerd door de kunstenaar Ray Eames om het ontwerp van de sculptuur te bepalen, die later in 1944 werd tentoongesteld bij het MoMA - Het Museum voor Moderne Kunst, New York - ONTWERP VOOR DE TENTOONSTELLING VAN HET 15-jarig jubileum 'Art in Progress'.
Imaginair testen: onvolmaakt en daarom afgewezen. Houten beeldhouwwerk gemaakt als eerbetoon aan Ray Kaiser, een ode aan de talloze afgewezen getuigenissen van een imaginair proces van handmatig buigen van multiplex. Anatomie van een creatief proces: hoeveel pogingen zijn er in de jaren '40 gedaan om dit complexe beeldhouwkunstwerk te realiseren? Hoeveel proefstukken zijn er gemaakt en vervolgens afgewezen voordat het uiteindelijke resultaat werd bereikt voor de tentoonstelling in het MoMA? In een denkbeeldige reconstructie van het onderzoekswerk dat Ray Eames heeft gedaan bij het bepalen van het ontwerp en het finetunen van de bouwmethode, heeft de kunstenaar Marco Pasqual een visionair beginproces van ambachtelijke constructie gerepliceerd, waarvan het resultaat heeft geleid tot een serie 'onvolmaakte werken'. Deze 'afgewezen werken' werden gezien als belangrijke studie-elementen, die genummerd en gearchiveerd werden met de code T-Test.
In de schaduw die het werk begeleidt, is er totale duisternis: het object verliest zijn driedimensionaliteit en lijkt plat, alsof het slechts een zwarte vlek is die in de lucht is getekend. Wat wij beschouwen als de objectiviteit van de schaduw, zou de objectiviteit zijn van de wetten met betrekking tot de manier en mate van verlichting van objecten, dat wil zeggen de relationele eigenschappen over hoe een bepaalde hoeveelheid fotonen zich gedraagt ten opzichte van een bepaald oppervlak. De wetenschappelijke benadering lijkt uiteindelijk het bestaan van de schaduw te ontkennen. Het materiaal dat is gekozen om de duisternis van de schaduw in dit werk te vertegenwoordigen, is vervaardigd in een Brits onderzoekslaboratorium, oorspronkelijk ontwikkeld voor de NASA en beschreven door de onderzoekers als bijna zo donker als het hart van een zwart gat.
Ontdek meer:
De schaduw buigt niet

https://www.marcopasqual.it/the-shadow-does-not-bend