Lyne Seybel (1919-2009) - Giroflées

Lyne SEYBEL (1919-2009)

kruidnagel

Olieverf op doek
Formaat van de schilderij: 46 x 38 cm
Ondertekend linksonder
In perfecte staat van bewaring.
Afmetingen met het frame: 47,5 x 40 cm
Herkomst: de familie van de kunstenaar

Oorspronkelijk werk geleverd met factuur en certificaat van echtheid.
Snelle, zorgvuldige en verzekerde verzending.
Koop met volledig vertrouwen!

Lyne SEYBEL (1919-2009)
De tekenvocation is al vanaf haar jeugd aanwezig, waarbij ze altijd notitieboekjes bij zich draagt, waarin ze de bewegingen van het leven, de kleuren, de poëzie van het moment en het humor van de mensen vastlegt. Het is een 'Vrouw die fietst', 'De Mouffetard-straat', 'Kinderen die in de tuin spelen', 'Vissers die de boten op het strand trekken', 'De zwarte schoonmaker', 'De groene boot op zee'…

Ze volgt dan, als vrije leerling, de cursussen aan de Beaux-Arts en de Ecole du Louvre, tekent veel naar het Oude in de galeries van het Louvre, en trekt door Parijs in alle weersomstandigheden met haar ezel.

Tijdens diverse reizen ontmoet ze in Deauville Pierre BONNARD, die zeer geïnteresseerd is in haar notitieboeken en haar hartstochtelijk aanmoedigt om door te gaan.
In Cannes ontmoet ze opnieuw die grote meester met wie ze lange gesprekken voert over het spel van licht en kleuren, de uitdrukking van haar gevoeligheid, de resonanties van de ziel.

Ze schildert dan 'La petite fille de lumière', 'Le déjeuner de soleil', 'Lolita au chignon roux', 'Du balcon d’Eze-sur-Mer', 'Les bords de Seine à Bougival', 'Tempête à Honfleur', 'L’église d’Auvers'…

Ze volgt lessen aan de Académie FROCHOT in Pigalle, waar TOULOUSE-LAUTREC ook heeft gewerkt; daar perfectioneert ze haar tekenkunst, zodat elk werk op zichzelf een echt klein schilderij wordt.

Onder de werken die ze in die periode maakt, kunnen we noemen: « Vrouw naakt op een bank », « De zwarte », « Alice met de gekrulde knot »…

Ze werkt in de Grande Chaumière in Montparnasse, vooral in het atelier van André LHOTE, waar Henri GOETZ haar steun biedt. Hij begrijpt haar visie en haar persoonlijke manier van schilderen, waarbij de rijke materie het innerlijke licht uitstraalt van een opgebouwd onderwerp, in kleuren die in gelukkige of soms gedurfde harmonie zijn.

Tijdens haar verblijven in Normandië fascineert de mist, waarin af en toe een paar zonnestralen doorbreken voordat ze het landschap overspoelt. Ze schildert 'Schepen in Barfleur', 'Laagwater', 'Groen schip in Saint-Vaast', 'Mist in Cotentin'…

En Auvergne en meer in het bijzonder in het Cantal, zijn het de vlammen van heldere kleuren die elkaar overlappen en het landschap bepalen: « De bergen », « Voorbij St Urcize », « de velden », « Zonsopgang in Auvergne »…

Tijdens deze werkperiode wordt ze aangemoedigd om zich te tonen in de schilderijen salons in Parijs. Ze wordt lid van de Artistes Français en Artistes Indépendants.

Haar werken worden opgemerkt en ze wordt uitgenodigd om zowel in Parijs, in de provincie als in het buitenland te exposeren. Tijdens haar verschillende solotentoonstellingen is ze altijd zeer ontroerd om te constateren dat ze een boodschap van vreugde, geluk en diepe harmonie brengt aan een publiek van alle nationaliteiten.

Ze verblijft dan steeds vaker in Venetië, waar ze zich onderdompelt in de lichtmist waarin de bleke goudkleuren opvolgen en mengen met de roze parelmoeren van de dageraad. Het is niet ongebruikelijk om haar in de vroege ochtend te zien, haar ezel opgesteld, terwijl ze op het doek de vluchtige nuances vastlegt, de lichtheid van de lucht, de doorschijnende kleuren (« Aube à Venise », « Lumière », « San Giorgio matinal »…). Voor sommigen zullen de kleine ochtenden nu ongetwijfeld de werken van Lyne oproepen.

Daarentegen roepen de warme en vurige tinten van de schemeringen in Venetië bij haar een uitbundigheid van kleuren op in een bijna theatrale setting (« Venetië in de schemer », « de paarse gondoliër », « Een camelia op de lagune », « Middernacht Carnaval », « Zomeravond op het Groot Kanaal », …)

En in Auvergne, waar ze elk jaar naartoe gaat, voert ze een dialoog met de natuur. De velden zijn voor haar een bron van diepe emoties, door de veelheid, de beweging van kleuren, de transparantie van de lucht, de muzikale kwaliteit van het licht. Ze voelt bij elke stap een enorm gezang dat zich vormt en opstijgt, doordrenkt van tederheid, resonanties, en de helderheden van de ziel. Ze schildert 'Paysage d’été', 'Les champs au printemps', 'Champs violets', 'Fin d’été'....

Aan de Normandische kust herinnert ze zich die zachte muzikale kwaliteit van de kleuren, de transparantie van de lucht, en het iriserende licht.