Domenico De Bernardi (1892 – 1963) - Paesaggio

Domenico De Bernardi, Landschap, pastels op karton, 550x450 mm (700x590 met lijst), gesigneerd Dom De Bernardi 30 (1930). Uitstekende staat.

Domenico De Bernardi (Besozzo, 1892 – 1963) nadat hij zich had ingeschreven aan de faculteit der ingenieurswetenschappen aan de Universiteit van Pavia, breekt hij zijn studies af om zich aan schilderen te wijden. Hij besluit namelijk het atelier te bezoeken van de landschapsschilder Ludovico Cavalleri (1867-1942), van wie hij de Lombardische naturalistische benadering leert kennen.
In de jaren twintig en dertig (datum van het werk bij veiling), verandert het naturalisme en het impressionisme van de vroege werken. Ze transformeren zich inderdaad in een taal die sterk beïnvloed wordt door het klimaat van de terugkeer naar de orde. Daarom doordringen rationele lijnen, evenwichtige, statische en geometrische vormen de landschappen van Domenico De Bernardi, die zich aanpassen aan de hedendaagse schilderkunst.
Ik vergeef die initiële liriek door toe te geven aan de massa's en aan de vormen die de Italiaanse traditie van de dertiende en veertiende eeuw oproepen. De kleur, die ooit intiem, vaag en delicaat was, wordt helder en gedefinieerd, zoals de tekening.
Aan deze verandering draagt ook bij een reis van hem naar Libië in de jaren dertig, die hem in staat stelt zijn palet op te helderen en nieuwe gezichtspunten te introduceren, ver verwijderd van zijn geboorteland.
In de jaren dertig neemt hij deel aan vele fascistische syndicalen door heel Italië en aan de Premio Bergamo van 1939, waarin hij Varesotto en Strada Lombarda exposeert. In de naoorlogse periode keert zijn taal daarentegen gedeeltelijk terug naar het lirisme van de vroege periodes, terwijl hij dat trotse samenspel van volumes en scherpe, duidelijke cromieën loslaat, gericht op de rationele ruimtelijkheid van de terugkeer naar de orde.