Ninni Pagano (1969) - Anelli di memoria

Ninni Pagano werd geboren in Catania, is vanaf jongs af aan gepassioneerd door Wunderkammer en alles wat de natuur in haar schoonheid te bieden heeft; deze passie leidt hem ertoe het atelier van meester Antonio Sciacca, zijn leermeester, te bezoeken. Het was 2011 en vanaf dat moment begint zijn artistieke carrière die hem steeds verder brengt in roem en hem waardering oplevert van critici als Aldo Albani, Roberta Filippi van galerie Orler, Philippe Daverio en Daniele Radini Tedeschi. In 2016 staat zijn naam vermeld in de prestigieuze Amerikaanse gids Guide Museums Galleries Artists. Nadat hij heeft deelgenomen aan 2 Triennales van hedendaagse kunst in Rome met zijn werken gepubliceerd in Mondadori-catalogi, in 2020 staat zijn naam vermeld in het prestigieuze Atlas van hedendaagse kunst van De Agostini
Het werk is een olieverfschilderij op doek, gesigneerd en vergezeld van een echtheidscertificaat met het logo van de kunstenaar, kenmerken van het werk en de handtekening onderaan door de kunstenaar.
De kleuren van het schilderij kunnen enigszins afwijken van de foto vanwege camera- en scherminstellingen.
Het kunstwerk wordt zorgvuldig verpakt met bubbeltjesplastic en karton.

Geheugenringen
In deze opera komt het lichaam van de vrouw naar voren uit een donker en diep decor, bijna theatraal, dat alle aandacht op de figuur richt. Er is een aristocratische elegantie, maar ook een soort hangende melancholie.
Het centrale element, dat de titel van het werk geeft, is de serie gouden ringen die de hals van de vrouw omringen. De titel suggereert dat die ringen niet alleen sieraden zijn, maar representeren lagen van herinneringen, ervaringen of tradities. Zoals de ringen van een boom zijn leeftijd vertellen, lijken deze 'geheugenringen' het gezicht van de hoofdpersoon omhoog te tillen (of misschien te dwingen).
De figuur roept de tradities op van verre volken (zoals de Kayan-vrouwen), maar hier worden ze uit hun context gehaald en geplaatst in een moderne en minimalistische omgeving (we zien het donkere lichaam en de hedendaagse sieraden aan de vingers).
Pagano hanteert een esthetiek die doet denken aan het Manierisme, met verlengde verhoudingen (hals, vingers, borststuk) die de vrouw een buitenaards en fragiel uiterlijk geven. Deze "vervorming" die men nastreeft, benadrukt het gevoel van een nobel maar getormenteerde schoonheid, bijna standbeeldachtig. ( Zwanenvrouwen)
De vrouw kijkt niet naar de waarnemer; haar profiel is gericht op een ver weg gelegen punt buiten het kader. Dit creëert een gevoel van afstandelijkheid en introspectie. De handen, knoestig en spits toelopend, zijn ineengevlochten op de knieën in een houding van wachten of berusting, waardoor het werk diep psychologisch wordt.
"Anelli di Memoria" lijkt de zwaarte van het verleden te weerspiegelen en hoe onze identiteit (het hoofd) ondersteund wordt door een structuur van opgestapelde herinneringen, die ons tegelijk verheffen en ons binden aan een universum dat voor ons onbekend is.





Instagram:@ninnipagano