Edgardo Rossaro (1882-1972) - Autoritratto

Auteur

Edgardo Rossaro (1882-1972) Italiaanse schilder. Geboren in Vercelli in 1882 in een familie van kunstenaars en patriotten, heeft hij zijn creatieve identiteit gevormd tussen de strengheid van de academische opleiding en een diepe maatschappelijke betrokkenheid. De eerste beginselen leerde hij van zijn vader Ferdinando, hij volmaakte zijn studies tussen Venetië, onder leiding van Luigi Nono, en de Accademia Albertina in Turijn, om zich daarna in Florence te vestigen waar hij zich aansloot bij avant-gardekringen en bij de schilderkunst van de Macchiaioli. Een fundamenteel hoofdstuk in zijn leven was de ervaring als Alpijnse vrijwilliger tijdens de Grote Oorlog: in de Dolomieten heeft Rossaro nooit opgehouden te schilderen en te tekenen, waarbij hij momenten uit het leven in de loopgraven en berglandschappen vastlegde die later in zijn beroemde memoiresboek La mia guerra gioconda terechtkwamen.

Na de oorlog koos de kunstenaar Rapallo als vaste woonplaats, waardoor de Ligurische kust een van de favoriete onderwerpen werd in zijn rijpheid als schilder, gekenmerkt door een onophoudelijk onderzoek naar de waarde van kleur-licht. Zijn stijl, geëvolueerd van een signorile verismo naar bijna postimpressionistische syntheses en romantische indrukken à la Turner, maakte hem tot een gewaardeerde portretschilder en landschapsschilder die in zijn doeken een gevoel van contemplatieve rust kon brengen. Tot zijn meest significante werken behoren onder andere de portretten van de bourgeoisie van de tijd en de levendige landschappen van Cadore en van de Golf van Tigullio, getuigenissen van een kunst die trachtte de visuele emotie vast te leggen door forse penseelstreken en wijze tonale contrasten.

BESCHRIJVING

"Zelfportret", pastel op paneel, 37×32 cm met lijst, 23×18 cm het paneel alleen, 1963, handtekening, datum en titel links onder.

Het werk biedt de toeschouwer een intense en bijna fotografische close-up, die de gelaatstrekken van de kunstenaar vastlegt in volle rijpheid. Het gezicht, gekenmerkt door de kenmerkende ronde brillen en een witte baard die zacht naar de kin toe vervaagt, komt krachtig plastisch naar voren dankzij een compositie die elke omgevingsafleiding uitschakelt. De penseelstreek is nauwgezet en levendig, uitgewerkt in een dichte reeks tekens die het vakkundig gebruik van pastel onthullen: het licht raakt de huid en creëert warme en natuurlijke toonovergangen, terwijl de donkere achtergrond, opgebouwd uit diepe rossige tinten, het reliëf van de gelaatstrekken en de helderheid van de blik accentueert, nog altijd levendig en onderzoekend.

Het werk bevindt zich in de late fase van Rossaro's productie en vormt een betekenisvol getuigenis van zijn voortdurende zoektocht naar de waarde van kleur-licht. Het zelfportret werd voor de maker een terugkerend en bijna obsessief thema tijdens de ouderdom, een oefening in introspectie waarin de les van het verismo van Luigi Nono en de synthese van de Macchiaioli samenvloeiden in een meer intieme visie. Om deze fysiognomische studies aan te pakken, prefereerde Rossaro vaak pastel of, veel zeldzamer, de encaustische techniek, instrumenten die hem in staat stelden die specifieke luchtigheid en die cromatische transparantie te verwerven die het grafische teken veredelen en de psychologische diepte van het onderwerp teruggeven. Een werk van fraaie uitvoering en een opvallende verzamelwaarde.

Conditierapport

Uitstekende algemene toestand. Het object verkeert in elk opzicht in goede staat, met levendige kleurweergave en duidelijke, goed leesbare lijnen. De lijst wordt als cadeau beschouwd.

Verzending met tracking en verzekering, voorzien van adequate verpakking.