Gaston Joseph Wallaert (1889-1954) - Marine

Groot decoratief schilderij. Olie op doek in originele vergulde houten lijst.
Afmetingen : Lijst 142x135 - Doek 118x112

Gaston Joseph Wallaert was een Belgische kunstschilder en schrijver, geboren te Brussel op 07-12-1889 en overleden te Hasselt op 24-02-1954.

Reeds vroeg voelde hij zich geroepen om schilder te worden. In 1906 volgde hij opleiding aan de Brusselse Academie voor Schone Kunsten. Aanvankelijk schilderde hij grote composities die dramatisch romantisch geladen zijn (periode tot 1919).
Vanaf 1919 verhuisde hij naar Loksbergen (Halen) en vond onderdak bij de priester-dichter Cuppens. Later (1920) installeerde hij zijn atelier te Hasselt en huwde er in datzelfde jaar.
In de periode 1920-1929 schilderde hij verschillende religieuze werken en marines.
Met de steun van het ministerie van Cultuur maakte hij in 1923 een reis van acht maanden doorheen het klassieke Italië. Die reis heeft een kentering in zijn kunst gebracht.
Tijdens zijn Italiëreis komt hij in de steden Rome, Florence, Napels onder de indruk van de Italiaanse meesters (vooral Angelico). Hij maakte er ook doeken, tekeningen en schetsen.

De volgende 10 jaar (1930-1940) schilderde hij vooral landschappen, stillevens, marines en in mindere mate religieuze onderwerpen en figuren. De landschapschilder bereikte nu zijn hoogtepunt. Hij legde zich ook toe op het schilderen van bloemen. Zo verscheen er in 1941 een boekje "Bloemen, Heide en Zee" door Rik Vanderhave.

Tijdens de laatste wereldoorlog kwam het figuurschilderen en dan vooral het vrouwelijk naakt naar voren (vanaf 1943).
Hij beoefende ook de etstechniek. Zo verschenen er in 1945 en 1949 mappen met een aantal etsen van hem. In 1952 ondernam hij een tweede Italiëreis.

Werken van Wallaert werden getoond op de Heimattententoonstelling te Zolder (1939) samen met deze van Wellens Charles, Damien, Jac Douven, Habex en Thysmans.
In 1946 in zaal "Onder de Toren" te Hasselt organiseerde Pro Arte een groepstentoonstelling met werken van o.a. Maclot, Paul Hermans, Charles Wellens, Van Doren en ook Wallaert.
Wallaert toonde ook diverse zeetaferelen op de tentoonstelling "Zeesymphonieën” te Hasselt (1947).
Een retro-tentoonstelling vond plaats in het Begijnhof te Hasselt (1967).

Wallaert was op de eerste plaats een schilder en etser, maar hij liet zich ook als schrijver gelden. Hij was lid van de Vereniging van Limburgse Schrijvers en van de P.E.N. te Brussel. Hij schreef bijdragen in De Standaard, De Zweep, Nieuw Limburg. Hij schreef ook diverse kunstbijdragen o.a. over Baron Isidoor Opsomer, James Ensor, Rik Wouters e.a.

Op twee plaatsen is het doek en de verf erg dun (zie foto's), maar er zijn geen gaten.

Mijn ouders kochten dit werk in 1947 direct van de kunstenaar in Hasselt.

Verzending : Gezien de afmetingen en de kwetsbaarheid van het doek is dit af te halen in Brussel, 1050 Elsene.