Carlo Borri (1952) - Samira

Carlo Borri, een autodidactische Napolitaanse schilder uit 1952, kwam al op jonge leeftijd in aanraking met schilderkunst toen hij per toeval de schilder Roberto Cargnani ontmoette, een van de laatste 1800-klassieke kunstenaars. Geïnspireerd door Cargnani's vaardigheid begon hij stillevens en figuren van kinderen uit het leven te schilderen. Daarna volgde het museum.
Hij opent de deur naar de kennis van Mancini, Irolli, Morelli, Michetti en zelfs Sargent, niet te vergeten Mariano Fortuny. Geïnspireerd door de schilderkunst van deze kunstenaars begint hij aan een artistieke reis die gebaseerd is op het zoeken naar kleur en een geheel eigen techniek. Zijn schilderijen, vooral uit de eerste jaren, bevinden zich bij verzamelaars in Napels en daarbuiten. Zoals bij veel oude schilders heeft hij jarenlang kunsthandelaren gehad die zijn doeken verkochten in Napels en heel Italië. Sommige van zijn werken zijn te vinden in kerken in Napels en omstreken. Naast autodidactisch schilder is Borri ook decorateur, intagliator, stuccador en uiteindelijk gespecialiseerd in de techniek van het valse marmer.