Ninni Pagano (1969) - Sospiri di Saffron

Ninni Pagano werd geboren in Catania, is vanaf jongs af aan gepassioneerd door Wunderkammer en alles wat de natuur in haar schoonheid te bieden heeft; deze passie leidt hem ertoe het atelier van meester Antonio Sciacca, zijn leermeester, te bezoeken. Het was 2011 en vanaf dat moment begint zijn artistieke carrière die hem steeds verder brengt in roem en hem waardering oplevert van critici als Aldo Albani, Roberta Filippi van galerie Orler, Philippe Daverio en Daniele Radini Tedeschi. In 2016 staat zijn naam vermeld in de prestigieuze Amerikaanse gids Guide Museums Galleries Artists. Nadat hij heeft deelgenomen aan 2 Triennales van hedendaagse kunst in Rome met zijn werken gepubliceerd in Mondadori-catalogi, in 2020 staat zijn naam vermeld in het prestigieuze Atlas van hedendaagse kunst van De Agostini
Het werk is een olieverfschilderij op doek, gesigneerd en vergezeld van een echtheidscertificaat met het logo van de kunstenaar, kenmerken van het werk en de handtekening onderaan door de kunstenaar.
De kleuren van het schilderij kunnen enigszins afwijken van de foto vanwege camera- en scherminstellingen.
Het kunstwerk wordt zorgvuldig verpakt met bubbeltjesplastic en karton.

Zuchten van saffraan
Het interpreteren van een werk van Ninni Pagano betekent jezelf onder te dompelen in een wereld waarin het Barok samenkomt met de psychedelische nachtmerrie. Het beschrijven van 'Sospiri di Saffron' betekent jezelf tegenover een verhaal te staan dat oude alchemie verenigt met moderne vervorming.
Het middelpunt van het werk is de hypertrofie van de hals, een gespierde vleeskolom die de wetten van de zwaartekracht en de anatomie tart. Pagano zoekt niet naar klassieke schoonheid, maar naar spanning: de pezen van de hals lijken koorden van een instrument dat op breken staat. Deze misvorming transformeert het figuur in een "kanaal", een biologisch doorgang voor de substantie die het consumeert; het vocht in dekanter is geen gewone drank; het is vloeibaar goud, een distillatie van saffraan die genezende of hallucinogene krachten oproept.
De stralende warmte van de gele vloeistof contrasteert hevig met de lijkbleke tint van de huid en de ondoordringbare duisternis van de achtergrond.
De ogen van de hoofdpersoon zijn wijd open, glashelder, gevangen in een moment van gedwongen extase of eeuwige verbazing. Ze kijkt niet naar het publiek, maar staart naar een onzichtbaar punt in het donker, wat suggereert dat de 'Saffron' al zijn werking heeft, en haar geest verplaatst zich ver weg van het misvormde lichaam waarin we visueel wonen.
De ampul is het symbool van de alchemistische wetenschap en van de kwetsbaarheid van het leven.
In dit werk lijkt Pagano ons te vertellen dat schoonheid een elastiek is dat tot het uiterste wordt opgerekt: een millimeter voordat het breekt, wordt het kunst.
De schoonheid van de ziel is echter eeuwig.


Instagram:@ninnipagano