Giuseppe De Nittis (1846-1884) - Dolci sguardi

Giuseppe De Nittis (Barletta 1846 - Saint-Germain-en-Laye 1884) Zachte blikken. Afmeting met lijst.
cm 36x29. originele handgesneden lijsten.
Herkomst privécollectie
timbro atelier De Nitis
archief. A.Baboni


De zichtbare lijst op de foto is inbegrepen als gebaar van vriendelijkheid en vormt geen integraal onderdeel van het werk. Eventuele schade aan de lijst geeft geen recht op klachten of annulering van de bestelling. Het werk zal zorgvuldig en veilig worden verpakt. De verzending gebeurt via DHL; voor verzendingen buiten de Europese gemeenschap variëren de levertijden van 15 tot 20 werkdagen vanwege de exportdocumentatie. Eventuele belastingen en invoerrechten zijn voor rekening van de koper.

Giuseppe De Nittis, Italiaanse schilder, werd geboren in Barletta op 25 februari 1846.
Zijn jeugd, allesbehalve zorgeloos, werd gekenmerkt door het overlijden van zijn ouders. Zo werd hij eerst door zijn grootouders en later door zijn broer Vincenzo opgevoed.
Toen hij nog een jonge jongen was, begon De Nittis schilderlessen te nemen bij Giambattista Calò, een meester van de Napolitaanse school. Hij merkte meteen de uitzonderlijke talenten van de leerling op en moedigde hem altijd aan. Zijn broers, vooral de oudste, Vincenzo, probeerden echter het verlangen van de kleine Giuseppe om zijn artistieke talenten te ontwikkelen te weerstaan, omdat ze het leven van een kunstenaar te moeilijk en financieel onzeker vonden.
Met heel jonge leeftijd schrijft Giuseppe zich in 1860 in bij het Istituto di Belle Arti di Napoli. Hier, in 1864, op slechts 17-jarige leeftijd, zal hij samen met andere jonge Italiaanse schilders de 'Scuola di Resina' oprichten, een Italiaanse realistische stroming.
In 1867 is hij in Florence, waar hij in contact komt met de Macchiaioli van het Caffè Michelangelo, en meteen zijn sterke voorkeur voor een zeer realistische vorm van vedutismo toont, vooral gericht op het weergeven van verschillende aspecten van het moderne leven.
Op 21-jarige leeftijd bevindt hij zich in Parijs, waar hij zegt dat hij 'geluk en liefde' zal vinden. Hijzelf zei: 'Ik zal hier mijn hele leven blijven.'
In Frankrijk maakte De Nittis waardevolle kennis met kunsthandelaren zoals Adolphe Goupil, die zorgdroeg voor de 'handel' in zijn werken.
Parijs trouwt Léontine Lucile Gruvelle, twee jaar later, een waardevolle gids voor sociale en artistieke keuzes. Lèontile introduceerde vaardig De Nittis in de omgeving van de rijke intellectuele burgerij van de Franse hoofdstad, waardoor hij onbetwiste eer en aanzien verwierf.
Zijn deelname aan het maatschappelijk leven zou hem echter verwijderen van de meer oprechte impressionistische inspiratie, waardoor hij de voorkeur gaf aan een meer academische productie die beter aansloot bij een bepaald theatrale smaak van de elegante Parijse salons, zoals het salon van prinses Mathilde. Daarbij voegde hij de vernieuwing toe van de fotografische stijl, die zeer gewaardeerd werd.
De Nittis bereikte het hoogtepunt van zijn roem op de wereldtentoonstelling van Parijs in 1878, waar hij elf van zijn schilderijen exposeerde.
Ontbijt in de tuin, een olieverfschilderij uit 1883, werd in 1884 tentoongesteld op de Salon, het jaar van zijn voortijdige overlijden door een hersenbloeding.