Artemide - Residenza

Artistieke biografie
Aleksandra Monika Chuchmacz is een visueel kunstenaar, schilderes en fotograaf, geboren in 1978 in Będzin, Polen. Ze woont en werkt in de Marken, Italië. Zij heeft de Poolse en Italiaanse nationaliteit.

Ze volgt artistieke vorming in Polen, waar ze het diploma van het kunstonderwijs behaalt met als richting grafische vormgeving en fotografie, en daarna haar master in Grafische Kunsten en Fotografie aan de Academie voor Beeldende Kunsten 'Jan Matejko' in Krakau behaalt. In 2003–2004 neemt ze deel aan het Erasmus-programma aan de Accademia di Belle Arti di Brera in Milaan. De titels worden in Italië erkend door het Ministerie van Onderwijs.

Sinds meer dan tien jaar actief op het gebied van beeldende kunst, met ervaring in schilderen, fotografie, grafische vormgeving en decoratie. Sinds 2007 werkt ze als freelance fotograaf en heeft ze een professioneel fotografiestudio in Emilia-Romagna gerund.

Zijn schilderkunstige productie omvat werken die hoofdzakelijk zijn vervaardigd met olieverf op doek, gepresenteerd in groepstentoonstellingen, kunstbeurzen en wedstrijden in Italië en daarbuiten. Tussen 2016 en 2019 heeft hij geëxposeerd in Monte Carlo (Biennale d’Arte), Rome, Turijn, Cesena, Forlì, Pesaro, Loreto, Montecosaro en Porto Sant’Elpidio.

Het karakter van de schilderkunst
De schilderkunst van Aleksandra Monika Chuchmacz bevindt zich in een hedendaags figuratief werk dat realistische verwijzingen combineert met een vrije expressieve interpretatie. De onderwerpen, hoofdzakelijk bloem- en natuurlijke motieven, zijn herkenbaar maar niet fotografisch beschrijvend: de werkelijkheid wordt gefilterd door het gebaar, het kleurgebruik en het materiaal.

Het realisme als uitgangspunt wordt omgezet in een emotionele en symbolische visie, waarin de bloem een autonome aanwezigheid wordt, vaak geïsoleerd of in de ruimte opgehangen. De vormen ontstaan uit abstracte of materiële achtergronden en creëren een voortdurend gesprek tussen figuratie en abstractie.

De penseelstreek is energiek en gelaagd, met een duidelijk aanwezig gebruik van schildermateriaal en gecontroleerde verfdrupjes die het gevoel van beweging accentueren. Kleur speelt een centrale rol: intense en contrasterende tinten gaan samen met lichtere vlakken, waardoor diepte en visueel ritme ontstaan.

De compositie zoekt naar een evenwicht tussen technische controle en een vrij gebaar. De olieverf op doek wordt gebruikt om textuur, licht en chromatische dichtheid te accentueren, waardoor de werken een sterke fysieke aanwezigheid krijgen. De schildertaal kan worden gedefinieerd als een materieel expressief realisme.