Artemide - Papaveri Alieni

Artistieke biografie
Aleksandra Monika Chuchmacz is een beeldend kunstenaar, schilderes en fotograaf, geboren in 1978 in Będzin, Polen. Ze woont en werkt in de Marche, Italië. Ze is Pools en Italiaans staatsburger.

Hij vormt zich artistiek in Polen, waar hij het diploma van het kunstlyceum met richting grafische vormgeving en fotografie behaalt en vervolgens de mastergraad in Grafische Kunsten en Fotografie behaalt aan de Academie voor Beeldende Kunsten 'Jan Matejko' in Krakau. In 2003–2004 neemt hij deel aan het Erasmus-programma aan de Accademia di Belle Arti di Brera in Milaan. De diploma's worden in Italië erkend door het Ministerie van Onderwijs.

Zij werkt al meer dan tien jaar op het gebied van beeldende kunst, met ervaring in schilderkunst, fotografie, grafische vormgeving en decoratie. Sinds 2007 werkt zij als freelance fotograaf en heeft zij een professioneel fotostudio in Emilia-Romagna gerund.

Zijn schilderkunstige productie omvat werken die voornamelijk zijn gemaakt met olieverf op doek, gepresenteerd in groepstentoonstellingen, kunstbeurzen en wedstrijden in Italië en daarbuiten. Tussen 2016 en 2019 heeft hij geëxposeerd in Monte Carlo (Biennale d’Arte), Rome, Turijn, Cesena, Forlì, Pesaro, Loreto, Montecosaro en Porto Sant’Elpidio.

Het karakter van de schilderkunst
De schilderkunst van Aleksandra Monika Chuchmacz bevindt zich in een hedendaags figuratief circuit dat realistische referenties combineert met een vrije, expressieve interpretatie. De onderwerpen, hoofdzakelijk bloemen- en natuursmotieven, zijn herkenbaar maar niet descriptief in fotografische zin: de realiteit wordt gefilterd door het gebaar, het kleurgebruik en de materiaalkarakter.

Het initiële realisme wordt omgezet in een emotionele en symbolische visie, waarin de bloem een autonome aanwezigheid wordt, vaak geïsoleerd of in de ruimte opgehangen. De vormen ontstaan uit abstracte of materiële achtergronden, waardoor een voortdurend dialoog ontstaat tussen figuratie en abstractie.

De penseelstreek is energiek en gelaagd, met duidelijk gebruik van de verftextuur en gecontroleerde druppels die het gevoel van beweging versterken. Kleur speelt een centrale rol: intense en contrasterende tonen gaan hand in hand met lichtere vlakken, wat diepte en visueel ritme oplevert.

De compositie zoekt naar een evenwicht tussen technische controle en een vrij gebaar. Olieverf op doek wordt gebruikt om textuur, licht en chromatische dichtheid te benadrukken, waardoor de werken een sterke fysieke aanwezigheid krijgen. De schildertaal kan worden omschreven als een materieel expressief realisme.