Richard Avedon - Evidence 1944-1994 (FRESH COPY) - 1994

Prachtig groot formaat boek uit 1994 (!) door de beroemde Amerikaanse fotograaf Richard Avedon (1923–2004).

Gepubliceerd voor de tentoonstellingstour met dezelfde titel door de VS ("Whitney Museum of American Art", New York), Duitsland ("Museum Ludwig", Keulen), Italië ("Palazzo Reale", Milaan), Groot-Brittannië ("National Portrait Gallery", Londen) en bij "The Minneapolis Institute of Arts".

Zeer frisse staat

Welkom bij de volgende editie van de SUPER POPULAIRE BEST-OF-PHOTOBOOKS-veilingen van 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Schirmer and Mosel, München; Eastman Kodak. In samenwerking met het Whitney Museum of American Art, New York en het Museum Ludwig, Keulen. 1994. Eerste Duitse editie, eerste druk.

Pocketeditie. 285 x 365 mm. 185 pagina’s. Foto’s: Richard Avedon. Bewerkt door Mary Shanahan. Tekst: Jane Livingston, Adam Gopnik. Vertaling in het Duits: Manfred Ohl, Hans Sartorious. Voorwoord: Marc Scheps, David A. Ross. Tekst in het Duits.

Voorwaarde:
Boek van binnen en van buiten zeer fris, met slechts weinig (normale) gebruikssporen; geen krassen, geen vlekken door veroudering, geen opmerkelijke gebreken. Over het algemeen zeer goed, beter dan de gebruikelijke staat.

Prachtig fotoboek van Richard Avedon - in zeer goede staat.

"Richard Avedon werd geboren en woonde in New York City. Zijn interesse in fotografie begon op jonge leeftijd, en hij sloot zich op twaalfjarige leeftijd aan bij de camera-club van de Young Men’s Hebrew Association (YMHA). Hij ging naar DeWitt Clinton High School in The Bronx, waar hij samen met James Baldwin het literaire magazine van de school, The Magpie, redigeerde. Hij werd in 1941 uitgeroepen tot Poëet Laureaat van de New York City High Schools."
Avedon trad in 1942 bij de krijgsmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar hij diende als Fotograafassistent Tweede Klasse in de U.S. Merchant Marine. Zoals hij het beschreef: “Mijn werk bestond uit identiteitsfoto’s maken. Ik moet foto’s van honderdduizend gezichten hebben genomen voordat het me te binnen kwam dat ik een fotograaf aan het worden was.”
Na twee jaar dienst verliet hij de koopvaardij om als professioneel fotograaf aan de slag te gaan, aanvankelijk modebeelden te maken en te studeren bij artdirecteur Alexey Brodovitch aan het Design Laboratory van de New School for Social Research.
Op zijn tweeëntwintigste begon Avedon als freelance fotograaf te werken, hoofdzakelijk voor Harper’s Bazaar. Aanvankelijk werd hem door het tijdschrift het gebruik van een studio ontzegd, en hij fotografeerde modellen en mode op straat, in nachtclubs, bij het circus, op het strand en op andere ongebruikelijke locaties, waarbij hij de eindeloze vindingrijkheid en inventiviteit gebruikte die kenmerkend werd voor zijn kunst. Onder Brodovitch’s begeleiding werd hij snel de hoofdfotograaf van Harper’s Bazaar.
Vanaf het begin van zijn carrière maakte Avedon formele portretten voor publicatie in Theatre Arts, Life, Look en Harper’s Bazaar, naast vele anderen. Hij was gefascineerd door fotografie’s capaciteit om de persoonlijkheid te suggereren en het leven van zijn onderwerpen op te roepen. Hij registreerde poses, houdingen, kapsels, kleding en accessoires als vitale, onthullende elementen van een afbeelding. Hij had vol vertrouwen in de tweedimensionale aard van fotografie, waarvan hij de regels buigde naar zijn stilistische en narratieve doeleinden. Zoals hij bijtend opmerkte: “Mijn foto's gaan niet onder de oppervlakte. Ik heb veel vertrouwen in oppervlakken. Een goed oppervlak zit vol aanwijzingen.”
Na het gastredacteren van het aprilnummer van 1965 van Harper’s Bazaar stopte Avedon bij het blad na kritiek op zijn samenwerking met modellen van kleur. Hij sloot zich aan bij Vogue, waar hij meer dan twintig jaar werkte. In 1992 werd Avedon de eerste staff photographer bij The New Yorker, waar zijn portretten hielpen de esthetiek van het tijdschrift te herdefiniëren. Gedurende deze periode kwam zijn modefotografie vrijwel uitsluitend in het Franse tijdschrift Égoïste terecht.
Gedurende die tijd runde Avedon een succesvol commercieel fotostudio, en wordt hij algemeen toegeschreven aan het weghalen van de grens tussen “kunst” en “commerciële” fotografie. Zijn kenmerkende werk en langdurige samenwerkingen met Calvin Klein, Revlon, Versace en tientallen andere bedrijven leidden tot enkele van de bekendste reclamecampagnes in de Amerikaanse geschiedenis. Deze campagnes gaven Avedon de vrijheid om grootschalige projecten na te streven waarin hij zijn culturele, politieke en persoonlijke passies onderzocht. Hij staat bekend om zijn uitgebreide portretfotografie van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging, de Vietnamoorlog en een gevierde reeks foto's van zijn vader, Jacob Israel Avedon. In 1976, voor het tijdschrift Rolling Stone, produceerde hij “The Family”, een collectief portret van de Amerikaanse machtelite op het moment van de bicentennial-verkiezing van het land. Van 1979 tot 1985 werkte hij uitgebreid aan een opdracht van het Amon Carter Museum of American Art, wat uiteindelijk de tentoonstelling en het boek In the American West opleverde.
Avedons eerste museale retrospectief werd gehouden bij de Smithsonian Institution in 1962. Veel belangrijke museumpresentaties volgden, waaronder twee bij het Metropolitan Museum of Art (1978 en 2002), het Minneapolis Institute of Arts (1970), het Amon Carter Museum of American Art (1985) en het Whitney Museum of American Art (1994). Zijn eerste boek met foto's, Observations, met een essay van Truman Capote, werd in 1959 gepubliceerd. Hij bleef zijn werk in boekvorm uitgeven gedurende zijn hele leven, waaronder Nothing Personal in 1964 (met een essay van James Baldwin), Portraits 1947–1977 (1978, met een essay van Harold Rosenberg), An Autobiography (1993), Evidence 1944–1994 (1994, met essays van Jane Livingston en Adam Gopnik), en The Sixties (1999, met interviews van Doon Arbus).
Na het lijden aan een hersenbloeding terwijl hij namens The New Yorker op pad was, overleed Richard Avedon op 1 oktober 2004 in San Antonio, Texas. Hij richtte tijdens zijn leven The Richard Avedon Foundation op.
(de website van de Richard Avedon Foundation)