Kmilo - Dualidad Floral





Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 127145 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Het werk van Kmilo bouwt een intiem territorium waarin het alledaagse verandert in een emotioneel toevluchtsoord. Zijn schilderijen nodigen ons uit om de tijd stil te laten staan en om huiselijke taferelen te bewonen, doordrenkt met stilte, harmonie en een serene contemplatie van het leven.
Katten die rusten bij open ramen, vrouwen die lezen, wachten of bloemen vasthouden, tafels met fruit, kannen en wijnglazen: al deze elementen vormen een kostumbristisch universum dat de werkelijkheid niet letterlijk beschrijft, maar het interpreteert vanuit herinnering, rust en gevoeligheid.
Kleur is een van de hoofdrolspelers in zijn schildertaal. Camilo werkt met een palet met duidelijke fauvistisch invloei, waar de intense tinten —rood, geel, groen en felblauw— zich losmaken van de descriptieve functie om te veranderen in voertuigen van emotie. Kleur imiteert niet: ze drukt emotie uit. Schaduwt niet: klopt.
Formeel worden de figuren gepresenteerd met een elegante synthese, met duidelijke contouren en vereenvoudigde volumes, wat de indruk van orde en evenwicht versterkt. Deze beknoptheid van vormen doet de diepte niet verminderen maar versterkt de expressiviteit van het geheel, waardoor elke scène adem kan halen en in dialoog kan treden met de toeschouwer vanuit rust.
De katten — voortdurend aanwezig in zijn oeuvre — fungeren als symbolen van introspectie, vrijheid en gedeelde huiselijkheid. Het zijn geen eenvoudige dieren: het zijn hoeders van het huis, stille getuigen van een innerlijk leven dat rijk en kalm is. De vrouwelijke figuren daarentegen komen voor in een atmosfeer van tederheid en contemplatie, harmonieus geïntegreerd in de ruimte die zij bewonen.
Camilo is afgestudeerd als kunstdocent in de stad Las Tunas, Cuba, een opleiding die duidelijk te zien is in zijn technische beheersing en de conceptuele coherentie van zijn werk. Momenteel woont en werkt hij tussen Havanna en Rusland, een ervaring die zijn blik heeft verrijkt en zijn culturele dialoog heeft uitgebreid. Hij heeft deelgenomen aan diverse groepsbeurzen in Cuba en in het buitenland, en zijn werken maken deel uit van privécollecties in Rusland en in verschillende Europese landen.
In een wereld die versnelt en verzadigd is met schreeuwerige beelden, biedt de schilderkunst van K-M-I-L-O het tegenovergestelde: pauze, warmte en serene schoonheid. Het werk tracht niet indruk te maken door lawaai, maar te blijven vanuit emotie.
Het werk verstevigt zich in een hedendaags cromatisch expressionisme, waarbij de compositie wordt opgebouwd door een radicale ruimtelijke scheiding tussen warme en koude tonen. Met een energieke en materiële penseelvoering bouwt de kunstenaar het volume van de gele vaas en de bloemen op met zekere, krachtige penseelstreken die de sporen van het gereedschap op het doek achterlaten. Het gebruik van gelijktijdig contrast — een levendig rood als achtergrond tegenover een diep, somber blauw — verhoogt niet alleen de helderheid van de witte calla’s, maar geeft de scène ook een theatrale spanning. De schilder probeert een ingehouden vitale energie over te brengen; door de verticaliteit van de bloemen en de stevigheid van de versierde vaas viert het werk de schoonheid van het statische als een gebeurtenis vol kracht en visueel evenwicht, waaruit het licht lijkt te ontspruiten uit het centrale object zelf.
Het werk van Kmilo bouwt een intiem territorium waarin het alledaagse verandert in een emotioneel toevluchtsoord. Zijn schilderijen nodigen ons uit om de tijd stil te laten staan en om huiselijke taferelen te bewonen, doordrenkt met stilte, harmonie en een serene contemplatie van het leven.
Katten die rusten bij open ramen, vrouwen die lezen, wachten of bloemen vasthouden, tafels met fruit, kannen en wijnglazen: al deze elementen vormen een kostumbristisch universum dat de werkelijkheid niet letterlijk beschrijft, maar het interpreteert vanuit herinnering, rust en gevoeligheid.
Kleur is een van de hoofdrolspelers in zijn schildertaal. Camilo werkt met een palet met duidelijke fauvistisch invloei, waar de intense tinten —rood, geel, groen en felblauw— zich losmaken van de descriptieve functie om te veranderen in voertuigen van emotie. Kleur imiteert niet: ze drukt emotie uit. Schaduwt niet: klopt.
Formeel worden de figuren gepresenteerd met een elegante synthese, met duidelijke contouren en vereenvoudigde volumes, wat de indruk van orde en evenwicht versterkt. Deze beknoptheid van vormen doet de diepte niet verminderen maar versterkt de expressiviteit van het geheel, waardoor elke scène adem kan halen en in dialoog kan treden met de toeschouwer vanuit rust.
De katten — voortdurend aanwezig in zijn oeuvre — fungeren als symbolen van introspectie, vrijheid en gedeelde huiselijkheid. Het zijn geen eenvoudige dieren: het zijn hoeders van het huis, stille getuigen van een innerlijk leven dat rijk en kalm is. De vrouwelijke figuren daarentegen komen voor in een atmosfeer van tederheid en contemplatie, harmonieus geïntegreerd in de ruimte die zij bewonen.
Camilo is afgestudeerd als kunstdocent in de stad Las Tunas, Cuba, een opleiding die duidelijk te zien is in zijn technische beheersing en de conceptuele coherentie van zijn werk. Momenteel woont en werkt hij tussen Havanna en Rusland, een ervaring die zijn blik heeft verrijkt en zijn culturele dialoog heeft uitgebreid. Hij heeft deelgenomen aan diverse groepsbeurzen in Cuba en in het buitenland, en zijn werken maken deel uit van privécollecties in Rusland en in verschillende Europese landen.
In een wereld die versnelt en verzadigd is met schreeuwerige beelden, biedt de schilderkunst van K-M-I-L-O het tegenovergestelde: pauze, warmte en serene schoonheid. Het werk tracht niet indruk te maken door lawaai, maar te blijven vanuit emotie.
Het werk verstevigt zich in een hedendaags cromatisch expressionisme, waarbij de compositie wordt opgebouwd door een radicale ruimtelijke scheiding tussen warme en koude tonen. Met een energieke en materiële penseelvoering bouwt de kunstenaar het volume van de gele vaas en de bloemen op met zekere, krachtige penseelstreken die de sporen van het gereedschap op het doek achterlaten. Het gebruik van gelijktijdig contrast — een levendig rood als achtergrond tegenover een diep, somber blauw — verhoogt niet alleen de helderheid van de witte calla’s, maar geeft de scène ook een theatrale spanning. De schilder probeert een ingehouden vitale energie over te brengen; door de verticaliteit van de bloemen en de stevigheid van de versierde vaas viert het werk de schoonheid van het statische als een gebeurtenis vol kracht en visueel evenwicht, waaruit het licht lijkt te ontspruiten uit het centrale object zelf.

