Yvon Taillandier (1926-2018) - Untitled

Yvon Taillandier
Uniek kunstwerk, handgesigneerd
Schilderen op papier
Gemengde techniek
afmetingen: 67,5 x 21 cm.
Ondertekend in de rechteronderhoek
Gesloten: 29/5/1971
Met toewijding aan Josep Maria Mestres Quadreny

Yvon Taillandier is een Franse schilder, beeldhouwer en schrijver, geboren in 1926 in Parijs. In 1942 kreeg Yvon Taillandier zijn eerste solotentoonstelling in Galerie L'art Français in Lyon. Daarna was hij veertigvier jaar lang secretaris van het Comité Salon de Mai. Taillandier's schilderkunst is figuratief, voortdurend verhalend en creëert een imaginaire wereld met zijn personages en gebeurtenissen. Uitvinder van 'Taillandierland', beschrijft de schilder deze verzonnen wereld met zijn inwoners, zijn universum. Door beeld en taal te mengen, stelt Yvon Taillandier dat schilderkunst literair is. Van schilderij naar schilderij veranderen de vormen, vernieuwen ze zich; de mens past zich vaak aan aan machines die hem uitbreiden. Deze curieuze personages hebben een zekere tijdloosheid. In de jaren vijftig verliet Yvon Taillandier de schilderkunst ten gunste van de literatuur (kunstkritiek, kunstgeschiedenis). Daarna werkte hij veertien jaar mee aan de Revue Connaissance des Arts en aan de Revue XXe siècle.

Josep Maria Mestres Quadreny (Manresa, Spanje; 4 maart 1929-18 januari 2021)[1]​ was een Spaanse componist. Hij studeerde chemische wetenschappen aan de Universiteit van Barcelona, solfège en piano bij Leonor Sigg en Rosa María Kucharski, en verruimde zijn studie daarna in compositorische muziek bij Cristòfor Taltabull (1950-56). Zijn muziek wordt gekenmerkt door een voortdurend vernieuwingsgeest van de taal en door de opname van nieuwe technieken, zowel in de eigen compositie als in het gebruik van instrumenten of klanken. In 1952 sloot hij zich aan bij het Círculo Manuel de Falla en in 1960 was hij, samen met Juan Hidalgo Codorniu en Joaquim Homs, een van de drijvende krachten achter de groep Música Oberta, als lid van Club 49 voor de bevordering van de verspreiding van de nieuwe muziek. In 1968 richtte hij het Conjunt Català de Música Contemporània op, in 1974 het Laboratori de Música Electroacústica Phonos en in 1976 het Grup Instrumental Català, samen met Carles Santos. Hij werkte samen met kunstenaars zoals Joan Miró, Antoni Tàpies, Joan Brossa, Moisès Villèlia (met wie hij, onder andere samenwerkingen, het werk Cop de Poma, voor piano in 1961, maakte), of met Jaume Codina. In 1977 werd hij benoemd tot voorzitter van de Associació Catalana de Compositors. Momenteel is hij lid van de Gedelegeerde Commissie van het Patronaat van de Fundación Joan Miró, beschermheer van de Fundació Joan Brossa, lid van de Raad van Bestuur van de Orquestra Simfònica de Barcelona i Nacional de Catalunya (OBC) en van de Commissie voor Culturele Relaties van het Centre d'Estudis Catalans aan de Sorbonne (Université Paris IV).
Hij was directeur van de boekenreeks Música d'avui en voorzitter van la Fundación Phonos. In 2000 werd hij onderscheiden met de Premio Nacional de Música de Cataluña. Hij was voorzitter van la Fundación Joan Brossa en ere-patroon van de Fundació Joan Miró. In 1977 en in 1984 maakte Televisión Española (TVE) elk een documentaire over zijn leven en werk.