Pippo - Faraway Glances

Verre Blikken
Ik sta tussen twee werelden, een gespleten doek van groenblauw en botkleur. Mijn huid voelt als nat olie, steeds drogend in een licht dat me nooit helemaal bereikt. Een papegaai rust zwaar op mijn voorhoofd, zijn vleugels een blauwe last van liederen die ik vergeten ben te zingen. Ik kijk naar een horizon die niet bestaat, verstrikt in deze onafgewerkte penseelstreek. Ik ben een bloei zonder tuin, wachtend op een hand om mijn hart te voltooien.

* Afmetingen: 100 × 75 × 2,5 cm (H × B × D)
* Medium: 100% met de hand geschilderde acryl op doek
* Status: Een uniek, origineel kunstwerk
* Montage: Op een houten frame gespannen, klaar om op te hangen
* Framing: Zonder lijst (de zijkanten zijn geschilderd, geen externe lijst inbegrepen)
* Authenticatie: Ondertekend aan de achterzijde; bevat een Certificaat van Authenticiteit
* Verzending: Verzonden vanuit Italië met volledige verzekeringsdekking

Over de kunstenaar:

Pippo (geboren in Monza) creëert werken die de rustige ruimte tussen geometrische abstractie en surrealisme verkennen. Nadat hij een succesvolle carrière in grafisch ontwerp achter zich liet om zich volledig aan schilderkunst te wijden, vestigde hij zich nabij de rustige oevers van Lago Maggiore. Zijn achtergrond is duidelijk zichtbaar in zijn composities—architecturaal, evenwichtig en precies—maar ze worden verzacht door een cinematografische sfeer die aanvoelt als een herinnering of een droom.

Voor Pippo is kunst een onderdompeling. Hij betrekt zijn onderwerpen door verhalen te vertellen in de ik-vorm tegen de tegenwoordige tijd, en stapt mentaal in het doek om het moment van binnenuit te ervaren. Hoewel hij deze werelden persoonlijk betreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak gezichtsloos. Deze anonimiteit is een uitnodiging: het zorgt ervoor dat de hoofdpersoon 'iedereen kan zijn', waardoor de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal kan bewonen.

Deze grens tussen het zichtbare en het onzichtbare definieert ook de kunstenaar. Gereserveerd en introspectief schrijft hij privé en geeft hij de voorkeur aan zijn doeken die spreken. Hij laat geen digitale sporen achter en vermijdt sociale media om hetzelfde gevoel van mysterie te behouden dat in zijn werk te vinden is.

Met een palet van subtiele, atmosferische tonen afgewisseld met beslissende kleur verfijnt Pippo een taal van elegante zuinigheid. Zijn schilderijen—gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiende lichtstralen—zijn niet zomaar beelden, maar open eindige verhalen van verlangen en gratie.