Miguel de Miguel - Testa di Donna XL

Miguel de Miguel is een Spaanse kunstenaar met een vooraanstaande carrière in de beeldende kunsten. Zijn werk wordt gekenmerkt door de voortdurende zoektocht naar conceptuele en technische exploratie, naar authenticiteit.

O lolo die hem heeft doen experimenteren met verschillende middelen en
Hij heeft door de jaren heen verschillende stijlen ontwikkeld. Hoewel hij vooral bekend staat om zijn schilderijen, heeft hij ook gewerkt met andere vormen van artistieke expressie, waaronder beeldhouwkunst en digitale kunst.
M. A
De stijl van Miguel de Miguel is vaak een ontmoetingspunt tussen abstractie en figuratie, waar geometrie en kleur op innovatieve manieren worden gecombineerd om emoties en reflecties over de samenleving, de menselijke natuur en de omgeving over te brengen.
Hedendaags. Zijn werk heeft een sterke symbolische lading, en nodigt de kijker vaak uit tot een persoonlijke en diepgaande interpretatie.

Door zijn carrière heen heeft Miguel de Miguel deelgenomen aan talrijke exposities, zowel nationaal als internationaal, en heeft hij erkenning gekregen van critici en publiek. Zijn toewijding aan voortdurende experimentatie en het zoeken naar nieuwe vormen van expressie positioneert hem als een referentie binnen de hedendaagse kunstscene in Spanje. Hij is een kunstenaar die grote interesse toont in de transformatie van de omgeving en de voortdurende evolutie van de mens, en hij gebruikt zijn kunst als een manier om de realiteit om ons heen te bevragen en te herdefiniëren.
Hier presenteert de figuur zich met de rug naar de wereld, maar niet in retirade: ze verkeert in een staat van ontvangst. Het paarse lichaam rekt zich uit en verfijnt zich alsof het geleerd heeft te luisteren met zijn hele as. Er is geen gezicht omdat er geen blik van buitenaf is; het bewustzijn richt zich naar binnen.
De okerkleurige achtergrond opent een drempel van licht: het verlicht niet van buitenaf, maar lijkt op te rijzen als een warme herinnering, bijna huiselijk, tegenover welke de figuur zich staande houdt. De donkere zijkanten kaderen de scène als een mentale grens, een vóór en ná, die het gevoel van overgang versterkt.
De chromatische uitbarsting in het hoofd —blauw, groen, rood— is geen ornament: het is levend denken, emotie in uitbreiding. Het is een geest die zich niet ordent, maar ontluikt. Het schilderachtige gebaar is vrij, bijna biologisch, alsof identiteit geen gesloten vorm is maar een veld in voortdurende herorganisatie.
De verspreide rode vlekken in de blauwe mantel introduceren de wond en de pols: kleine uitbarstingen van het vitale die eraan herinneren dat zelfs in de rust wrijving, geschiedenis en ervaring bestaan.
Deze Testa di Donna beweert niet, verklaart niet: het blijft bestaan. En in die blijvende toestand bouwt zij haar kracht.
Wordt verzonden met een echtheidscertificaat.