René Sautin (1881-1968) - Les bords de la Risle

René SAUTIN (1881-1968)

De randen van de Risle, 1949

Aquarel op papier
Afmetingen van het schilderij: 32 x 49 cm
Ondertekenend rechtsonder

Herkomst: Particuliere collectie, Fréjus

Aquarel in correcte staat.
Vlekken van vocht en plooivlekken (zichtbaar op de foto's)
Gekleurd papier
Oud metalen lijst met verbleekte sporen van gebruik
Geschenkt.
Afmetingen met lijst: 43 x 60 cm

Deze aquarel zal worden opgenomen in het catalogus raisonné van het oeuvre van de kunstenaar, momenteel in voorbereiding door Robert en Thierry Tuffier.

Oorspronkelijk werk geleverd met factuur en echtheidscertificaat.
Snelle, verzorgde en verzekerde verzending.
Koop met volledig vertrouwen!

René Sautin (1881-1968) werd geboren in Montfort-sur-Risle in 1881.
Hij ging naar de Beaux-Arts van Rouen, in de schilderatelier van de schilder P. Zacharie, daarna naar Parijs naar het Ferrier-atelié waar hij de adviezen ontving van Albert Lebourg, geboren in hetzelfde dorp. Daarna trad hij toe tot de Indépendants met Signac en Luce.
Hij trouwde in 1910 met Marthe, vestigde zich in 1911 in Les Andelys en raakte bevriend met de zonen van Pissarro, Signac, Luce, Derain, Guillaumin, Lebasque, Bigot, Gernez, die vaak bijeenkwamen in de Andelys om langs de oevers van de Seine te schilderen.
Doordrenkt van zijn Normandische bodem zou René Sautin vooral een schilder van landschappen blijven. Rond 1923 verlaat hij de impressionistische benadering voor een kalme en weloverwogen fauvisme.
De schilder, die sinds 1925 een evenwicht vond in zijn uitdrukkingsmiddelen, bereikte zijn volle ontplooiing in de jaren vijftig. Hij is een van de zeldzame Normandische schilders die zijn landschappen zo persoonlijk beschreef door kracht, een zekere beheersste kracht, een sterke gevoeligheid.
Een trotse, onderschikte, zeer geleerde man, hij heeft veel geleden onder het feit dat hij in zijn tijd niet werd begrepen en betreurde deze isolatie: „Mijn leven is vaak hard en moeilijk geweest…"
René Sautin is geboren in hetzelfde dorp als de beroemde schilder Albert Lebourg, in Montfort sur Risle. Maar het is in de Andelys dat hij het grootste deel van zijn bestaan zal doorbrengen.
Na zijn primair en secundair onderwijs in Montfort sur Risle en Pont-Audemer, wendt René Sautin zich onmiddellijk tot tekenen: „Na mijn studies, bevoorraad met een klassieke bagage, ging ik naar de Ecole des Beaux-Arts in Rouen, in het atelier van schilder Philippe Zacharie, een voornaam meester, voor wie tekenen een kostbaar metaal was. Daarna reisde ik naar Parijs waar ik een jaar verbleef in het Ferrier-atelié… en ik begon te schilderen met een paar goede kameraadjes en luisterend naar de adviezen van schilder Albert Lebourg."
René Sautin verliet de hoofdstad in 1911 om zich te vestigen in de Andelys met zijn echtgenote Marthe.
Het eerste hoofdstuk van zijn oeuvre is sterk beïnvloed door Albert Lebourg, maar al snel trekt zijn temperament hem naar een fauvistisch schilderen met kalde en weloverwogen kleuren. Hij zei zelf over zijn schilderkunst: „Schilderen, in wezen, is het uitspreiden van deeg en niet wrijven. Uitgaande van dat, schilder ik dik in volle pâte, zonder wrijven, elke penseelstreek is definitief. Ik kom nooit terug op een toon nadat de streek is gezet. Dit geeft mijn schilderkunst een grote kracht en veel karakter. Wat een hel! De natuur is uitgesproken. Wat de schoonheid van een toon bepaalt, is zijn gedurfde en rijke kleur. Heel de kunst van het schilderen ligt in het doen of interpreteren zoals men voelt, zoals men ziet, alles wat rest is snobisme. Schilderen is het uitdrukken van je temperament. Het is een interpretatie van je gedachte die je aan anderen doorgeeft."
Het Tweede Wereldoorlog tijdperk verstoort de kunstenaar diep, want ontegensprekelijk is René Sautin een oprechte liefhebber van de Andelys. Hij blijft de Seine, de kades van Petit-Andely en Château Gaillard schilderen. Hij schildert vaak op dezelfde plekken, maar telkens is het een nieuw werk dat hij creëert.

Maar op 8 juni 1940 bombarderen de Duitsers de stad Andelys. Men ontdekt een stad die voor tachtig tot negentig procent verwoest is. De kerken zijn gespaard evenals enkele huizen, maar het centrum is verwoest door explosieve en brandende bommen.
Tijdens deze periode verliezen de kunstenaars de smaak om te schilderen. Desalniettemin maakte René Sautin, na de bombardementen, een serie aquarellen, alsof hij een getuigenis wilde bewaren voor toekomstige generaties van de apocalyptische visie op de stad.

Vanaf dan verandert zijn oeuvre. Zijn tekening wordt duidelijker, omgeven door zwart.
Op de Seine hebben de barges een driekleurig vaandel. In de jaren 50 gaat René Sautin door met deze tendens door zijn tekening te benadrukken. Helaas verliest hij geleidelijk aan zijn gezichtsvermogen. De kunstenaar compenseert zijn verlies aan zicht met steeds fellere en levendiger kleuren. Hij stopt definitief met schilderen in 1964, vier jaar voor zijn overlijden.