Francesco Polazzi - Storie dal campo quantico

Francesco Polazzi is een hedendaagse schilder van oorsprong uit Emilia, actief in Bologna, waar hij woont en werkt. Hij heeft Lettere en Filosofie gestudeerd in Bologna en vervolgens een Master in Fine Arts behaald in Birmingham, Engeland. Zijn schilderkunst verenigt figuratieve en abstracte elementen, met invloeden die variëren van pop en street art tot postmoderne abstractie, wat een persoonlijke en dynamische visuele taal oplevert. In zijn werken coëxisteren echte en symbolische vormen, patronen en kleurvlakken, in een combinatie die uitnodigt tot een dialoog tussen hoofd en lichaam, en tot een gevoelig interpreteren van de beelden.

“Verhalen uit het kwantumveld” – beschrijving en interpretatie
In dit schilderij:

Combinatie van vormen en kleuren: Polazzi gebruikt vloeiende vormen en kleuren die vaak complementair zijn om een sterk helder contrast te creëren. De kleuren versterken elkaar en geven het doek een vibrerende energie en een visuele spanning die doet denken aan de voortdurende beweging van mogelijkheden in het kwantumveld.

Polimorfie van de figuren: De compositie roept vormen op die tegelijkertijd antropomorfe figuren, etherische landschappen of symbolische configuraties suggereren. Er zijn geen vaste beelden, maar eerder visuele drempels waarin de perceptie kan schommelen tussen verschillende interpretaties: een masker, een verlichte vallei, een in wording zijnd personage.

Veld van mogelijkheden – kwantumrealiteit: Het thema van het “kwantumveld” wordt visueel gepresenteerd als een drempelsruimte tussen bestaan en niet-bestaan: de vormen zijn niet volledig gedefinieerd, maar lijken te wankelen tussen verschillende toestanden. Dit roept metaforisch het idee van de kwantummechanica op, waarbij deeltjes en toestanden gelijktijdig in vele mogelijkheden bestaan voordat ze "in een definitieve vorm" collapsen.

Filosofische en symbolische benadering: Gezien de filosofische opleiding van de kunstenaar en zijn neiging om abstractie en symboliek te combineren, leent het schilderij zich ook voor filosofische en esoterische reflectie: het “kwantumveld” als metafoor voor eindeloze innerlijke potenties en voor een dialoog tussen wetenschappelijke kennis en subjectieve ervaring.

Verbinding met neurowetenschappen en esoterie: De voortdurende chromatische en formele oscillaties in het schilderij kunnen processen van perceptie en bewustzijn oproepen die door neurowetenschap bestudeerd worden, naast de esoterische notie van realiteit als een "netwerk van mogelijkheden" in voortdurende verandering.

Stijlbrede indruk
Over het geheel genomen weerspiegelt de stijl van dit schilderij het zoeken naar een artistieke taal die niet beperkt is tot louter representatie, maar streeft naar een synthese tussen figuratie en abstractie, tussen esthetische ervaring en filosofisch concept, en beelden bouwt die niet meteen onthullen maar zich door het oog van de toeschouwer laten ontdekken en transformeren. Dit dynamische en open element is consistent met de aanpak van Polazzi, die hedendaagse invloeden mengt met een visuele verhaallijn die zal uitnodigen tot meerdere interpretaties.