Francesco Polazzi - Storie dal campo quantico

Francesco Polazzi is een hedendaagse schilder van Emiliaanse oorsprong, actief in Bologna, waar hij woont en werkt. Hij heeft Literatuur en Filosofie gestudeerd in Bologna en heeft daarna een Master in Fine Arts behaald in Birmingham, Engeland. Zijn schilderkunst combineert figuratieve en abstracte elementen, met invloeden die variëren van pop en street art tot postmodernistische abstractie, waardoor een persoonlijke en dynamische visuele taal ontstaat. In zijn werken bestaan echte en symbolische vormen, patronen en kleurvlakken naast elkaar, in een combinatie die uitnodigt tot een dialoog tussen geest en lichaam en tot een gevoelige interpretatie van de beelden.

“Storieën uit het kwantumveld” – beschrijving en interpretatie
In dit schilderij:

Combinatie van vormen en kleuren:
Polazzi gebruikt vloeiende vormen en kleuren die vaak complementair zijn om een sterk lichtcontrast te creëren. De kleuren versterken elkaar, waardoor het doek een vibrerende energie en een visuele spanning krijgt die doet denken aan de voortdurende beweging van mogelijkheden in het kwantumveld.

Polimorfisme van de figuren:
De compositie roept vormen op die tegelijk Anthropomorfe figuren, etherische landschappen of symbolische configuraties suggereren. Er zijn geen vaststaande beelden, maar eerder visuele drempels waarin de waarneming kan oscilleren tussen verschillende interpretaties: een masker, een verlichte vallei, een personage in wording.

Veld van mogelijkheden – kwantuele realiteit:
Het thema van het “kwantumveld” wordt visueel weergegeven als een drempelsruimte tussen bestaan en niet-bestaan: de vormen zijn niet volledig gedefinieerd, maar lijken te haperen tussen verschillende toestanden. Dit roept metaforisch het idee van de kwantummechanica op, waarin deeltjes en toestanden gelijktijdig in vele mogelijkheden bestaan voordat ze “ineens” definitief worden.

Filosofische en symbolische benadering:
Gegeven de filosofische opleiding van de kunstenaar en zijn neiging om abstractie en symboliek te combineren, leent het schilderij zich ook voor filosofische en esoterische reflectie: het “kwantumveld” als metafoor voor oneindige innerlijke potentiëlen en voor een dialoog tussen wetenschappelijke kennis en subjectieve ervaring.

Verbinding met neurowetenschappen en esoterie:
De voortdurende cromatische en formele oscillaties in het schilderij kunnen processen van perceptie en bewustzijn oproepen die bestudeerd worden door de neurowetenschappen, naast de esoterische notie van de realiteit als een “netwerk van mogelijkheden” in voortdurende transformatie.

Stijl-overzicht
Samengevat weerspiegelt de stijl van dit schilderij het zoeken naar een artistieke taal die niet beperkt is tot eenvoudige representatie, maar juist streeft naar een synthese tussen figuratie en abstractie, tussen esthetische ervaring en filosofisch concept, en beelden vormt die zich niet onmiddellijk ontvouwen maar zich laten ontdekken en transformeren in de blik van de toeschouwer. Dit dynamische en open element is in overeenstemming met de benadering van Polazzi, die hedendaagse invloeden mengt met een visuele narratief dat uitnodigt tot multiple interpretaties.