Pippo - The Single Shadow

De Eenzame Schaduw
Ik ben een inktvlek in een kamer van beenderen. De zee is een blauwe zoem die zich niet laat kalmeren. Naast mij is de kat een zacht knoopje van wachten. Ik kijk hoe de rode bladeren zich uitstrekken naar een licht dat zich heeft afgewend. Wij zijn relieken in een geometrie van stilte. Mijn schaduw is het enige dat de vloer raakt. Ik ben een onafgemaakt lied, een vers achtergelaten voor het zout. Ik wacht tot de horizon spreekt, maar die biedt alleen zout en stilte.

* Dimensies: 70 × 140 × 2,5 cm (H × B × D)
* Medium: 100% handgeschilderde olie op canvas
* Status: Uniek, origineel werk in één exemplaar
* Montage: Uitgerekt op een houten frame, klaar om op te hangen
* Framing: Ongeframed (de zijkanten zijn geschilderd, geen externe lijst inbegrepen)
* Authenticatie: Ondertekend aan de achterkant; bevat een Certificaat van Authenticiteit
* Verzending: Verzonden uit Italië met volledige verzekering

Over de kunstenaar:

Pippo (geboren in Monza) creëert werken die de stille ruimte tussen geometrische abstractie en surrealisme verkennen. Na een succesvolle carrière in grafisch ontwerp zich volledig wijdend aan schilderkunst, heeft hij zich gevestigd nabij de kalme oevers van het Lago Maggiore. Zijn achtergrond is duidelijk aanwezig in zijn composities—architectonisch, uitgebalanceerd en precies—maar ze worden verzacht door een cinematografische sfeer die aanvoelt als een herinnering of droom.

Voor Pippo is kunst een ondergedompelde handeling. Hij betrekt zijn onderwerpen door verhalen in de tegenwoordige tijd enkelvoud te schrijven, mentaal stap voor stap het doek binnen te gaan om het moment van binnenuit te ervaren. Echter, terwijl hij deze werelden persoonlijk betreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak gezichtloos. Die anonimiteit is een uitnodiging: het verzekert dat de protagonist "iemand kan zijn", waardoor de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal zelf kan bewoonden.

Ook die grens tussen wat gezien is en wat niet is, definieert de kunstenaar. Terughoudend en introspectief schrijft hij privé en geeft hij de voorkeur aan doeken die spreken. Hij heeft geen digitaal spoor en vermijdt sociale media om hetzelfde gevoel van mysterie te behouden dat in zijn werk aanwezig is.

Met een palet van subtiele, atmosferische tonen, onderbroken door beslissende kleur, verfijnt Pippo een taal van elegante beknoptheid. Zijn schilderijen—gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiende, stralende licht—zijn niet louter afbeeldingen, maar open eind verhalen van verlangen en gratie.