Pippo - The Lonely Gaze

De Eenzame Blik
Ik sta waar de wereld eindigt in blauw. Mijn witte jurk is een spook tegen de zoute lucht. De palmbladeren fluisteren geheimen die ik niet langer kan bewaren. Uit daarbuiten zijn boten bleke sterren die overdag dwalen, doelloos en klein. Ik reik naar de horizon met mijn ogen, maar die glijdt weg. Rode bloembladen vallen neer, zwaar van een verlangen dat ik niet kan benoemen. Ik ben slechts een reflectie, wachtend op een oever die zelfs mijn naam vergeten is...

* Afmetingen: 70 × 140 × 2,5 cm (H × B × D)
* Medium: 100% met de hand schilderde olieverf op doek
* Status: Uniek, origineel werk van één stuk
* Montagering: Uitgespannen op een houten frame, klaar om op te hangen
* Inlijsten: On ingelijst (de zijkanten zijn geschilderd, geen extern frame inbegrepen)
* Authenticatie: Gesigneerd op de achterkant; bevat een Certificaat van Echtheid
* Verzending: Verzonden vanuit Italië met volledige verzekeringsdekking

Over de Kunstenaar:

Pippo (geboren in Monza) creëert werken die dwalen tussen het stille terrein van geometrische abstractie en surrealisme. Nadat hij een succesvolle carrière in grafisch ontwerp achter zich heeft gelaten om zich volledig aan schilderkunst te wijden, vestigde hij zich nabij de kalme oevers van het Lago Maggiore. Zijn achtergrond is zichtbaar in zijn composities — architectonisch, evenwichtig en precies — maar ze worden verzacht door een cinematografische sfeer die aan een herinnering of een droom doet denken.

Voor Pippo is kunst een onderdompende daad. Hij betrekt zijn onderwerpen door verhalen in de tegenwoordige tijd te schrijven, mentaal het doek op te stappen om het moment van binnenuit te ervaren. Wanneer hij deze werelden persoonlijk betreedt, laat hij het fysieke doek wel open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak onherkenbaar. Deze anonimiteit is een uitnodiging: het verzekert dat de hoofdpersoon "iemand kan zijn", waardoor de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal kan bewoond.

Deze grens tussen het zichtbare en het onzichtbare definieert ook de kunstenaar. Gereserveerd en introspectief, schrijft hij privé en geeft er de voorkeur aan dat zijn doeken spreken. Hij heeft geen digitale voetafdruk en vermijdt sociale media om hetzelfde gevoel van mysterie te behouden dat te vinden is in zijn werk.

Met een palet van subtiele, atmosferische tinten, beklemtoond door beslissende kleur, perfectioneert Pippo een taal van elegante zuinigheid. Zijn schilderijen — gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiende lichtstralen — zijn niet alleen beelden, maar open eind verhalen van verlangen en gratie.