Pippo - A Forgotten Shore

Een Vergeten Kust
Ik sta waar het water zijn naam vergeet. De hijskranen buigen voor de wind, hun met rode kroon bedekte hoofden gebukt in een stille buiging die ik niet langer herinner. Mijn gewaden dragen het gewicht van schaduwen en oud licht. In deze mist is de wereld een vlek van grijs, een stil pijnpunt dat nooit helemaal geneest. Ik reik naar een herinnering, maar die glijdt als slib door de stroom. We wachten op een getij dat nooit arriveert.

* Dimensions: 100 × 75 × 2.5 cm (H × W × D)
* Medium: 100% met de hand geschilderde acryl op doek
* Status: Uniek, origineel kunstwerk van één exemplaar
* Mounting: Uitgespannen op een houten frame, klaar om opgehangen te worden
* Framing: Geen lijst (de zijkanten zijn geschilderd, geen externe lijst inbegrepen)
* Authenticatie: Ondertekend aan de achterzijde; includes a Certificate of Authenticity
* Shipping: Verzonden vanuit Italië met volledige verzekeringsdekking

Over de kunstenaar:

Pippo ( geboren in Monza ) maakt werken die het stille terrein tussen geometrische abstractie en surrealisme bewandelen. Nadat hij een succesvolle carrière in grafisch ontwerp achter zich heeft gelaten om zich volledig aan het schilderen te wijden, vestigde hij zich nabij de kalme kusten van het Lago Maggiore. Zijn achtergrond is zichtbaar in zijn composities—architectonisch, evenwichtig en precies—maar ze worden verzacht door een cinematografische sfeer die aanvoelt als een herinnering of een droom.

Voor Pippo is kunst een onderdompelende handeling. Hij engageert zich met zijn onderwerpen door verhalen in de tegenwoordige tijd van de eerste persoon te schrijven, mentaal de doek binnenstappend om het moment van binnenuit te ervaren. Echter, terwijl hij deze werelden persoonlijk betreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak zonder gezicht. Deze anonimiteit is een uitnodiging: het zorgt ervoor dat de hoofdpersoon "iemand kan zijn", waardoor de kijker de scène kan binnenstappen en het verhaal zelf kan beleven.

Deze grens tussen het gezien en het niet-geziene bepaalt ook de kunstenaar. Gereserveerd en introspectief, schrijft hij privé en geeft de voorkeur aan zijn doeken die spreken. Hij houdt geen digitale voetafdruk achter, vermijdt sociale media om hetzelfde gevoel van mysterie te behouden dat in zijn werk aanwezig is.

Door een palet van subtiele, atmosferische tonen afgewisseld met beslissende kleur, verfijnt Pippo een taal van elegante spaarzaamheid. Zijn schilderijen— gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiend licht—zijn niet slechts beelden, maar open-ended verhalen van verlangen en genade.