Pippo - Yesterday’s Tide

Gisteren's Getij
Ik zit waar het beton eindigt. Mijn rode jurk is een heldere pijn tegen het uitgestrekte grijs. De zee neuriet een gebed dat ik niet meer weet hoe ik moet beantwoorden. Naast mij blijft hij stil, zijn donkere jas drinkt het licht op. We wachten op een schip dat lang geleden vertrokken is, terwijl de horizon vervaagt. Het getij neemt alles mee en laat enkel grit achter. Ik pas mijn hoed aan, verborgen voor een zon die vergeten is hoe te warmen. Tijd is een zachte golf.

* Dimensies: 100 × 75 × 2,5 cm (hoogte × breedte × diepte)
* Medium: 100% met de hand geschilderde acrylverf op doek
* Status: Uniek, origineel werk naar één exemplaar
* Ophanging: Uitgespannen op een houten frame, klaar om op te hangen
* Lijst: Onafgebonden (de zijkanten zijn geschilderd, geen extern kader inbegrepen)
* Authenticatie: Ondertekend aan de achterzijde; bevat een Certificaat van Echtheid
* Verzending: Verzonden vanuit Italië met volledige verzekerde dekking

Over de Kunstenaar:

Pippo (geboren in Monza) creëert werken die de stille ruimte tussen geometrische abstractie en surrealiteit verkennen. Nadat hij een succesvolle carrière in grafisch ontwerp achter zich liet om zich volledig aan schilderen te wijden, heeft hij zich gevestigd nabij de kalme kusten van het Lago Maggiore. Zijn achtergrond is duidelijk in zijn composities — architectonisch, uitgebalanceerd en precies — maar ze worden verzacht door een cinematografische sfeer die aanvoelt als een herinnering of een droom.

Voor Pippo is kunst een onderdompelende handeling. Hij gaat met zijn onderwerpen aan de slag door verhalen in de tegenwoordige tijd enkelvoud te schrijven, mentaal het doek binnentredend om het moment van binnenuit te ervaren. Hoewel hij deze werelden persoonlijk betreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak gezichtloos. Deze anonimiteit is een uitnodiging: het waarborgt dat de protagonist "iemand kan zijn", waardoor de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal kan bewerben.

Deze grens tussen het gezien worden en het onzichtbare definieert ook de kunstenaar. Gereserveerd en introspectief, schrijft hij privé en geeft de voorkeur aan een verteld doek. Hij houdt geen digitale voetafdruk bij en vermijdt sociale media om hetzelfde mysterie te behouden dat zijn werk kenmerkt.

Met een palet van subtiele, atmosferische tinten die worden onderbroken door beslissende kleur, verfijnt Pippo een taal van elegante economie. Zijn schilderijen — gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiend licht — zijn niet alleen beelden, maar open eind verhalen van verlangen en gratie.